Rheden, De Steegh en Ellecom in oude ansichten

Rheden, De Steegh en Ellecom in oude ansichten

Auteur
:   H. Kerkkamp
Gemeente
:   Rheden
Provincie
:   Gelderland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3302-9
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Rheden, De Steegh en Ellecom in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

29. Toen de bezetters de aftocht bliezen, probeerden ze, om de opmars der geallieerden te vertragen en het herstel der verbindingen nadien te bemoeilijken, de spoorlijn op enke1e p1aatsen op te blazen. Onder het viaduct werd een zware born van vijfhonderd kilo geplaatst, maar de poging mislukte. Beter slaagde deze bij het tunneltje achter "De Engel". De doorgang is thans gedicht. Op particulier terrein doet deze vreemd aan. Een zwak ogenblik van de directie van de Nederlandse Spoorwegen? Neen, het was een voorwaarde bij de aanleg van de spoorlijn in 1865. Het landgoed "Rhederoord" werd in tweeen gesneden. De aanleg verhinderen was niet mogelijk; k1eine concessies verwerven weI. Door de tunnel moet ook een riool met vrij grote capaciteit naar de IJssel hebben ge1open. (Foto van 1925.)

30, Twee stoomtrammetjes van de Gelderse staan hier op de wissel voor hotel "De Engel", De lijn aangelegd in 1887 - had enkel, smalspoor. Van Velp tot De Steeg liep de Iijn zuidelijk van het wegdek en van De Steeg tot Dieren noordelijk. Even oostelijk van "De Engel" ging de lijn dwars de weg over. De feestelijke opening vond op 30 juni 1887 plaats. De omnibusdienst van Tempelaar (DoesburgArnhem) werd terzelfder tijd gestaakt, maar de firma kreeg het recht voor haar goederendienst een wagen aan te haken. In 1923 kwamen de motortrams. De lijn werd - langs de spoorbaan - doorgetrokken naar Arnhem ("Musis Sacrum"). Maar dit bleek een misgreep. In 1924 verscheen de autobus. Deze veroverde snel de alleenheerschappij. Op de foto zien we veld wachter Kaashoek in gesprek met de conducteur.

31. Langs de Veluwezoom kende men verschillende kostscho1en. In "Benvenuto" was er een voor meisjes gevestigd, die van mejuffrouw Van Amstel. Voor 1868 hield D.l. van Amstel er een jongenskostschoo1, die hij overbracht naar Yelp. In hetzelfde jaar opende zijn zuster er "een dag- en kostschool voor jongejuffrouwen", VermoedeIijk werd deze weer naar De Steeg overgeplaatst. Een zoon van dominee Kan uit Yelp bracht een deel van zijn leertijd door op een locomotief van de Gelderse. Tijdens het wachten op de wissel voor "De Engel" zond hij met korte en lange staten op de stoomfluit een herkenningsteken de lucht in, bestemd vo or de jongedames. "Kan! "klonk het dan in koor en ze vlogen toe am een babbeltje met de fluitist te maken.

32. De naam van de voormalige boerenhofstede "De Boecop" herinnerde aan het geslacht Thoe Boecop. Ze was een der eerste aankopen van "Rhederoord" (1657). In 1900 werd de boerderij omgebouwd tot een prachtig landhuis, waar de nieuwe rooms-katholieke pastorie nog van overbleef. Jules, baron Brantsen, de oudste zoon van de eigenaar van "Rhederoord", ging hier wonen. Er was destijds al een installatie voor elektrisch licht, een miniatuur centrale. Het huisje aan de Diepesteeg staat er nog. Baron Brantsen richtte achter het huis een verplaatsbaar circus op, dat in 1901 en 1902 zelfs reizen naar Frankrijk rnaakte, In het rustige dorpje verbleven soms vreemde kostgangers: acrobaten, atleten, speldenvreters, clowns, balletmeisjes enzovoort, meest Duitsers en Tsjechen. Jules, baron Brantsen overleed in december 1944 in het concentratiekamp Buchenwald.

De Steeg

33. Het huis met de zwartwitte luiken is de voormalige pensionboerderij "Onderbergen" met de oude tabaksschuur. Toen het vreemdelingenverkeer een grote vlucht nam, bood de boer huisvesting aan vakantiegangers als nevenbedrijf. De zwartwitte kleuren beduiden dat de boerderij eigendom is van "Rhederoord". De ridder in ijzeren uitrusting was herkenbaar aan wapenschild of helmteken. Het werd geschiedenis. Maar het adellijke wapen bleef: aan de gevel van het kasteel, op het rijtuigportier, in de zegelring, op het tafelzilver en op het briefpapier. En de vensters van onderhorige hoeven en huizen toonden de hoofdkleuren ervan: zwart wit - ons bezit, Als om Marx, met zijn stelling dat eigendom diefstal zou zijn, te tarten. Oostelijk van de Diepesteeg zijn ze rood wit, de kleuren van "Middachten".

Diepesteeg bij DE STEEG. 1038.

34. De jongen die daar midden op de weg poseert is Barend Materman. Op zijn nek torst hij op een smal plankje een zestienponder, dat is een roggebrood van genoemd gewicht, door zijn moeder in de baktrog gekneed en gevormd, vermoedelijk van rogge van eigen akkerland. Hij is op weg naar bakker Hermsen. Die zal het voor enkele centen in zijn oven meebakken. Als teken van eigendom werden in de bovenkant de initialen geprikt. Deze foto van het benedeneinde van de Diepesteeg dateert van rond 1900. Links staan een boerderij en het voormalige seinwachtershuis en rechts staat een wachthuisje van de spoorwegmaatschappij. De figurant op dit oude dorpsgezicht arbeidde vijfenzeventig jaren in de tuinen van "Middachten" en woonde negentig jaren in een huisje in de Vingerhoed. En als het niet was afgebroken lOU hij er nog wonen.

de Steeg Rijksweg

35. Een van de aloude pleisterplaatsen langs de weg Arnhern-Zutphen was de herberg "De Graaf van Athlone", Ze dateert van bijna driehonderd jaar geleden. Godaert van Rheede, heer van Middachten, ontving de titel "Earl of Athlone" van koning-stadhouder Willem III op grond van zijn krijgsverrichtingen bij het plaatsje Athlone in Ierland, waar de troepen van de rooms-katholieke koning Jacobus II werden verslagen. Het onderhavige huis werd in 1823 grondig gerestaureerd. Men kon er daarna ook overnachten. De laatste graaf van Athlone liet bij die gelegenheid een gedenksteen inmetselen (23 juli 1823), welke thans in de voorgevel, onder het wapen, nog is te bezichtigen. In 1844 werd de naam veranderd in "Het Wapen van Athlone".

36. Het zou interessant zijn verkeerstel1ingen in de Middachter Allee uit bijvoorbeeld 1900 en 1975 naast elkaar te kunnen plaatsen. De tijd van de natuurlijke paardekracht en die van de motorische. Onze ansicht stamt kennelijk uit het eerste tijdperk. In de laan staat links de bodewagen van Van Schuppen uit Zutphen, die een dienst onderhield met Arnhem en de tussengelegen plaatsen, vice-versa. Onder de wagen was een bak opgehangen, waarin een afgerichte slaperige hond bivakkeerde, die de lading bewaakte tegen langvingers. Een methode waarmee vrachtwagenchauffeurs in Halle hun voordeel zouden kunnen doen. Rechts staat de dogcart van slager Blitz uit Doesburg, die de vele hotels en pensions - het dorp kende nog geen slagerij - met biefstukken, sucadelappen en karbonades bevoorraadde.

37. Tegenover de oprijlaan - Hofenk in "Van steeg tot De Steeg" - staat apart (namelijk in de noordoostelijke hoek van de wegkruising, buiten de bomen van de Middachter Allee) de prachtige "kruisboom", een enkele maal ook olifantsboom genoemd. Het was een wondermooie boom, enorm van omvang. Achter deze boom werden de eerste koninginnefeesten gevierd. Van zo'n vrijstaande, in openheid tot volle wasdom uitgegroeide, reus dichtte Adama van Scheltema: "zwart en zwaar ... Kasteel van duizend duist're twtjgen ... Staat de oude trotsche beukelaar ... Aileen in 't starrenlicht te zwijgen." De kruisboom wordt al in een achttiende-eeuws plaatwerk genoernd, "Middachten" liet er een kiosk plaatsen om een invalide metselaar aan emplooi te helpen,

38. Links: een bekend onderwijsman was K. Lantermans, hoofd van de christelijke school (1907-1915). Hij werd later directeur van de h.b.s, te Stadskanaal. Een man die uitstak boven de rnenigte. Bij de benoeming heeft men zeker niet de bedenking onderschreven van een schoolbestuur van een naburig dorp: "een man, wiens geleerdheid te groot was". Hij was een organisator en bracht leven in de brouwerij. Lanterrnans richtte onder meer een strijkorkestje op: "De Steegse Vioolclub". Ook op letterkundig gebied maakte hij zich verdienstelijk en schreef onder andere Betuwse verhalen en een novelle, "De Stiekernerd", welke Steegse toestanden behandelt. De foto is van 1912.

Rechts: de leden van "De Steegse Vioolclub", ook in 1912. Op de grond zitten: E. Drost en J. Hoefman. Zittend: H. Beuseker, J. Hupkes, mejuffrouw J. Tas, K. Lantermans (dirigent), mejuffrouw Lans en K. Prins. Staand: R. Goossens, Fr. de Graaff, R.H. Hofenk, Z.H. Lenderink, J. Drost, B. Hofenk, Keizer en Tr. Hupkes.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2022 Uitgeverij Europese Bibliotheek