Rozenburg in oude ansichten deel 7

Rozenburg in oude ansichten deel 7

Auteur
:   J. Bergwerff
Gemeente
:   Rozenburg
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1492-9
Pagina's
:   168
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Rozenburg in oude ansichten deel 7'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  >  |  >>

ROZENBURG ...

Kleine slepers zeulen

door d 'uitgegraven geulen, driftig stampend, tot z'er ziin, .otiereuzen'' aan de lijn.

Waar eens het water regeerde

en later de boer trots beheerde, waar eens de tuinders zwoegden, de boeren elk jaar ploegden

en onder schapewolken

hun koeien hebben gemolken. .. Daar werd de vrede verstoord, de grand werd opengereten, door zuigers weggevreten. ..

Giftige gassen

in plaats van gewassen. ..

gekronkelde buizen, gestapelde huizen.

en daarvoor:

Geen wuivende halmen, wel stinkende walmen.

de kapkoets ging heen de staartmuts verdween de hoogzije pet

de driewiel karwet ... vergane glorie,

alles historie.

In dtt gebied

dat menigeen verliet wordt 't leven geleefd, naar beter gestreefd.

Heeft ieder z'n waning, Ook nog zijn Koning?

't Is met ons eiland gebeurd, voorgoed is het gescheurd ...

" 't Groene hart van Europoort", is er nog plaats voor Gods Woord?

en nu:

Jo B.

1. Dit zevende boekje wi! ik beginnen met de grootste vereniging (ruim 700 leden), de voetbalvereniging "Rozenburg", die nu in 1981 haar vijftigjarig bestaan zal gaan vieren. Van deze vereniging zou een boekje te schrijven zijn, maar dat verzoek heeft me nog - niet bereikt. Op een pagina kan er slech ts hier en daar iets aangestipt worden. In de feestelijke uitgave van het clubblad ter gelegenheid van de opening van het fraaie sportcomplex "De Vink" schreef ik op 26 augustus 1978: "Welke 60-plusser die gemteresseerd is bij v.v. "Rozenburg" zal, staande bij dit nieuwe complex, niet even terugdenken aan het prille begin van RVV." Na de oprichting in 1931 kreeg de heer Klaas C. van San ten in maart 1932 vergunning van B. en W. "tot het doen bouwen van een houten gebouw bij het voetbalterrein aan het Kolenpad". De eerste "accommodatie" werd een feit. Een houten keet, met links en rechts een "kleedkamer" en in het midden de "entree", met achter de toonbank Piet Visser, die toen bij tante "Mietje" van San ten zich ontplooide tot een goed verkoper, met een pracht van een humeur. Hij zorgde vanaf het gereedkomen van de keet voor .Jiet natje en het droogje", v66r, tijdens en na de wedstrijden. Sanitair was niet nodig, de sloot liep pal achter het bouwsel en daar kon je alles kwijt waar je last van had ... In die crisistijd werd er op zaterdag nog gewerkt en dus werd er zaterdagavond gevoetbald. Met opgepoetste fietsen en van de groene zeep glimmende gezichten toog je dan naar het voetbalveld. Je leefde mee met RVV en je zong als schooljongens: "En er is geen club in 't zuiden, die RVV kan verslaan." Of: "Dat moet een schot van Tjoeba (Leen van der Vliet) zijn, vlak langs de lijn." Na de oorlog was de slogan: "Geen gezeur, wordt lid of donateur! " In 1946 wordt "Rozenburg" ongeslagen kampioen van de 3e klasse RVB afd. Rotterdam. In 1955 wordt het kampioenschap van de 2e klasse RVB gevolgd door promotie naar de l e klasse. Daar wi! ik nu even stoppen, want bij Joris Noordam kreeg ik de foto mee die u hierbij ziet. Dan ziet u ook de vlag die dit kampioenschap venneldt. Joor schreef achter op de foto: "Dit is een troep voetballers die in de 2e week van augustus 1955 in Heelsum logeerde." Toen was v.v. "Rozenburg" dus bijna op de helft van haar leeftijd van nu. In augustus is het 26 jaar geleden en er zijn nog enkele junioren van toen actief! U ziet, van links naar rechts, boven: M.J. (Teeuw) Kleijwegt (bestuurslid, leiderjverzorger en ook erelid), Jaap Varekamp Jzn., Aart Nobel Lzn., Wim Rietdijk Jzn., Aart Visser Jzn., Jaap Qualm C.Azn., Bram Nobel Lzn., Arie Mol Lzn., er bovenuit Ton Ringelesteijn en Joor Noordam Hzn. Op de tweede rij: Cock Rietdijk Jzn., Jaap Ouwendijk H.Nzn., Pieter-Jan van der Hout, Jan Verheul M.Jzn., Leen Varekamp Adzn., Gerrit Boer Czn., Teun van Oudheusden J.Azn. en Gerrit Boer Jbzn, De voorste rij: Arie Kleijwegt A.Czn., Peet Goudappel Lzn., Herman Oostennan H.Jzn., Gert van Oudheusden J.Azn., Jaap Romers J.Gzn., Teun Doorduin W.Jzn., Jan van 't Hof Chrzn., Jan Bergwerff Azn. en Bert Quak Wzn. Nog enkele aantekeningen bij het 50-jarig bestaan. In 1966 werd Rozenburg definitief KNVB'er,om in 1972 van de vierde naar de derde klas te promoveren. 1979 werd sportief een dieptepunt. Na de opening van het sportcomplex zakte Rozenburg via degradatie in de competitie 1978-1979 terug naar de 4e klas KNVB. Nu, in 1981, staat "Rozenburg" al een aantal weken aan de kop en lijkt het ofhet verloren terrein weer wordt teruggewonnen. Het zou mooi zijn als dit jubi!eumjaar de kampioensvlag weer kon worden uitgestoken. Het tweede elftal is reeds kampioen. Het 40-jarig bestaan is groots gevierd; als er ditjaar twee kampioenen uit de bus zouden komen, dan is het alleen daarom al volop feest!

2. Hier weer een schoolfoto van de christelijke school aan de Graskade. Eigenaresse Mien Breukel (mevrouw Brouwer-Breukel) uit Purmerend bracht de foto mee toen ze op bezoek kwam bij zus Bep (mevrouw De Bruin) Breukel aan de Esdoornlaan. Hartelijk dank! Dit moet een van de eerste foto's zijn met hoofdonderwijzer A. v.d. Blom, die van 1 januari 1921 tot 31 augustus 1930 aan deze school werkzaam was. Er wonen (in 1981) van de groep van 28 nog acht leerlingen van to en in Rozenburg. De families Gerrit Bergwerff, Thijs van Dalen, Wim Goedendorp, Jaap de Groot, Janus Quak en Gerrit Robbemond zijn allen van Rozenburg vertrokken ... Op de bovenste rij ziet u, van links naar rechts: Janna Oosterrnan Jdr. t (L. v.d, Spaa t), Lena Goedendorp Wdr., Coba de Groot Jdr., Mien van Vliet Sdr. (Klaas van Balen t), Krijntje van Dijk Gerbrdr. (M.A. Quist t) en Mien Breukel Ldr. (K. Brouwer). Tweede rij: Jan van Dalen Matthzn., Krijn de Groot Jzn., Siem J. Oosterman Jzn. (Mien Kleijwegt Kldr.), Leen Bergwerff Gzn., Jaap Quak Adrzn., Teun van Vliet Szn. (Marie Visser H.Thdr.) en Leen van Vliet Szn. (Jans v.d. Vliet Adr.). Derde rij: Anna M. van Vliet Sdr., Eva Robbemond Gdr., Tonia de Groot Jdr., Cor Breukel Jzn., (Johanna Bergwerff), Leen Mol Azn. (Anna de Roos) en Dirk Robbemond Gzn. De voorste rij: meester Van der Blom met tussen de knieen Corrie van der Blom, dan Gretha van der Blom, Klazien Bergwerff Gdr. t Pietje Robbemond Gdr., Adriana (Jaantje) van Dijk Gebrdr. (Jan P. Kristalijn), Neeltje Bergwerff Fdr. (Kees de Jong t), Annie Goedendorp Wdr., Jan Bergwerff Fzn., juffrouw Verhage (Jan Batenburg) en Sjaan van der Blom. Wie iets meer wil weten over de Graskadeschool kan terecht in deeltje 3 bij de afbeeldingen 22, 23, 24, 37 en 38 en bij afbeelding 3 in deel6. In "De Westlander" van 11 april 1952 lees ik van de hand van J. van der Knaap onder de kop:

Jubileum Graskadeschool: "In de Chr. Nat. school aan de Graskade werd vrijdagavond 4 april het 40-jarig bestaan der school herdacht in een feestelijke samenkomst, waarvoor grote belangstelling bestond. Niet aileen waren vele oud-leerlingen opgekomen, maar ook enkele oud-onderwijzers. Bovendien waren B. en W. van Rozenburg, de inspecteur van het L.O. en verschillende afgevaardigden aanwezig. De heer L. Mol, voorzitter van het bestuur (op 14 november 1980 op 85-jarige leeftijd overleden) ging voor in gebed en heette alle opgekomenen hartelijk welkom. Met name de burgemeester, inspecteur Matthijssen, afgevaardigden van kerkeraden en schoolbesturen, de oudhoofden W. de Boer en A. van der Blom en de weduwen Berkman en Kortleven, wier echtgenoten de school als hoofd hebben gediend. De verdere leiding werd in handen gegeven van de heer D. Roorda, het tegenwoordige schoolhoofd. De heer B. van Oudenaarden, seer. gaf een overzicht van het 40-jarig bestaan der school. Dat valt in twee gelijke tijdvakken uiteen. De school werd gesticht en 20 jaren geleid door de Vereen. voor Geref. schoolonderwijs. Daarna werd de school overgenomen en 20 jaren verzorgd door de Vereen. voor Chr. Nat. schoolonderwijs. De heer Van Oudenaarden schilderde de stichting der school in een tijd dat de vereeniging aile bouwkosten zelf moest betalen, als een geloofsdaad. De Bomendijkschool werd overbevolkt, een grotere school te stich ten zou voor de gemeente voordeliger geweest zijn, maar de oprichters namen het gewichtige besluit ook het westen van het eiland te doen delen in de zegeningen van het christelijk onderwijs ... " Het blad is vol, het vervolg D.V. in een volgende aflevering.

3. Van mevrouw Mol-de Roos kreeg ik deze foto in bruikleen, die een illustratie vormt van de bezigheden van de vrouwenkrans "Het Westen". Hier ziet u de dames omringd door allerlei "spullen" voor de zoveelste verloting. Het zijn, zittend van links naar rechts: de dames Mol-de Roos, Adriana van Pelt (t), Varekarnp-Breukel (t), Breukel-van Oudenaarden, Hordijk-de Rijke (t) en presidente C. Mol (t). Staande, de dames Hoffrnann-Varekamp, Kleijwegt-van der Vliet, Van Baalen-van Oudheusden, Rorners-van der Vliet en Van der Vliet-de Winter. Bij het 25-jarig jubileum van de krans heeft Cornelia Kleijwegt-van Oudenaarden (de vrouw van Kees Kleijwegt van de Krabbe), ook de kleindochter van het eerste kostersechtpaar van de Westerkerk, Govert van Oudenaarden, op rijm weergegeven wat er is gepresteerd door de krans. Een gaaf geheel, dat een zuiver beeld geeft van de liefde die er was voor deze kerk. Er zijn weI twee bladzijden voor nodig, maar dit moet bewaard worden, daarom op de volgende bladzij de laatste ansichtkaart die in de verkoop is geweest van de "Westerkerk", waar het allemaal am ging.

Ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de vrouwenkrans "Het Westen".

Geachte dames en ook heren, in het woord tot u gericht, wil ik van die kwarteeuw hier proberen, u te geven een overzicht. 't Is nu al 25 jaar geleen, dat een oproep in de krant verscheen, om aile vrouwen, 't zij jong of oud, te nood'gen tot een onderhoud, in de consistorie Westerkerk, want 't ging om een belangrifk werk. Het doel was om wat moois te stich ten, een vrouwenkrans hier op te rich ten. Die door haken of door breien, meer geld in 't laatje zou doen glijen. De eerste avond, naar ik meen, kwam er een twaalftal bijeen, dat heel kordaat en niet verlegen, eerst overwogen, 't voor en tegen. Maar eind'lijk werd dan goedgevonden, dat allen die het missen konden, ied're keer als men vergaarde, een duppie voor de bus bewaarden. En was ons busje eind'lijk vol, dan kochten wij katoen en wol. Dat werd dan dra weer omgezet, in menig handwerk, keurig net. Dat werd verkocht, of soms verloot, en was de winst ook dikwijls groot! Nu zag men wat een vrouwenhand, in 't eerste jaar al bracht tot stand! Een ronde som aan zilvergeld, werd dominee ter hand gesteld! Die - hoewel hij 't geld begeerde - ons nooit met een bezoek vereerde. Maar onze wens was nu vervuld, want kleiner werd de kerkeschuld! Na twee jaren, meldt de historie, kochten we stoelen voor de consistorie. Want echt, het liep wei in de gaten, dat wij nog steeds op banken zaten! Dus voortaan konden wi] ons vlijen, en zo gemakk'lijk zitten breien. Met nieuw linnen voor het avondmaal, was 't 150 gulden in totaal. Het and're jaar konden wij zonder dralen, weer honderd gulden afbetalen. Maar toen kwam er wat tussenbeide ... De juffrouw die de krans steeds leidde, ging met haar zuster hier vandaan, en liet ons zonder leidster staan. Het werk lag stil, maar na een tijd, was juffrouw Mol bereid, de krans in 't westen te gaan leiden, waarover wij ons zeer verblijdden! Zij wist met vrouwen om te gaan, en na een jaar klonk het spontaan: Dames, de bekroning van uw werk, is nieuwe lopers voor de kerk. Toen kwam de oorlog over 't land, en stil was vaak de vrouwenhand ... des middags moesten wij vergaren, en konden toen maar weinig sparen. Dus werd het autofonds herdacht. Soms kwam een kreet om hulp (heel zacht}: denk eens aan zieke militairen, daarvan is een heel grote schare. Ook jongens die stonden in Indie op wacht, werden heel vaak met een gave bedacht.

4. Maar, toen de oorlog over was, ging gauw het breiwerk in de tas. Er werd besteld, gekocht, betaald, de schade moest snel ingehaald. Wij maakten in 't geheel geen schulden, en hielden over: 300 gulden. Die hebben wij weer goed besteed: de consistorie aangekleed! We koch ten lopers op de vloer, al was het ook een hele toer.Jk denk aan 't nieuwe tafelkleed, en lieten schild'ren (voor'k 't vergeet), want alles was zo grijs en kaal, dus smeerden wij nu maar royaal. Toen maakten wij plannen voor 't andere jaar. Want als je keek naar die kapotte gordijnen, dan hield je van angst je harte soms vast ... De zon hoefde niet fel meer te schijnen! Maar de verloting viel gelukkig mee. We hadden toen 375 gulden sam en, en hebben toen heel wat gordijnstof gekocht, voor 't orgel en al die ramen. Maar, al die witgekalkte muren, die stonden ook lang ons niet aan. We hebben gepraat met de schilder, en die heeft er zijn best toen gedaan! Al die krakende verwormde stoelen, waren ook niet meer vertrouwd. Daarvoor kwamen nieuwe banken, gemakk'lijk en solide van hout. De muren werden toen geschilderd, met een mooie zacht creme kleur, 't houtwerk kreeg een vernisje, ook de preekstoel en ied're deur. Nu de kerk glom van alle kanten, vond je 't and're wel wat kaal. Toen we weer verloting hadden, was de opbrengst voor 't portaal, het houtwerk en die kale trappen, alles kreeg een goede beurt, ook de muren een heel zacht tintje, die waren zo grauw en gescheurd. Maar van buiten ook bleef de kerk, door weer, wind en zon, niet zo net. En zo hebben wij ze al tweemaal, van buiten in de verf gezet. Vervolgens, hiernaast de consistorie, die is het meeste nog altijd bezet. Dus als hier iets oud of kapot is, wordt daar al weer gauw opgelet. We kochten een keer overgordijnen, tweemaal ook een tafelkleed. Tweemaal ook nog vloerbedekking, en die vitrage die zo sleet. Stoelen waren er te weinig, 't orgel moest gerestaureerd! Door het kopen en betalen, waren we 't sparen niet verleerd. We geven 'n kwartje contributie, en nu is de kas nooit leeg! Tevens zorgden we, dat ieder, op z'n beurt z'n deel ook kreeg. Orgelfonds en open-deur werk, 't filmwerk gaven w'ook een kans, 't autofonds en ook de zending, soms ook giften aan "De Schans". Nu, na vijfentwintig jaren, werd de vreugde wreed verstoord ... Maar, dat konden wij niet helpen, 't is de schuld van Europoort! Want het zal niet lang meer duren, of de kerk bestaat niet meer, waar we nu al zoveel jaren hoorden, 't Woord van God, ja, keer op keer. Dus het geld van de verloting, is niet meer voor 't onderhoud. Later kunnen we 't best gebruiken, als er soms wordt nieuw gebouwd. Als de kerk wordt afgebroken, breken ze de krans ook af! 't Was voor ons iets moois in 't leven, waar elk zijn beste krachten gaf Na zoveel jaren samenwerken, is hier een hechte band ontstaan. De een heeft dit, de ander dat weer, z6 vulden wij elkander aan. De ene haakte grote spreien, van vissersgaren of katoen. Een ander breide sokjes, wantjes, met leuke randjes, rood en groen. Ook was er een die graag borduurde, een ander haakte fijn en net, terwijl een ander sokken breide, van dikke wollen zwarte sjet. We hebben ook een lid hier bij ons, nu, dat is net een breimachien. Ook een die steeds de thee verzorgde, met wat erbij nog bovendien! Z6 hebben we nu al die jaren, ook heel prettig saamgewerkt. Dikwijls is er leed geleden, bij elkaar werd je gesterkt! Door de een of and're reden, gingen er welleden af Ook willen wij die twee gedenken, die wij brachten naar het graf .. Dankbaar willen wij nu wezen, dat wij zolang zijn gespaard, op onze weg, vooral des winters, in mist en donker zijn bewaard!

Cornelia Kleijwegt-van Oudenaarden

5. Voor deze foto ga ik te rade bij Teixeira de Mattos, de man die in 1916 een boek schreefvan 144 bladzijden over alles wat met dijken, duikers, sluizen, kortom met water en waterkeringen en wegen op Rozenburg had te maken. Hier wordt namelijk gewerkt aan het haventje aan de Brielseheuvel. De schrijver vermeldt: "De zoogenaamde "Zuidersluis" ligt in den Staaldiepschendijk. Het is een steenen sluis, die zorgt voor een natuurlijke uitwatering, gebouwd in 1870. De uitwatering van de Zuidersluis door de slikken naar de Brielsche Nieuwe Maas liet na haren aanleg in 1870 weldra te wenschen over. In 1880 werd door de gezamenlijke Ingelanden van den Krabbepolder het uitdiepen van deze uitwatering aanbesteed. Tevens werd langs de benedenzijde, tegen de Staaldiepschendijk aan, een los- en laadplaats gemaakt ter hoogte van 2.10 meter plus N.A.P., benevens een oprit ter breedte van 3.00 meter, van die los- en laadplaats naar den dijk. In 1912 liet de uitwatering wederom te wenschen over, (drie maal is scheepsrecht Jo B.) weshalve door de gezamenlijke Ingelanden het volgende jaar opnieuw overgegaan werd tot verbetering, door verruiming van het bestaande kanaal en verlenging van dat kanaal door een zich daarvoor bevindende zandplaat naar het diepere gedeelte van de rivier. In 1913 werden van Polderwege de werken in eigen beheer uitgevoerd. Zij bestonden uit: A. het maken van een uitwateringskanaal vanaf de uitwateringssluis in den Staaldiepschendijk tot in het diepere gedeelte van den Brielsche Nieuwe Maas, met wederzijdsche kaden; B. het vergrooten en verhoogen van de bestaande los- en laadplaats; C. het maken van een rijzen dam aan het Zuidelijke uiteinde van de Westelijke kanaalkade." Hier staan dan de mannen die bezig zijn met de aanleg van het haventje, in casu de verbeterde uitwatering van de Krabbe- en Graspolder via de Zuidersluis. Van links naar rechts ziet u: Jan Poldervaart, Gerrit van Seters, Johannes (Jan) Kleijwegt, Cornelis (Kees) van Dijk, Gerrit Robbemond, Willem van Seters Gzn., Joris Kleijwegt, Piet van Pelt, Piet Breukel, ervoor met schop Jacob Mol en met hoed ploegbaas Jan Visser. De foto kreeg ik in bruikleen van de familie Jan Visser (Huibje, Jan-Leen en Huibert), wier vader hier als ploegbaas bij staat. Volgens gegevens van J. van der Knaap werd het grondwerk uitgevoerd onder toezicht van L. Mol Azn. Voor mij is het interessant dat er twee broers van mijn moeder op voorkomen, Jan en Joor Kleijwegt. Twee ooms bij wie ik in de oorlog nog als onderduiker veiligheid heb gezocht. Toen was oom Jan eigenaar van een gecombineerd boeren- en tuindersbedrijf in Zwijndrecht-Groote Lindt en oom Joor eigenaar van een garagebedrijf in Rotterdam. Gerrit van Seters is vele jaren raadslid geweest voor de CHU in Rozenburg. Kees van Dijk vond in mijn geboortejaar (1923) tijdens een hittegolf een tragische dood. Het was op donderdagmiddag 12 juli toen de 44-jarige c.J. van Dijk tijdens de geweldige hitte een liter koude karnemelk uitdronk en kort daarop ineenzakte. "Door twee doktoren werd het mogelijke beproefd om den lijder tot bewustzijn te krijgen. Hij is naar het ziekenhuis vervoerd, waar hij vrijdagmorgen is overleden," lees ik woordelijk. Als we nu nog even naar de foto kijken dan wil ik graag van een stuk vakmanschap gewagen. Zo werd destijds de aanleg van kaden en dijken uitgevoerd. De recht afgestoken stukken zware klei - vijf a zes steken - werden oordeelkundig in de kruiwagens gedeponeerd en zo over soms verre afstand weggereden. Als het erg "vet" was hadden de mannen soms klimsporen onder de schoenen, vooral als ze omhoog moesten. Dat was werk dat aan je rug hing en "ellebogenstoom" kostte, waarvoor ik nu nog denkbeeldig mijn petje afneem!

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek