Serooskerke in oude ansichten deel 1

Serooskerke in oude ansichten deel 1

Auteur
:   B. Coomans
Gemeente
:   Schouwen-Duiveland
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4641-8
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Serooskerke in oude ansichten deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

6. Nog een keer de Dijksweg, nu vastgelegd om en nabij 1931. Een prachtig plaatje vonden we zelf, met die weerspiegelende vaart en landelijke bruggetjes erover. Achterin dobbert een eend rustig wat rond en daar zien we tevens dat er in vergelijking met vorige foto's een tweede "planke" is neergelegd. Die leidde naar het in 1925 gebouwde huis van veldwachter I. van Gorsel. Dat bij de eerste brug de families De Meij en Van den Bos woonden, vernamen we al eerder.

J. van den Bos nam in 1925 de in het verlengde van de vaart zichtbare woning van de broers Verboom over en zijn ongetrouwd gebleven kinderen woonden er tot omstreeks 1979. Toen de foto gemaakt werd was het blijkbaar wasdag, want bij Van den Bos hangt "de waste" in de wind te wapperen. Dat herinnert ons aan een oud gezegde dat we tijdens een van de voor dit boekje gevoerde gesprekken hoorden, namelijk "Bie mekaore in de waste zitte". Daarmee bedoelde men dat men met iemand ruzie had. Een voor zichzelf sprekende variant daarop was .Bie mekaore in 't webbe zitte" .

Terug nu naar de oude Dijksweg, waar de telefoonpalen ons vertellen dat Serooskerke intussen van telefoon en waarschijnlijk ook van elektriciteit was voorzien. Rechts vooraan (buiten beeld) bevond zich toen al de begraafplaats, waar ook de kantonnierswoning ,,'t Sasje" van A. van den Houten stond. Hij knipte voor een paar centenje haar, maar belangrijker was dat hij de sluisdeuren van ,,'t sas" (rechtsonder), bediende. De restanten van dit sluisje bevinden zich ter plekke nog in het wegdek.

De grote buis onderaan de brugleuning was van de waterleiding en in 1929 aangebracht. De vaart is na de ramp gedempt. Op een gedeelte ervan ligt nu het Dorpspad, een leuk stil paadje, maar om eerlijk te zijn leek het ons met de oude watergang en de bruggetjes toch mooier ...

7. Serooskerke was voor de ramp net ais nu vanuit drie richtingen te bereiken. Toch is er wat de ligging van de toegangswegen betreft weI het een en ander veranderd. De Dijksweg, waarlangs men het dorp uit de richting van Haamstede naderde, werd door de aanleg van de nieuwe Serooskerkseweg een doodlopende straat. Hiervoor in de plaats kwam de huidige Dorpsweg. Uit de kant van Noordwelle en Ellemeet gebruikte men destijds de Zandweg, die na 1953 Oude Zandweg ging heten. Het noordelijkste restant ervan is nu het Zandwekken. "Wekken" is een oude benaming voor een doodlopend weggetje en hier dus wei op zijn plaats.

De derde manier om "Seerskerke" binnen te komen, was vanuit de Prunjepolder, via de toenmalige Serooskerkscheweg. Het laatste stukje daarvan zien we hiernaast op een in 1916 uitgegeven prentbriefkaart en heet nu Prunjewekken. De voor die tijd zeer fraaie woning is er nog. Herbergier-timmerman L. Padmos bouwde haar samen met metselaar J. van der Werf en ging er in 1911 rentenieren toen hij zijn cafe verkocht aan J. Boot. We zien diens zaak op de achtergrond voor de kerktoren. Tegenwoordig kennen we daar restaurant DeWaag.

Het arbeidershuisje rechts is verdwenen en de ruimte daar doet nu dienst als parkeerplaats. De schuur erachter hoorde bij de andere herberg in het dorp en is er eveneens niet meer. Rechts daarvan stolid ook toen al de hofstede .Dorpzicht", waarvan de schuur gebouwd werd in 1862. Ondanks aandringen, wilden de twee van het voorjaarszonnetje genietende heren op het plaatje hun naam helaas niet prijsgeven, We lieten het maarzo ...

SEROOSKERKE, SEROOSKERKSCHE WEG

8. Na de watersnood van 1953 werd de vroegere Serooskerkscheweg vanaf het Dorpsplein doorgetrokken naar de Delingsdijk en omgedoopt in Nieuwe Prunjeweg. Ten oosten hiervan woonde tot 1917 C. Berrevoet op de nu nog steeds bestaande boerderij .Dorpzicht''. Berrevoet was een van de zogeheten boerenburgemeesters van Serooskerke en werd in die hoedanigheid in 1904 opgevolgd door L. de Oude Nzn.

De foto hiernaast werd op 14 mei 1909 gemaakt op het erf van .Dorpzicht" en toont ons een van de versierde wagens die meereden in een optocht ter ere van de geboorte van prinses Juliana. Het betreft hier de "lankwaegen" van M. van den Berge van ,,'t 'ooge 'uus", die was omgetoverd tot ambachtswagen. We zien hierop, van links naar rechts: C.T. Pols (bakker), P. van Teeling (schoen- en gareelmaker), M. Hoogerheide, P. Verboom Czn., C. Hart, J. van der Werf (die in zijn vak van barbier C. Hart inzeept), J.P. Pols, C. Berrevoets, Th. den Engelsman, P. Verboom (links op de ,,'ang- ofzittebanke") en W. van den Berge. Bij de paarden staan vanaf links: M. van den Berge, P. Berrevoets en B. Kloet.

De "ostie" van C. Berrevoet ging in 1917 over naar J.C. Hanse. In 1942 koopt N.L. de Oude de boerderij, waarvan hij schuur en grond zelf in gebruik nam en het woonhuis verhuurde. Na de ramp en herverkaveling betrok C. van der Male het bedrijf en later diens zoon J. van der Male.

Wie bij het ontbreken van de letter "s" achter de naam Berrevoet mocht denken aan een drukfout, heeft het mis. De letter verdween toen landbouwer-burgemeester C. Berrevoets vond dat er verschil moest bestaan tussen zijn achternaam en die van de vele "gewone" Berrevoetsen in de gemeente ...

9. Frappant eigenlijk, hoe het verdwijnen van zo'n vaart en een hoekje weiland langs de Zandweg het landelijke karakter van Serooskerke he eft aangetast. Er liggen momenteel natuurlijk nog volop blokken bouwland om het dorp, maar die leveren toch niet het plaatje op zoals hiernaast op een kaart uit 1907. Doordat het een ingekleurd exemplaar betrof, ademde de originele opname nog meer sfeer dan deze zwart-wit afdruk.

Behalve de kerk met de duidelijk scheef staande toren, zien we geheellinks achter het boomblad de pastorie. Op de achtergrond aan het Dorpsplein onderscheiden we verder de herberg (links) van toen L. Padmos en de bakkerij van C.T. Pols. Rechts vooraan verkocht H. Bakker manufacturen, band, garen en ook drop in zijn kleine, donkere winkeltje.

In hetzelfde huisje dat er, zij het verbouwd, nog steeds is, had C. Hart later zijn slagerijtje. Naast de gebruikelijke huisslacht moest Hart ook regelmatig opdraven voor het "uutventen" (het uitslachten en verkopen) van een "beestje" uit een noodslachting. De dorpsjeugd liep zich dan het vuur uit de sloffen voor een eindje staart of een "stikje zweerde".

Wedden dat ze tegenwoordig niet eens meer weten wat het is?

qroelen uit Serooskerke (Schouwen)

10. Om aan te tonen dat er in de periode 1900-1953 weinig veranderde in en om het destijds zo rustieke Serooskerke, geven we hier een tweede dorpsgezicht vanuit de Zandweg, maar nu uit 1951. In een tijdsbestek van 44 jaar onderging alleen de bebouwing wat wijzigingen. De pastorie werd aangepast aan de eisen des tijds (of des dominees), zoals ook de hoekwoning ertegenover. Oaarachter verrees tevens een schuur, waar "agosiant" H. Bakker in zijn tijd zijn paard en tweewielige .ventkarre'' stalde. Rechtsachter de "tummerwinkel" annex houtschuur van timmerman Beije. Het gebouw verdween na de ramp.

Het dorp was intussen ook op het eilandelijke elektriciteitsnet aangesloten. De daarvoor benodigde palen en draden zijn op het plaatje goed te zien. In de zomer verzamelden zich vaak honderden zwaluwen op de telefoon- en stroomkabels. Oat prachtige schouwspel is helaas voorgoed verdwenen. Dat geldt ook voor de vaart en de wei vol bloeiende madeliefjes, die echter in 1951 nog precies als op de vorige prent aanwezig waren. Is het niet jammer dat dit soort zaken geleidelijk aan verdween?

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek