Rozenburg in oude ansichten deel 3

Rozenburg in oude ansichten deel 3

Auteur
:   J. Bergwerff
Gemeente
:   Rozenburg
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1702-9
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Rozenburg in oude ansichten deel 3'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

door

J 0 Bergwerff

met een voorwoord van burgemeester L. Brouwer van Aalsmeer

Tweede druk

Europese Bibliotheek - Zaltbommel MCMLXXXI

W~OEN

OEKJE

ISBN10: 90 288 17026 ISBN13: 978 90 28817029

© 1976 Europese Bib1iotheek - Zaltbomme1

© 2009 Reproductie van de tweede druk uit 1981

Niets uit deze uitgave mag worden vervee1voudigd en/of openbaar gemaakt door midde1 van druk, fotokopie, microfihn of op welke andere wijze ook, zonder voorafgaande schrifte1ijke toestemming van de uitgever.

Europese Bib1iotheek Postbus 49

5300 AA Zaltbomme1 te1efoon: 0418 513144 fax: 0418 515515

e-mail: pub1isher@eurobib.n1

VOORWOORD

T oen mijn oud-klasgenoot van de lagere school, J 0 Bergwerff, mij benaderde voor een voorwoord bij zijn nieuwe uitgave over Rozenburg, kon ik bezwaarlijk weigeren.

Immers, aan dit eiland waar ik niet geboren maar wel ben getogen, bewaar ik nog steeds de allerbeste herinneringen. Deze dateren van de periode 1926-1946, met een onderbreking van enkele jaren in de oorlog.

Rozenburg was toen nog een echt eiland, dat alleen per veerpont bereikbaar was. Het was een hechte, maar, in tegenstelling tot andere Zuidhollandse en Zeeuwse eilanden, geen geisoleerde gemeenschap.

De scheepvaart door de Nieuwe Waterweg was een schouwspel dat ons altijd bleef boeien en waardoor we ons steeds voelden verbonden met de rest van de grote wereld.

Het is de verdienste van een uitgave als deze dat men hierdoor situaties, als hierboven geschetst, weer visueel maakt, zowel voor ons die ze hebben gekend als voor de latere bewoners van dit mooie eiland. Want ook het huidig gezicht van Rozenburg vertoont mijns inziens veel charm ante trekjes. De romantiek van vroeger is ingemild voor geheel nieuwe elementen die toch ook bepaalde emoties oproepen.

De op Rozenburg ontplooide activiteiten vormen een bron van materiele welvaart, waardoor het imrnateriele welzijn ook elders rn ogelijk wordt gemaakt.

In mijn Rozenburgse tijd - ik denk bijvoorbeeld aan de crisis van de jaren dertig - was er weinig welvaart, maar, achteraf bezien, veel "welzijn".

Ik ben blij dat ik in dit voorwoord de gelegenheid heb gehad dit nog eens te kunnen neerschrijven.

Met de beste wensen voor mijn vrienden en kennissen van vroeger, en vanzelfsprekend ook voor de huidige bewoners, eindig ik dit voorwoord.

L. Brouwer,

burgemeester van Aalsmeer

IN LEIDING

A1s u dit onder ogen krijgt, gewaardeerde kijkers en 1ezers, is het derde boekje "Rozenburg in oude ansichten" realiteit. Rozenburg zoa1s het was, is voor u en mij een gegeven dat we willen vasthouden. Opnieuw besef ik, maar een schake1tje te zijn, doch het is fijn het aan u te mogen doorgeven.

Het tweede deeltje is momentee1 ook weer uitverkocht en het is a1sof u mij aanmoedigt om door te gaan ...

Het is 1976, het jaar waarin mijn schoonvader, J. v.d. Knaap, op zevenennegentigjarige leeftijd is overleden. Zijn complete archief heb ik nu in huis en eens te meer besef ik, dat ik nog maar een "broekje" ben. Wie "De p1ek waar onze wieg eens stond" bezit, kan beseffen wat een werk het is om historie te helpen schrijven.

Nu ik al maanden bezig ben om al dat archiefrnateriaal te sorteren en te lezen, begrijp ik dat deze man voor de historie van Rozenburg van meer dan gewone betekenis is geweest en ook na zijn heengaan zal blijven.

Treffend yond ik het artikel uit het blad "MELK", in 1949 geschreven, dat ik een dezer dagen ontdekte en u graag doorgeef.

Wij bezochten Rozenburg

Het was stil op de rivier, toen wij met het veer van Maassluis naar het aan de overzijde gelegen eilandje Rozenburg voeren. De zon, die zich 's morgens nog niet had vertoond, brak door de grijze wolkenlucht juist to en wij op de helft waren en bracht een zilverige tinteling op het grauwig-blauwe water, dat Nederlands eerste havenstad met de zee verbindt. Uit de richting Hoek van Holland naderde statig een zeeschip, terwijl een motorbootje zich haastig van de Maassluisse havenkade losmaakte en als een nijdig keffend juffershondje de kolos tegemoet ging, Het was een imponerend schouwspel daar midden op die machtige straom, de slagader van onze Nederlandse scheepvaart, verwazend in de verte en beelden oproepend aan verre vreemde landen.

Toen wij voet aan wal zetten hadden we nog twee uren om eens op ons gemak rand te neuzen,

alvorens wij ons volgens afspraak bij de afdelingsvoorzitter zouden vervoegen. Twee uren lang dwaalden wij over het eiland, genietend van de rustige landelijke sfeer, van de prachtige polders en mooie hofsteden. De uitgestrekte akkers met het al gelig wordende graan, de koeien en de paarden in de weiden, de wilgen aan de slootkant, alles ademde vrede en rust en deed ons een ogenblik de arbeid en de zorgen van de boer, zijn gezin en zijn arbeiders vergeten, die onverbrekelijk aan deze weelde verb on den zijn.

Ons bezoek aan de afdelingsvoorzitter, de heer M.P. Verdoorn, bracht de onverwachte ervaring met zich mee, dat ook een verslaggever van een verenigingsblad als "MELK" interessante ontmoetingen kan beleven. Voor meerdere gegevens over Rozenburg sleepte hij ons mee naar de eigenaar van een rijwielzaak in het dorp, de heer J. v.d. Knaap, een bejaarde man, die zich tot onze grote verbazing ontpopte als een uitstekend kenner van de geschiedenis van Rozenburg met zijn bewoners, waarover hij zelfs een boek heeft helpen schrijven.

Omtrent de wordingsgeschiedenis van het eiland vertelde deze vitale zeventigjarige ons, dat in de loop der tijden in de monding van de rivier de Maas verschillende platen ontstonden, waarop zich langzamerhand een laag klei afzette. Aan de vereniging van deze platen, die door de aanlegging van dijken tegen overstroming werden gevrijwaard, heeft

het eiland Rozenburg zijn ontstaan te danken. Verder dee1de hij ons mede dat het eiland ongeveer 4500 ha groot is. Van die 4500 ha wordt circa 1700 ha als bouw1and gebruikt, ongeveer 875 ha a1s weiland, rond 165 ha voor de tuinbouw en 6 ha voor de glascultuur. Ret resterende gedeelte bestaat uit bouwterrein, dijken en wegen en buitendijks rietland. "Mijn vader was een keuterboer", a1dus de heer Van der Knaap, "en ik herinner mij nog goed, dat mijn vader a1s het goed ging 2,5 cent per liter me1k ontving."

Ret artike1 was nog een stukje langer, maar het was mijn bedoeling u de eer1ijke verrassing door te geven van iemand die in 1949 nog nooit van mijn schoonvader had gehoord en dat op deze manier verwoordde ...

Na die tijd heeft hij nog ruim vijfentwintig jaar alles in tens meebe1eefd en dus ook de totale omwenteling gevo1gd en het is allemaal terug te vinden in zijn archief, waarvan ik reeds voor dit boekje een dankbaar gebruik heb gemaakt. Daarom is deze inleiding een postume hu1de aan rnijn schoonvader, wiens werk ik mag voortzetten ...

Ten slotte wi1 ik allen die mij van foto's en informatie voorzagen en aan burgemeester Brouwer voor het spontaan voorwoord harte1ijk dankzeggen.

1. Wie voor 1950 van Rozenburg af wilde, moest altijd gebruik maken van een vaartuig. Sommigen bezaten wel een eigen roeiboot, maar de ongeveer 3000 inwoners die Rozenburg tot dan telde, waren bijna allen op een overzetveer aangewezen. In "Rozenburg in oude ansichten deel 2" - het blauwe boekje - zag u op de afbeeldingen 62 en 63 de "MercuriUs" in 1929 tussen de ijsschotsen, Hier ligt deze boot op een rustige voorjaarsdag in 1925 aan de Brielse steiger. Daarbij schreven we reeds dat de "MercuriUs" te klein was en dat is hier goed te zien. In 1925 werd de eerste auto overgezet. De T-ford "met hekken" staat startklaar om de boot via de ophaalplanken te verlaten. De hekken steken bijna buiten de boot, wat noodzakelijk was, want anders kon het personeel van de boot de planken niet omhoog trekken. De koplampen, de spatborden of de radiatordop werden dikwijls gebruikt om zich vast te houden bij het optrekken van de zware plank en. Of het een Rozenburgse vrachtrijder is weten we - nog - niet. Rechts vaart de Vlaardingse boot de Brielse haven uit om via Zwartewaal en Nieuwesluis weer naar Vlaardingen terug te gaan. Voor de oorlog kon je op de vaste uren de stoomfluit horen als de boot de genoemde plaatsen naderde. Rechts op de achtergrond is de Rozenburgse oever, met onder meer het veerhuis en de oude school.

Brie.

Haver. met veerboot naar R zenburg

2. WeI is er in het blauwe boekje - afbeelding 69 - een foto geplaatst van een groep kinderen met meester Ardon. Maar, volkomen onverwacht kreeg ik een oudere van mejuffrouw Joh. Romers. De kwaliteit van de foto uit 1913/1914 en het feit dat hier de bekende meester Moerman op voorkomt, zijn een plaats in dit boekje zeker waard. Zover ze nog in leven zijn, zullen de kinderen van toen nu, in 1976, tussen de zeventig en zesenzeventig jaar zijn, We noemen, van links naar rechts, op de bovenste rij: Goof van Oudenaarden Mzn. (t), Jan v.d. Blink, Lies van Dijk Pzn., Gerrit Breukel Jzn. (t), Adam Scheepen en Leen van Seters Adrzn. Op de tweede rij: meester Moerman (t), Bets van Dijk Pdr., J annie van Dijk Pdr., Rientje Verhage (t), Johanna Romers Mdr., Maria Romers Mdr., Arendje Scheepen (t) en Bets Breukel J dr. (t ). Op de onderste rij: Jaantje Scheepen (t), J.G. (Hannes) Romers Mzn. (t), Hannes v.d. Blink, Frans Romers Mzn. (t), Bart van Dijk Pzn., Adr. van Seters Adrzn. en Arie Scheepen (t). De foto werd genomen naast de nieuwe openbare lagere school, die in 1907/1908 werd gebouwd. De kinderen staan dus met hun rug naar het huis van meester Moerman. Rechts staan nog meester (Hugo) Moerman jr. en juffrouw (Leens) Evera.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek