Sint Pieter in oude ansichten deel 1

Sint Pieter in oude ansichten deel 1

Auteur
:   W. Lem
Gemeente
:   Maastricht
Provincie
:   Limburg
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5178-8
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Sint Pieter in oude ansichten deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

69. Fort Sint Pieter op de noordpunt van de Sint Pietersberg, gezien vanuit De Kommen, in het Maastriehts "De Kempe" genaamd. Dit waren stukken land die als natte grachten fungeerden in de verdedigingslinie rond Maastricht. Bij naderende vijandelijke Jegers konden ze onder water worden gezet door opstuwing van de Jeker. Van bebouwing is hier nog nauweJijks sprake, Het huis rechts op de voorgrond staat nog steeds op de hoek van de Jekerweg en de Jekerschans. Links het thans verbouwde pand Jekerweg 114.

70. De loop van de Jeker vormde de westgrens van de gemeente Sint Pieter. Deze natuurlijk slingerende, snelstromende beek trad regelmatig buiten haar oevers. Om afkalving tegen te gaan waren de oevers plaatseli j k met stenen verstevigd. Deze oevers vormden een bekend maar niet geheel ongevaarlijk speelterrein voor de jeugd. Op de achtergrond de Sint Pietersberg met het strategisch gelegen fort. De fraaie bomenrij links markeert de zuidelijke grens van De Kommen.

71. Een van de markantste en indrukwekkendste ingangen tot de "grotten" van de Sint Pieters berg was de "Tiendschuur", ook wei "Groote Ingang" genoemd. Deze ingang was gelegen aan de huidige Mergelweg tegenover de sportvelden in het Jekerdal. Zijn naam dankt deze in gang aan het feit dat hier de tienden, een soort belastingen in natura, opgeslagen werden. In de Tiendschuur beyond zich ook een grotwoning. In 1916 is deze ingang ingestort als gevolg van de toenemende erosie door wind en water. Dichte begroeiing heeft de restanten thans volledig aan het oog onttrokken.

St. Pietersberg, westzijde, Naastricht

72. De Tiendschuur enkele jaren na de instorting van 1916. De hellingen zijn nog kaal waardoor de plaats van de insrorting nog goed herkenbaar is. Net ten zuiden van de ingestorte ingang bevond zich een uitstekende rotspartij met erboven een met gras begroeid plateau. De twee paadjes voor die rotspartij leidden naar een kleine in gang tot de berg. Het landhuis geheel links, gelegen aan de Mergelweg, werd in 1918 gebouwd.

73. De groeve van de N. V. Kalkmergel Maatschappij , .St- Pietersberg" aan de Mergelweg was in 1935 nag volop in bedrijf. De hier gewonnen mergel werd aanvankelijk met paard en wagen naar de laadplaats bij "De Vijf Koppen" gebracht. In 1919 nam een kabelbaan over de berg het transport naar het kanaal over. De mergel kon zo direct aan de Lage KanaaJdijk in schepen gel aden worden. In 1928 tens lotte werd een tunnel dwars door de berg aangelegd. Via een smalspoor werd de losse mergel in kiepwagentjes door de berg naar de Lage Kanaaldijk getransporteerd. Deze groeve stand later bekend als de Nekamigroeve naar de eigenaar, de "Nederlandse Kalkmergel Industrie", die hier tot in het begin van de jaren zestig losse mergel heeft gewonnen. In de groeve bevindt zich nu een kinderspeeltuin.

74. Bij de ingang van de groeve , .De Schark" tangs de Mergelwegwerd in 1921 het buitenverblijfvan de broeders van de Beyard uit Maastricht gebouwd. De groeve is vooral bekend vanwege het feit dat er met Kerstmis 1944 een nachtmis werd opgedragen voor Amerikaanse soldaten, die daags erna werden ingezet in het beruchte Ardennen-offensief rond Bastogne. Hierbij sneuvelde het merendeel. Hun handtekeningen zijn nog steeds aanwezig op een van de wanden in de groeve.

75. Dagbouwwinning van losse mergel rond 1911 in "groeve Duchateau", Deze kleine groeve beyond zich in de Jekerdalhelling van de Sint Pietersberg ter hoogte van het molengehucht Nekum. De groeve was ook bekend onder de naam "mergelafgraving Regout", een naam die verband hield met de nabijgelegen en in 1869 door Petrus Regout herbouwde molen van Nekum. De hier gedolven mergel werd per spoor naar "de statie van Carine", de latere douanepost aan de Cannerweg, getransporteerd. Deze dagbouwgroeve, waaruit tot na de Eerste Wereldoorlog kalksteen werd gedolven, grensde direct aan de "Franse batterij", een kunstmatige terreinverheffing, ook wel bekend onder de namen "Napoleonsheuvel" en "De Tombe". Deze heuvel op de rand van het bergplateau is het restant van een in 1748 door de Fransen aangelegde geschutsstelling.

76. Op de plaats waar sinds 1939 het ENCI-bos ligt, beyond zich tot op het eind van de jaren twintig de groeve Marendal. Een drietal openingen in de bergwand gaf toegang tot een klein gangenstelsel. In de Eerste Wereldoorlog waren in deze groeve Belgische vluchtelingen uit het naburige dorpje Canne met al hun huisraad, vee en honden gehuisvest. De meeste gangen waren daarbij ingericht als woonvertrekken en stallen. In 1926 is de groeve gesloten, waarna de ENCl hier tot 1938 met kiepwagentjes de dekgronden, die vrijkwamen bij de voortschrijdende ontginning van de ENCl-groeve, he eft gestort.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2022 Uitgeverij Europese Bibliotheek