Rozenburg in oude ansichten deel 10

Rozenburg in oude ansichten deel 10

Auteur
:   J. Bergwerff
Gemeente
:   Rozenburg
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4610-4
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Rozenburg in oude ansichten deel 10'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  >  |  >>

5. Nu moet u weten dat Jo de Regt niet lang daarvoor een "akkevietje" had gehad met de burgemeester, die uit hoofde van zijn functie tevens hoofd van de plaatselijke politie was. Dat was op dat moment nog niet vergeten. Zegt Leen Hout tegen Jo de Regt: "Je treffut Jo, de burgemeesteris oek an boord." Waarop Jo de Regt: "Die laten we dur dan onderweg wel uit." Ik hoor, zie en beleef het allemaal heel intens, ik zie het gewoon weer voor me. Stranden met de veerboot, dat is een belevenis als je 15 bent! Maar, ik zie ook dat burgemeester Vemede, als hij in de roeiboot is "geIand" een gulden uit zijn vestzakje in de hand van Jo de Regt laat glijden. Hij kwam "droogvoets" aan wall

Overigens vermoed ik - achteraf - dat de burgemeester een heel goede dag achter de rug had. Vier dagen later meldde de "Westlander": De burgemeester onzer gemeente mr. N. Vemede is met ingang van 1 maart 1939 benoemd tot burgemeester van Zoetermeer, een gemeente van 5000 inwoners.

Terug naar "de strander". De bus was ook aan boord en de chauffeur was niet van plan zonder bus de boot te verlaten. Ook Leen van der Hout en Cor Breukel overlegden wat te doen. Zij besloten eveneens aan boord te blijven, maar dan moest ik het weI bij hun vrouwen gaan zeggen! Zodoende ging ik met de "autoriteiten" mee naar de glooiing. In de dikke mist moesten we meer dan honderd meter lopen aleer we bij de Westelijke kade van de Simonshaven waren. We waren - denk ik - ongeveer ter hoogte van Jaap Quak aan land gezet. Toen we rechtsaf na zo'n 50 meter de ark van Klaas Degeling ontwaarden wisten we tenminste waar we waren en kon ik -lopend - mijn boodschappen overbrengen. 's Nachts bij hoogtij kwam de boot vlot. Na de uitspraak door de Raad van Scheepvaart waren de rollen omgedraaid. Rijpsma werd kapitein en Zwartveld werd dekknecht. Nog - kort - een voorval. In de oorlog werd het steeds moeilijker. Te weinig en te slechte kolen: onvoldoende stoom!

Vroeg in het voorjaar van 1943 was ik met de bakfiets naar Vlaardingen gegaan om een partij appelen te halen. Als ik terug de boot van zes uur maar haalde, dan kon ik v66r donker thuis zijn. Ik haalde de boot, maar die bleef liggen, twee volle uren! Jan Weeda was ook aan boord, terug van zijn Westland-route. Siem Voorberg Sz. had een zakschaakspel en die twee waren voorlopig zoet. Maar, het duurde en duurde. Toen ben ik appels en Jan Weeda ontbijtkoek gaan halen, want de magen gingen knorren, ook bij de aanwezige passagiers. Rond acht uur waren we ten slotte op Rozenburg. En daar stond mijn vader, met het touw - met haak -, waarmee hij mij altijd tegen de dijk op trok bij Luuk Doorduin. Daarmee had ik ook verlichting voor me in de stikdonkere avond. Dank je weI vader, misschien had moeder er weI op aangedrongen, maar de zorg voor die jongen zegt me nu nog heel veel.

6. In deel4 bij afbeelding 54 heb ik u al een foto laten zien van de mijnenveger "Rozenburg". Dat schip kwam op 10 augustus 1946 voor de wal, om min of meer te worden geadopteerd door de gemeente. Dat gebeurde door het aanbieden van een fraai wapenschild, waarop het gemeentewapen was geschilderd door de heer J. Marsman. Het was zonder overdrijving een echt pronkstuk. Er zijn die dag uiteraard meer foto's gemaakt, want het was voor Rozenburg een uniek gebeuren. Als je dan plotseling weer een andere opname "onder je neus krijgt", zie je tot je verrassing weer een aantal personen die je op de vorige foto hebt gemist.

Van links naar rechts ziet u hier: burgemeester P.J. Oud van Rotterdam, met grote hoed Annetje van 't Hof- Kleijwegt, echtgenote van Koos van 't Hof, mevrouw Kesper, echtgenote van de Commissaris van de Koningin in Zuid-Holland. Mr. L.A. Kesper zelf gaat schuil achter het half zichtbare bemanningslid. Boven de twee dames - hij was kort van gestalte - ziet u Adr. A. Mol, voorzitter van U .d.L, , ,Arriaantje", zoals hij in de volksmond werd genoemd. Met ambtsketen burgemeester jonkheer L. G. Just de la Paisieres, Eveneens met grote hoed J ansje Oosterlee- Louwen, echtgenote van Marinus G. Oosterlee. De heer met strakke scheiding is mij niet bekend, evenmin als de net zichtbare dame zonder hoed achter hem. Maar daarachter ontdekken we de kuif en de bril van dominee D. G.A. Brouwer, tot 1948.gereformeerd predikant te Rozenburg. Dan zien we ook weer met hoed, douairiere P.M. Just de la Paisieres-Vervooren, de moeder van onze burgemeester. Half zichtbaar Marinus G. Oosterlee en geheel in beeld Comelis J. van der Meer. Boven het voorste bemanningslid ziet u de hoed van jonkvrouw freule Maria E. Just de la Paisieres, de zuster van de burgemeester. Tussen de eerste twee bemanningsleden ontdekken we Jaap van Riel en Daan Weeda. Een trapj e hoger zien we nog twee bekenden: met hoed in de hand is de heer J. van Dorp en de bovenste is Rozenburgs gemeentesecretaris de heer J. Kuiper. Realiseren we ons goed dat het 15 maanden na afloop van de oorlog 19401945 was. Dit was een gebeurtenis die vrijwel ieder op Rozenburg aansprak. Dat waren toen nog geen drieduizend inwoners. Dat getal werd in 1948 bereikt. We hadden een nood-gemeenteraad, die op 19 oktober 1945 was gemstalleerd en tot 5 augustus 1946 heeft gefunctioneerd. Vijf dagen v66r het bezoek van Harer Majesteits "Rozenburg" werd deze raad ontbonden, omdat er op 31 juli 1946 weer een officiele gemeenteraad was gekozen.

De nieuwe raad was nog niet geinstalleerd, zodat u op deze foto nog enkele leden van de noodraad ziet in de personen van M. G. Oosterlee en J. van Dorp, beiden CHU, en C.J. van der Meer van de toen geheten Vrijheidsbond. Koos van 't Hof, in boekje 4 boven cijfer 5 (toen niet herkend), had zitting voor Aigemeen Belang. De mijnenveger "Rozenburg" werd op 13 oktober 1967 voor de sloop verkocht. Wie alles over deze dag wil weten verwijzen we naar de bladzijden 200 tot 205 van "De plek waar onze wieg eens stond".

7. Zomer 1961. Jammer dat er links onder wat lichte bewolking over de Veerheuvel- familie Noordermeer - en bakkerij Reedijk valt, zodat het beeld watversluierd is. De huisjes aan de andere kant vangen net een glimp zon op. Kijkt u ook nog even naar 't haventje en 't zandje? Vanaf de boot komend volgen we de richting Koninginnelaan en deze keer vanuit het vliegtuig. ,,'t Roze huis" en het huis van Piet van Baalen baden in het zonnelicht. , ,Ruimzicht" , waar de familie C.H.M. van Dorsser tot het laatst woonde iets minder. Let u ook even op de mooie afbuiging links naar de Kooilandseweg. De Koninginnelaan is nog geheel in de oorspronkelijke staat vanaf cafe Van den Berg tot drogisterij Sala. Rechts is de Schanspolder - in 1957 volgebouwd - en ook aan de andere kant van de Emmastraat schiet het allekker op. Aileen de Burgemeester Just de la Paisieresstraat en de Vincent van Goghstraat zijn nog in aanbouw.

Dat platte geval boven het J achthuis? Dat is , ,de Rank" die op 25 april 1960 was geopend. Maar daarboven staat nog , ,de zwarte schuur van Ai Noordermeer" in het land. Als u de Emmastraat voIgt ziet u dat er bij Van der Knaap wordt gebouwd en dat de tweede helft van de garage van Teun Kweekel net onder de kap is. Daarvlakbij het winkeItje van Leen van Baalen dat op 10 juni 1960 door burgemeester Aschoffwerd geopend. Uiterst rechts warme bakker Langstraat, die op 28 april 1961 zijn zaak opende aan de Karel Doormanstraat.

Kijken we naar links dan zien we de eerste bungalows in het Kooiland in aanbouw. Het gebouw van Gemeentewerken was op 12 mei 1%1 geopend, terwijl de noodgebouwen aan de Laan van Nieuw Rozenburg en bij het gemeentehuis er nog staan. Aan de Molenweg is nog niets gesloopt. We kunnen alles nog rustig bekijken tot aan de boerderij van Henk Barendregt. Rechts boven zien we nog een stukje van de gebouwen van "Welgelegen" aan de Dwarsweg. Duidelijk tekent zich ook de begraafplaats af, met het nieuwe gedeelte waar wethouder Van Heiden op 30 j anuari 1957 als eerste werd begraven. De fundering van de winkels aan het Raadhuisplein is gestort na het slaan van de eerste paal op 20 februari 1961. De woningbouw aan de Abelenlaan, Leliestraat, Rozenstraat, Fresiastraat en Magnoliastraat begint zich te profileren. De kale Esdoornlaan trekt als het ware de grens van het stratenplan. De Raadhuisstraat loopt nog door naar de Kooilandseweg, destijds de uitvalsweg vanuit het hart naar de richting Botlekgebied en Rotterdam. Er is nog geen flatgebouw te zien, maar dat zou niet lang meer duren ...

Nu is er nog veel bouwland en is er om en bij de "Immanuelkerk" al geoogst. Een prachtig beeld van het begin van de omwenteling. De prijs van een ansichtkaart was toen 15 cent. Voor deze luchtopname moesten we 18 cent rekenen, vanwege het copyright van KLM Aerocarto. Dat moest je de klanten in de winkel echt uitleggen toen. Wie lacht daar? De vrije huizen aan de Esdoornlaan werden te koop aangeboden voor f 15.900,-. Benodigd eigen geld f 750,-. Eigenlijk is die kaart van 18 cent nu ook onbetaalbaar.

8. "Hier," zegt mevr. Van Staalduinen-Boon "kan ik zeggen: Aan beide zi jden van "Het Baken" heb ik gewoond. " Rechts was de bakkerij en links "Ruirnzicht", zoals het op de oudste ansichtkaart is genoemd. Met recht dus weer op vertrouwd terrein, met het altijd boeiende uitzicht op de Waterweg. Vader Leendert Marie Boon, zoon van Pieter Boon en Jaapje Vreugdenhil, werd geboren op 10 februari 1880.

Pieter Boon had de bakkerij omstreeks 1860 overgenomen van Nardus Stans. 'In die periode ging opa Boon met de hondekar bij de klanten langs en was witbrood voor velen nog een luxe. Toen Leen in 1902 trouwde met Neeltje Martina Riede, geboren op 26 augustus 1880, zette hij de zaak voort en betrok het ouderpaar het huisje emaast dat links onder het meest links te zien is. Later woonde daar familie Koornneef en daama hun dochter Pietje. Naast de bakkerij werden twee dochters geboren: Christina Willemina Johanna op 9 maart 1903 en Jaapje Adriaantje op 25 februari 1906. "Sien" trouwde op 31 mei 1938 met Kors Nicolaas van Staalduinen en Jaapje metJan de Knegt op 20 december 1928. Intussen was de bakkerij in 1918 betrokken door de heer C. v.d. Kooij uit Maasland. In maart 1918 was "Ruimzicht"gereed en kon over een afstand van zo'n 100 meter verhuisd worden. Vanaf 1904 tot zijn overlijden was Boon ook haven- en kademeester voor de gemeente Rozenburg.

Omdat de heer Boon organist was van de "Zuiderkerk" stond op een dag Adriaan Quak voor de deur om te vragen of hij orgelles kon krijgen. Dat behoorde niet direct tot de aspiraties van Boon. Hij gafhem de raad naar Willem Oranje in Maassluis te gaan, maar dat kon of mocht niet. Boon had voldoende tijd en wilde de jeugdige Quak niet teleurstellen. Dat breidde zich uit en werd van 1922 tot 1928 voortgezet door dochter Sien met zo'n 20 klanten per week. Van 1931 tot 1938 was zij telefoniste op het postkantoor. Van haar 17de tot haar 30ste jaarwas zij organiste van de kerk in Heenvliet. Toen zus Jaapje met Jan de Knegt trouwde trok ze met hem naar Zwartewaal, waar hij tot hoofd van de school was benoemd. Daar bespeelde zij ook het kerkorgel tot ze naar Maassluis gingen. In 1922 ging Vader Boon een compagnonschap aan met de fa. Brouwer in Vlaardingen, importeur van onder andere Amerikaanse bakkersbloem. Met de fiets door de regio - soms ook 's nachts van huis - om de bakkers te bezoeken.

Mevrouw Boon-Riede is overleden op 6 september 1939 toen zij 59 jaar was. De heer Boon is daama nog 7 jaar getrouwd geweest met Maria van Staalduinen. Vanaf 2 juni 1899 had hij het eerste orgel van de "Zuiderkerk" bespeeld, vervolgens vanaf december 1935 dat van de "Immanuelkerk". Op zondag 15 augustus 1948 bespeelde hij het kerkorgel nog, maarwerd die week ziek. Precies een week later, op 22 augustus, na een verblijf van vier dagen in het ziekenhnis, is de heer Boon op 68-jarige leeftijd overleden. Bijna 50 jaar was hij organist geweest.

Rechts boven: zo zag het er uit na de verbouwing in de j aren dertig en rechts onder de situering zoals die was tot de sloop, met de Schansdijk in perspectief.

ENBURG Viila "Rulmlicht'"

9. Voor de ramp in 1953 was de Heuveldijk een kort, recht stukje straat, maar dat veranderde drastisch toen ook dit deel van de waterkering in 1956 verhoogd werd. Terwijl onder meer dokter Van Vlaardingen en Wim van Santen toekijken is de dragline van de fa. Boltje de voorbereidingen aan het treffen voor de verhoging. Toen het allemaal klaar was in 1957 was het een prachtige op- en afrit, maar wei een hele klim. Maar het werd nog erger!

De foto links onder - van Leen Degeling - toont u de woestijn in 1967 bij de aanleg van de boulevard. De bestratingvan 1956 was al weg en het was tijdelijk omrijden geblazen. Schansdijk 1, vroeger B 72, voor aIle Rozenburgers "het roze huis", moest ook voor de bijl. Dat was in oktober 1969 en met mij vragen vele oudere Rozenburgers zich af: "Was dat nou nodig?" Dit mooie huis had op dit markante punt bij het binnenkomen van Rozenburg een aparte bekoring.

Toen Adriana Cornelia Riede op 1 januari 1972 negentig jaar werd schreef Van der Knaap: De familie Riede is niet van Nederlandse afkomst, zoals de naam al doet veronderstellen. Christiaan Riede vestigde zich in Rozenburg in 1787 en kwam toen uit Altinghausen. Er wordt vermoed dat de heer Riede deel uitmaakte van de Pruisische troepen, die Willem de vijfde te hulp waren gesneld, en toen kans heeft gezien in Nederland te blijven. Door zijn huwelijk met de dochter van de Blankenburgse smid Scheer, werd oak hij smid. Hij liet de smederij bouwen waar nu nog Kans en Arkenbout is gevestigd.

Zoon Gerrit Riede zou niet aileen bekend worden als srnid-koopman, maar vooral als (onbevoegd) veearts. Zie "de plek" bladzij 47. Diens kleinzoon Gerrit, geboren op 2 november 1846, trouwde op 12 juli 1877 met Jacoba Baardman, geboren te Lekkerkerk op 21 november 1852. Daarmee zijn we bij het roze huis. Toen Jaantje 90 werd schreef mijn schoonvader dat het niet lang na haar geboorte was gebouwd. En zij was dus van 1 januari 1882, zoals u intussen al kunt weten. In 1969 moesten zij hier vertrekken om in de fraaie bungalow Irislaan 19 te gaan wonen, met broer Piet, Voor Rozenburgse begrippen weI de bekendste .Jruisjesrnelker". Gerrit Riede overleed op 12 december 1904 op 58-jarige leeftijd. Zijn vrouwwas 83 jaartoen zij op 4 maart 1936 overfeed. Elf kinderen waren er geboren, van wie er zeven jong zijn gestorven. Adriana Cornelia is op 16 januari 1975 overleden, 93 jaar oud. Broer Pieter Arie, op 11 mei 1894 geboren, is op 29 januari 1983 op 88-jarige Ieeftijd overleden. Hij is tot zijn dood toe verzorgd door Marie Sluyter, zoals ze op Rozenburg bekend zal blijven. Zij ging weer terug naar Monster, waar zij met Adam Louwen en haar gezin in 1935 al heenging.

Nog even toevend bij het roze huis denk je terug aan die kaarsrechte rij keitjes die ervoor lagen en die je altijd opzij moest schoppen, zodat ze elke dag weer in het gelid moesten worden geharkt. .. En er groeiden ook heerlijke pruimen!

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek