Rozenburg in oude ansichten deel 11

Rozenburg in oude ansichten deel 11

Auteur
:   J. Bergwerff
Gemeente
:   Rozenburg
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4888-7
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Rozenburg in oude ansichten deel 11'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  >  |  >>

15. De boerderij van Van Leeuwen was een der meest karakteristieke boerderijen van Rozenburg. In "De Maasbode" van 7 juni 1956, toen de voorbereidingen voor de Verolmewerf al aan de gang waren, stond een pentekening van Octave De Coninck. Hij schreef er toen bij: Haag verheffen zich de bomen ten hemel, ze geven statigheid en bekoring aan het geheel. De landweg slingert met een bocht am het boerenerf heen ...

Hier plaats ik de pentekening van Jan Quak. De waardering voor de pentekeningen van Jan Quak heb ik nooit onder stoelen of banken gestoken. Dat is op de tentoonsteHing in november 1980 duidelijk onderstreept. In 1982 werden zijn pentekeningen zelfs in Duitsland, met name in Ostringen, tentoongesteld. Dit was een van de boerderijen waar je ook rechtuit- over het erfkon gaan, wat je dan ook meestal deed ...

A.J. van Leeuwen woonde vanaf 1 april 1926 op deze boerderij en moest die in 1957 verlaten. Vanaf dat moment woonde het echtpaar Van Leeuwen in de woning van Maarten Sonneveld, daarvoor Leen Gille, aan de Molenweg, vlakbij de Openbare School.

Ook dat pand moest wijken, nu voor de gemeente Rozenburg, omdat de Molenweg moest worden doorgetrokken. Vanaf 1964 trokken zij in de flat Esdoornlaan 156, waar mevrouw Van Leeuwen-Olieman in 1967 is over/eden. Arie Jan van Leeuwen heeft deze boerderij vanaf de jaren dertig van Rotterdam gepacht. Dit was nameLijk de eerste boerderij die Rotterdam - al voor de oorlog - heeft gekocht op Rozenburg. ("Grote gebeurtenissen wierpen ook hier hun schaduwen ver vooruit".)

Het huisadres van de fraaie hoeve was Binnendijk 17. De polder waarin ze lag was "de Ruygeplaat". Van Leeuwen is op 6 oktober 1977 op 84-jarige leeftijd over/eden.

Van Leeuwen was ondermeer bestuurslid van de Boerenleenbank, lid van het Polderbestuur en was ook in de Hervormde Gemeente actief.

"Een beste man," zegt Lenie Hoogenboom-Pols, "maarwel "op de penning". Als mijn vader zijn weekgeldkreegzei hij altijd: , ,Laat het niet in de sloot waaien hoor". Z'n vrouw was een heel goed mens, ze gaf nogal wat weg aan mensen die het minder hadden, maar ze bleef ook stoppen aan zijn sokken, ze puilden zowat boven z'n klornpen uit."

Evert van der Vliet vertelt: "Op de scheiding van Muller-Hanna (nu Swarttouw) en de A. V.R. op het eind bij de glooiing zitten nog de welputten van Van Leeuwen. Na de landbouwschool werkte ik bij hem, maartoen ik 16 werd moest hij rentezegels voor me gaan plakken en toen moest ik maar weg, want dat werd te duur ... "

Tenslotte, uit de aantekeningen van J. van der Knaap: Bij deze hoeve wees mijn vader mi] in mijnjeugd twee lage plekken in het land aan; tijdens de runderpest van 1836 en 1840 was daar tweemaal de gehele veestapel begraven ...

16. Reisje "Hadassa".

"De Gereformeerde Meisjesvereniging "Hadassa" maakte op woensdag 23 juni 1947 een reisje naar Rotterdam om verschillende bijzonderen te bezichtigen," aldus het bericht in "de Westlander", waarin verdervermeld wordt dat het weer meewerkte om het tot een geslaagde dag te maken, die bovendien ook leerzaam was.

Het was 1947, twee jaar na de oorlog, en nog niet mogelijk om met een touringcar grote afstanden te overbruggen. Rotterdam was per trein weI haalbaar en daar was genoeg te beleven, ondanks het gebombardeerde hart van de stad.

Even dit: "Hadassa" was de kleine meisjesvereniging voor de leeftijd van twaalf tot zestien jaar. Dit ter onderscheiding van "Bidt en werkt", her vervolg voor de 16-plussers.

In het programma was ook een bezoek aan de dierentuin "Blijdorp" opgenomen. Die was toen zo goed als nieuw, omdat de oude in de oorlogsdagen tijdens het bombardement was verwoest. De aapjes hebben altijd grote aantrekkingskracht gehad en dat zal ook deze dagwel het hoogtepunt zijn geweest. Daaraan hebben we dan ook deze foto te danken. Nog directer: aan Lenie Kleijwegt Kd., toen nog Blankenburgseweg 31, die deze foto besehikbaar stelde.

In 1947 waren deze "bakvissen" twaalftot zestien jaar, dus geboren tussen 1931 en 1935. Op het moment dat ik dit uittik is het ruim 42 jaar geleden, dus van 54 tot 58 jaar in 1989 ...

Dat het weer meewerkte wordt op de foto onderstreept. Het is een zonnig tafereeltje. Tegelijkertijd heeft u ook de mode uit die tijd goed in beeld en waren de haarstrikken en bandjes zo goed als de sokjes helemaal "in".

De bovenste vijf, van links naar reehts: Lenie van der Hout Jasd.; 2. Sijgje Westdijik J.Pd.; 3. Lenie Westdijk Krd.; 4. Mien Kleijwegt Kd.; 5. Ko Westdijk Sd.

De volgende staande rij wordt geflankeerd door de leidsters; Leens Touw en Marie van Vliet Wd. en tussen hen in vanaf links: 1. Ma Westdijk Krd.; 2. Katrien van VlietTd.; 3. Geertje Groenewegen Wd.; 4. Truus Bergwerff Jd.; 5. Marie Doorduin P .Jd.; 6. Sjaan Koornneef Ld.; 7. Krijntje Klapwijk Phd.; 8. Pie Verdoorn M.Pd.; 9. Ko Kleijwegt KId.

De gehurkte meisjes: Alie Geerlofs; 2. Janie Mol Cd.; 3. Lenie Kleijwegt Kd., eigenaresse van deze foto; 4. Jannie Bergwerff Jd.; 5. Sjaan de Boer Pd.; 6. Geertje Assenbergvan Eijsden; 7. Ma Kleijwegt Kd. en Bep van Vliet Abrd.

Sorry, ik kan het weer niet laten; wat zijn er weinig op Rozenburg overgebleven van deze groep. Van de bovenste vijf aIleen Mien Kleijwegt, van de middenrij: Ma Westdijk, ook als enige. De onderste rij maakt het voor mij nag een beetje goed: Lenie Kleijwegt, Geertje Assenberg van Eijsden en Ma Kleijwegt. Totaal vijf van de 24, inclusief de Ieidsters.

De anderen zijn overal neergestreken, tot ver over onze wereldbol. Geemigreerd zoals Sijgje Westdijk en Ko Kleijwegt en verder door heel Nederland verspreid.

Begrijpelijk dat een rennie altijd tot sucees lijdt, of het nu een schoolklas of een hele school betreft. Farniliereiinieen raken steeds meer in en wie de grote reunie heeft meegemaakt toen Rozenburg in 1986 zijn 400-jarig bestaan vierde heeft de sfeer geproefd. Laten we zeggen: dit is een rennie op papier en wie weet wat er uit voortkomt! Zover ik weet zijn allen nog in leven. Meer zeg ik niet!

17. Deze ansichtkaart is, zover ik weet, de enige waar het oude doktershuis in z'n geheel op te zien is. De kaart is uitgegeven door Willem van der Giessen, die rechts woonde en winkelde. Het poststempel dateert van 1914, maar dat is nog geen bewi js dat de uitgave ook van dat jaar is. WeI is het een ingekleurde kaart (voorloper van de kleurenfotografie) en dat vind ik nog altijd heel knap. In feite werd een zwart-wit opname omgetoverd tot een schilderstukje. De vraag is nu- ook voor mij - hoe zal dat nu opnieuw in zwart -wit teruggezet overkomen in dit boekje. In november 1959 schreef Van der Knaap een artikel toen de Emmastraat was gerenoveerd en de slogan "Emmastraat ... de winkelstraat" favoriet was.

Ik citeer: In 't verleden ligt het heden; in het nu wat worden zal! Deze gevleugelde woorden van de grote dichter Willem Bilderdijk komen ons voor de geest nu we een overzicht van de Emmastraat willen geven.

De tegenwoordige Emmastraat werd in de volksmond wel aangeduid met: " Van Abel tot Izak. " Van het westen uit begon men met de smederij van ABEL Arkenbout en eindigde met de kruidenierswinkel van IZAK Varekamp in het "Oude Doctershuis".

In de tijd dat Rozenburg nog geen heuse straten rijk was, doch alleen dijknamen kende, was de huidige Emmastraat het middengedeelte van de oude Boomendijk. Volgens officiele gegevens strekte deze zich uit van de splitsing Binnendijk- Tienmorgsche dijk, tot voorbij de Volgerweg, bij de Brielsche Maas. (In feite dus voor ons, vanaf het Henkseweggetje tot Cor de Bruin Jo B.) Niet altijd hielden de bewoners zich aan de officiele naam. De Binnendijk werd in het spraakgebruik doorgetrokken tot Arkenbout. (Let op de ansichtkaart.) Toen de Raad in 1946 nieuwe straatnamen invoerde kwam aan deze spraakverwarring een einde. Dit eindje slaperdijk kreeg toen de naam Emmastraat. De naamgeving had nog wat voeten in de aarde. Burgemeester en wethouders stelden voor dit deel de naam Dorpsstraat te geven. De Buurtvereniging "Centrum" wees in een adres op de wenselijkheid om in een omgeving, waar alle straten een naam kregen, die aan het Oranjehuis ontleend was, ook de hoofdstaat in die geest te betitelen. Zo ontstond de naam Emmastraat. De Emmastraat is niet recht. Voor de afslag naar de Marijkestraat ligt een afbuiging naar het zuiden. Oorspronkelijk was dat veel minder. De weg lag in een flauwe bocht langs de smederij van de familie Riede, nu Kans en Arkenbout, tot vlak voorlangs het woonhuis van de heer lb. Boer (nu Loodgietersbedrijf van J. Gijssen, Jo B.). De smid had te weinig ruimte voor de smederij en heeft destijds enige malen de afheiningspalen verplaatst, tot men niet verder kon dan de sloot. Toen werd ontdekt dat Riede buiten zijn boekje was gegaan kon de fout niet meer hersteld worden in verband met verjaring ... " Het doktershuis op deze ansichtkaart - een royaal pand met koetshuis- is in 1857 gebouwd voor de chirurgijn J. Broeksmit. Hij woonde er zelf van 1857 tot 1873. Zijn opvolger chirurgijn c.J. Visser betrok het pand daarna tot 1886. Daarna komen er echte artsen in, met name J. Keizer van 1886 tot 1895, dokter F.H.A. Vermeulen van 1895 tot 1914 en als laatste dokter C.H. Versteeg van 1914 tot november 1921.

Er zijn gebeurtenissen die onfeilbaar in de geheugens zijn gegrift. Zoals de oorlogen, maar ook de winter van 1929 en de ramp van 1953. In dit geval gaat het om de orkaan van 6 november 1921, waar 75-plussers anna 1990 ook herinneringen aan hebben. Die orkaan zorgde ondermeer dat het dak van het doktershuis in elkaar stortte. Het zwaar beschadigde doktershuis, toen 64 jaar oud, was daardoor officieel doktershuis af. Dokter Versteeg vond onderdak in de gereformeerde pastorie aan de Molenweg, die door het vertrek van dominee Felderhof op 9 januari 1921, leeg stond.

Nadat het doktershuis hersteld was is Izak Varekamp er ingetrokken en werd het kruidenierswinkel onder de naam het , ,Oude doctershuis",

Binnendijk

Rozenbnrg

18. Hoe het "Oude doctershuis" in de loop van 1922 werd verbouwd tot kruidenierswinkel is op deze foto uit 1957 te zien. Izaak Varekamp, geboren op 20 oktober 1893, trouwde op 3 mei 1923 met DingenaAagje Berkhout, geboren o

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek