COVID-19 UPDATE : I.v.m met het Corona virus kan het zijn dat de levering van de Ansichtenboekjes vertraging oploopt. Het is nog steeds mogelijk om het boekje van het dorp of de stad van uw keuze te bestellen. We hebben een groot aantal boekjes op voorraad en deze kunnen direct geleverd worden. Echter boekjes die niet op voorraad zijn worden op dit moment tijdelijk niet gedrukt. Zodra onze drukker weer gaat produceren zullen we deze boekjes alsnog leveren. Houdt u dus rekening met langere levertijden dan er nu op de site vermeld staan. Wij hopen op uw begrip voor deze uitzonderlijke situatie.
Rozenburg in oude ansichten deel 3

Rozenburg in oude ansichten deel 3

Auteur
:   J. Bergwerff
Gemeente
:   Rozenburg
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1702-9
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Rozenburg in oude ansichten deel 3'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

13. Dit mooie plaatje geeft een beeld van Rozenburgs landelijkheid. Het is niet alleen de wiidheid waardoor het geheel rust ademt, maar vooral het tafereeltje op de voorgrond. Bij de zojuist besproken huisjes stond aan de dijk het kleine geitie bij de grote geit. (D weet wel, de koe van de arbeider.) Er kwamen wat toeristen langs, rijdend van het ene veer naar het andere. Mevrouw was vertederd door de aanblik van dat schattige kleine geitje, Ze zei tegen haar man: ,,0, kijk eens, wat lief! Wat zou ik daar graag mee op de foto willen." Dat kon, Maartje Quist nam het diertje in haar armen en mevrouw ging naast haar staan. Meneer knipte de foto en beloofde een foto te zullen sturen. Hij hield woord en het resultaat ziet u hier. Dank zij deze foto ziet u een groot gedeelte van de 53 ha grote Droespolder. Dit was een van Rozenburgs jongere polders, die in 1866 werd ingedijkt en een driehoekige vorm had. De "Neeltjes Hoeve" domineerde langs de dijk. Door de vrij scherpe bocht, die hier even verder links in de dijk lag, zien we aIleen de boomgaard achter de boerderij en de koeien die he1emaa1 in dit bee1d passen. Ja, een heerlijk, echt plaatje uit 1956 ...

14. De "Neeltjes Hoeve", Staa1diepsedijk 1, waarop tot het 1aatst de familie J. van Dorp heeft gewoond. Eerder was er een boerderij met arbeidershuisjes dieht bij de Brie1se Maas. A1s we goed zijn gei'nformeerd is die afgebrand. Herbouw diehter bij de Staa1diepsedijk was een verstandige zaak. Tot in de crisisjaren heeft de fami1ie Kalis hier gewoond. De familie Van Dorp heeft er ongeveer dertig jaar gewoond en hard gewerkt. Insiders wisten dat hier in de Tweede Wereldoorlog in het geheim werd geoefend met gedropte wapens. Op de eerste oorlogsdag in mei 1940, landde er in de Droespolder een grote Duitse Heinkel. Jaap van Dorp sprong op zijn motor om op het gemeentehuis te overleggen hoe de Duitsers in te rekenen. 's Avonds werden de Rozenburgse 1eden van de burgerwaeht er op uit gestuurd en de Duitsers hebben zich overgegeven, maar aehteraf was dat een haehelijke zaak. Ongeoefende, niet militair geklede burgers tegen de tot de tanden gewapende Duitsers. Ze waren verkeerd afgezet en gaven zieh over. Dat was een vreemde, spannende avond met een gelukkige afloop. Van Dorp heeft geruime tijd dee I uitgemaakt van Rozenburgs raad, voor de CiH. U. Zoon Wim werd bekend door de prijzen bij ploegwedstrijden, Een moeilijke tijd vormde de ziekte en het overlijden van hun zeventienjarige doehter Cida.

15. Een onvergetelijke dag voor de heer Van Dorp tijdens zijn lidmaatschap van de raad was weI 28 april 1951, toen koningin Juliana Rozenburg bezocht. (Zie ook het blauwe boekje, afbee1ding 51.) Er reden die mooie dag niet alleen praalwagens in de stoet mee, maar ook landbouwwerktuigen. Hier passeert een kunstmeststrooier, die juist op dit moment in werking wordt gezet. Het gevolg was wel dat de hoge gasten even later allemaal hun zwarte pakken stonden af te kloppen. Of Rocus de Bruyne opdracht had om te demonstreren weet ik nu nog niet. Zo ja, dan heeft men geen rekening gehouden met de speelse wind. Zo nee, dan heeft hij het protocol wel "passend" doorbroken. De stoet moest namelijk zuiver agrarisch zijn en dat was hij ook door dit voorval. Wat kon ik het allemaal prachtig waamemen als lid van de Nationale Reserve, geheel links voor het raam, achter sergeant Veenman. Dat het nu, in 1976, al weer vijfentwintig jaar is geleden kun je aan al die toen nog jonge smoeltjes van de jongens van de Nationale Reserve zien. Nu zijn het allemaal vijftig-plussers. Let ook eens op zuster Bosman, mejuffrouw C. Mol en oud-wethouder B. Lievaart. Luttele jaren later zou door het puur agrarische een radicale streep worden gehaald en in 1963 vertrok de familie Van Dorp ook voorgoed.

16. Dit zijn op zijn Rozenburgs "de brakken", inkorting van barakken, zoals deze woningen werden aangeduid. Oorspronkelijk waren de schuren van hout en was het dak niet onderschoten. Geen hout, aIleen panlatten voor de pannen. (Vandaar die naam misschien? ) Willem de Boer kocht later deze woningen, zorgde voor de beschieting en stenen schuren. Vroeger woonden er onder anderen de families Maarten Quak, Leen van Seters, Maarten Romers, Chris van Pelt en Gerrit Robbemond. Toen de woningen waren opgeknapt, wilde Cornelis Boertje er een huren, hij wilde namelijk gaan trouwen met Neel Quak. "Je kunt er een kopen, of allemaal", zei Willem de Boer. De Boertjes lap ten het grootste deel bij elkaar en kochten er twee. Toen Andries Cornelis, kortweg "Dries", in 1926 met Ant Visser trouwde, betrok hij het huis uiterst rechts. In het tweede heeft tot haar overlijden de weduwe Maarten Romers gewoond. Toen maakte Dries Boertje voor zijn groeiende gezin van de twee een woning. Latere bewoners waren Jan Goedendorp, Leen Degeling en Jan Pols Azn. In het voorste huis - links - woonden achtereenvolgens H.J. Oosterman, M.A. Quist, J.P. Breukel en D. Bravenboer. Of de volgorde precies goed is en de opsomming compleet, laten we in het midden! Hoe dan ook, dit waren "de brakken", Staaldiepsedijk 18 tot en met 24.

17. Wat een heerlijk sfeervol plaatje bij Staaldiepsedijk 16 genomen! U zag het al gedeeltelijk op de vorige afbeelding geheel rechts. Hie! ziet u hoe oude Piet van Pelt even poseert tijdens het sneeuwruimen. De "trappetjes" schoonhouden was erg belangrijk bij deze dijkhuisjes. Hier hebben Piet van Pelt en Annetje van Seters gewoond met hun vier kinderen Johannes A., Adriana, Willem en Hendrik. Op zijn Rozenburgs: Hannes, Jana, Wim en Henk. Dochter Jana was gehuwd met Gerrit Breukel Jzn. en is evenals haar man overleden. Toen ik moeder Van Pelt als jong groenteboertje bezocht, was er elke week koffie. Echte "ouwerwetse" kannetjeskoffie, met royaal suiker, heerlijk ... Zij is op 23 maart 1960 op drieentachtigjarige 1eeftijd overleden. Henk, getrouwd met Jans v.d. Vliet, is toen na een drastische verbouwing in het ouderlijk huis gaan wonen. Het grote kamerraam en de dakkape1 maakten het huis heel wat geriefelijker. Henk had beneden in de dijktuin - zie het besneeuwde dak achter vader Van Pelt - ook nog een behoorlijke kippenschuur. Dat was een soort hobby die hij er op na hield. Bedankt voor dit dijkgezicht in de sneeuw!

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek