Scheveningen in oude ansichten deel 1

Scheveningen in oude ansichten deel 1

Auteur
:   C. Bal
Gemeente
:   's-Gravenhage
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4511-4
Pagina's
:   120
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Scheveningen in oude ansichten deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

INLEIDING

Het dorp Scheveningen werd aan het eind van de vorige eeuw begrensd door een lijn, getrokken van de vuurtoren, langs de Duinstraat, Vijzelstraat, het Kanaal en de Seinpost. Het grootste gedeelte van de Scheveningse bevolking woonde in het hierboven omschreven gebied. Toch was er in dit gedeelte nog een middelpunt, waar het Scheveningse bedrijfsleven met al zijn facetten het meest tot uiting kwam. De Pronkstraat, Weststraat, Werfstraat en de "Achterdik" waren de straten van de Scheveningers. Hier waren de erven van de reders met hun kuiperijen, boetzolders, zeilmakerijen en wagenvoerderijen. De zeelieden, kuipers en mandenmakers had den meestal hun woningen in dit deel van het dorp. Na de opening van de Scheveningse haven, in 1904, werd de visserij steeds belangrijker en reeds in 1931 moest een tweede binnenhaven in gebruik worden genom en. Steeds meer reders gingen er toen toe over hun erven langs de havens te bouwen. In de kern van het dorp waren veel winkeltjes gevestigd, die veelal gedreven werden door mensen die om de een of andere reden niet meer aan de visserij konden deelnemen. 's Morgens kwam de

dorpsomroeper of klinker door de straten om bekend te maken dat er vis verkocht zou worden en iedere belangstellende ging dan op het vermelde uur naar de haven om zaken te doen. Terwijl de kinderen op hun o-blokken (klompen) naar school gingen, luidde soms op de achtergrond de klok van de oude kerk omdat er iemand begraven werd. Was er geen school dan werd het beeld van de straat nog gevuld met de vele aldaar spelende kinderen, die vaak gedwongen waren buiten te blijven omdat vader op zee was en moeder een baantje had om de gezinsinkomsten te vergroten. Zo leefde ieder het eigen leventje; zomers was het een komen en gaan van de badgasten, maar's winters was Scheveningen van de Scheveningers. Voor de eeuwwisseling was er aan de klederdracht en het dialect niet veel veranderd. Na de eeuwwisseling gingen helaas steeds minder vrouwen de klederdracht dragen en de laatste wereldoorlog heeft ertoe bijgedragen dat de klederdracht thans bijna verdwenen is. Deze wordt he den ten dage nog door slechts een paar honderd vrouwen gedragen. Ook het dialect is langzaam aan het verdwijnen en het is te verwachten dat het over

enkele genera ties niet meer gesproken zal worden. De verbindingen met de stad waren vroeger zeer slecht. De Scheveningseweg, toen nog een zandpad, vormde eigenlijk de enige verbinding. Na de bestrating van dit pad werd Scheveningen in 1665 geleidelijk uit haar isolement verIost. Steeds meer stadsmensen kwamen met koetsen naar het schilderachtige vissersplaatsje aan de kust om daar aan het strand vertier te zoeken. Toen Jacob Pronk in 1818 de eerste badinrichting van ons land op een duintop liet bouwen, had hij niet kunnen vermoeden dat Scheveningen de grootste badplaats van ons land zou worden. Dit hebben we me de te danken aan het vervoer naar de stad dat steeds beter werd. In 1864 opende de "NederIandse Railroute Maatschappij" haar tramlijn tussen het Groot-Badhuis in Scheveningen en de Kneuterdijk in Den Haag, waarmee tevens de eerste tramlijn in ons land in gebruik werd genomen. De tram werd door de Scheveningers maar weinig gebruikt omdat ze deze te deftig von den en ze gingen daarom liever' met de vijf-cents wagen naar de stad. Dit waren kleine primitieve open wagentjes, getrokken door een paard. Hun standplaats

was op de hoek van de Duinstraat-Scheveningseweg; het eindpunt aan de Hoogewal, bij het Scheveningseveer. Voor een andere verbinding met de stad zorgde de eerste stoomtram van ons land, die sinds 1879 de badgasten van het Rhijnspoorstation (Staatsspoor) naar het Groot-Badhuis of omgekeerd bracht. In 1886 werd nog een stoomtramlijn geopend die vanaf de Duinstraat, in 1888 verlengd naar het strand, naar het Hollandsche Spoor reed. Deze tramlijn (het duinspoortje) was bij de Scheveningse vissers erg geliefd en werd veel gebruikt als zij naar hun schip in Vlaardingen of IJmuiden moesten. Zo heeft Scheveningen zich in de loop der jaren ontwikkeld tot een van de grootste vissersplaatsen van ons land en tot een badplaats van internationale allure.

Aan het slot van deze beknopte informatie over oud-Scheveningen wil ik gaame de heer Jac. Pronk, uit wiens verzameling een aantal foto's in dit boekje zijn opgenomen, het gemeentearchief van 's-Gra'venhage voor foto nummer 35 en de heer R.F. de Bock, die in een andere vorm zijn medewerking verleende, vanaf deze plaats mijn hartelijke dank betuigen.

Sctieveninzsche vrouwcn

1. Wij beginnen onze wandeling door Scheveningen op de hoek van de Scheveningseweg en de Duinstraat. De vijf-cents wagen op de voorgrond is zojuist uit de stad gekomen met een aantal visvrouwen, die hun waar door de gehele stad verkochten. Achter de wagen het begin van de Prins Willemstraat. Links zien we nog net de ingang van de begraafplaats "Ter Navolging", waarnaast thans een nieuw gebouw voor de Amrobank wordt geplaatst.

Scheveninqen

2. De Prins Willemstraat in de jaren rand de eeuwwisseling. Tussen de bomen zien we de paardetram, komende van het Plein in Den Haag en op weg naar het Kurhaus, de Keizerstraat inrijden vlak voar het punt waar thans de Jurriaan Kakstraat begint.

3. Verschillende onder u zullen zich nog hotelcafe-restaurant "Neuf" kunnen herinneren. Het stond op de hoek van de Prins Willemstraat en de opgang naar de Hoge Prins Willemstraat. Een foto maken was toen nog een heel omslachtig gebeuren waarvoor men uitgebreid moest posereno

H6tel-Cafe-Restaurant .,Neuf", Gerant J. Visbach Prins Willemstraat 30-32, 5 C H EVE N I N G E N

Pri~S 'Nillemstraa SCHEVEHINGErt ..

4. Een blik vanuit de Prins Willernstraat naar de Keizerstraat. Rechts achter de bornen is in de jaren twintig de doorbraak gernaakt naar de Badhuiskade en werd de nieuwe verkeersweg Jurriaan Kokstraat genoernd. Jurriaan Kok heeft zich a1s wethouder, van 1913 tot 1919, zeer verdienstelijk gernaakt voor Scheveningen. Ook door zijn rnedewerking is de sanering tot stand gekornen van de buurtjes ten zuiden van de Keizerstraat benevens de doorbraak naar de Badhuiskade.

W Dr. Trenkle:" Co. Leipzig

18551

Nach ruck v rboten ,

5. De Keizerstraat gezien rond het jaar 1902. Ter hoogte waar het meisje, links op de stoep, loopt, vinden wij thans een bijkantoor van de Haagsche Courant. Zoals we op de foto zien vormde het verkeer to en nog geen enkel probleem. Het paard met de wagen kon nog rustig keren en van eenrlchtingsverkeer was nog geen sprake.

Keize;~~a.~t -;-66~~~""'-Gebr. 1 EN BERGL - Keizerstra~t 66.

"Telef. 109. SCHEVEN(NGEN.

In Aa.rda.llllelen, Bra.ndstoffen, Groenten en Fruit.

6. Voor vele oudere Scheveningers zullen de mensen hier op de foto geen onbekenden zijn, Met de hand aan de teugels van zijn paard staat de heer Ten Berge, die in 1904 met zijn gezin uit Friesland kwam om hier een groentezaak te beginnen. Zijn vrouw, met de Friese kap op, staat in de deuropening. Hun zoon staat achter de wagen. Gedwongen door de evacuatie moesten zij in 1943 de Keizerstraat ver1aten, waarnaar zij na het einde van de oorlog niet terugkeerden.

=
<l) ~
b.o «
::: ~
::: EO
<D l
> '"
<D
s: V.
C)
sa -
~ 7. Op deze foto zien we de paardetram rijden in de Keizerstraat in de laatste jaren van zijn bestaan. Van 25 juni 1864 tot 31 mei 1905 heeft hij talloze badgasten en Scheveningers van en naar onze boulevard en de stad vervoerd. Op laatstgenoemde datum werd hij vervangen door de elektrische tram, die grote consternatie op Scheveningen teweeg bracht, want het hele dorp liep uit om het "Elektriek" te gaan bekijken,

Scheveningen

8. We keren ons om en bekijken de Keizerstraat van de kerkzijde. Rechts is nog net de toegang van het vroegere Molenslop te zien, dat na de sanering de naam Molenijserstraat kreeg. In het Molenslop heeft geen molen gestaan; de naam is afkomstig van de familie Moleniiser die hier destijds woonde en het beroep van molenaar uitoefende.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek