Sluis in oude ansichten deel 3

Sluis in oude ansichten deel 3

Auteur
:   Emile Buysse
Gemeente
:   Sluis-Aardenburg
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4460-5
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Sluis in oude ansichten deel 3'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

58. Omdat het in dit boekje toch ook gaat, en in zo ruim mogelijke mate, om Sint-Anna ter Muiden, voor de oorlog van 1914 overbekend geworden in het kunstenaarsmilieu van Belgic, Nederland, Frankrijk en Duitsland, mag een klein "hoofdstuk" van de roman die men zou kunnen schrijven over "de artiestenkolonie" niet ontbreken. Een der belangrijksten onder de kunstschilders was Paul Baum, maar minstens even bekend was Johann Georg Dreydorff, die in een Duitse kunstencyclopedie de naam heeft gekregen van "Georg Dreydorff-Knocke", omdat hij ver voor 1900 a1 een huis had te Knokke, waar hij jarenlang werkte. In St.-Anna ter Muiden schilderde hij dit zelfportret.

59. In een museum te Dresden bevinden zich enkele schilderijen die door de beroemde Paul Baum werden gemaakt. Baum werd in 1859 in Meissen (Oost-Duitsland) geboren. Hij overleed in 1934. In 1889 werkte hij reeds te Knokke; kort nadien te St.-Anna ter Muiden, waar hij een woning kocht. Daar schilderde hij dit landelijke tafereel, dat "de dorpse stilte" op verrukkelijke wijze, geheel in de trant der luministen van die tijd (in Belgie althans), verbeeldt. Dit en andere schilderijen waren destijds te zien in de woning van de weduwe van Jan Bauer.

60. Tot de meest bekende schilders van de kunstenaarskolonie te St-Anna ter Muiden, bloeiend vooral tussen 1895 en 1910-1912, moet de Duitser Otto Sohn Rethel worden gerekend. Hij schilderde bijvoorbeeld dit tafereel, dat ook van belang is om de mensen aan de koffietafel. Van links naar rechts:

Ko Focke, Arie Bril en Fockes vrouw, Maria Steyaert, Het prachtige doek, kort na 1900 geschilderd, hangt in het museum te Elberfeld (Duitsland). Otto Sohn Rethel was te St.-Anna bevriend met de Duitse schrijver Joseph Lauff (van de roman "Sankt-Anne") en ook met de jonge Jean Parmentier, die pas enkele jaren geleden te Oostkerke (Belgie) is overleden.

61. Otto Sohn Rethel, de Duitse kunstenaar, schilderde rond 1908 niet aileen zijn "Koffietijd", met drie nog niet vergeten mensen uit St.-Anne erop, hij heeft ook tal van doeken nagelaten die het natuurschoon tot onderwerp hebben. Zoals deze "tronken-historie", met vooral die ene, grote, totaal uitgeholde boom, waarop toch nog elke lente de twijgen prijkten met botten en blaadjes. Het is niet zomaar een boom; de oudsten van St.-Anna ter Muiden hebben hem vlakbij het stadje in een weiland zien staan.

62. Van de schilders die te St.-Anne ter Muiden werkten, na de Eerste Wereldoorlog en tot ver in de jaren dertig, moet a1lereerst worden genoemd de Vlaamse meester Alb. van Dyck, die er in 1921-1922 woonde, om dan naar Veere te verhuizen. Maar niet minder noem ik de in 1902 te Sluis geboren Arthur Gevaert, die rond 1930 op St.-Anne in het "schildershuisje" trok, waarin lang voordien Johan Georg Dreydorff had gewerkt. Gevaert schilderde rond 1930 nog graag in de trant der luministen; in dit tafereel van het belfort van Sluis doet hij even denken aan de schilderwijze van Van Dyck, met het opstrevende van de toren en daartegenover de schier horizon tale wolkenstrepen. Overigens bewonderde Arth. Gevaert a1 in 1910 de te Sluis werkende Victor Gilsoul en Willy Schlobach, a1lebei Brusselaars. De laatste is ook na 1920 nog in Sluis komen schilderen.

63. De wijk "Heille", die onder de gemeente Sluis ressorteert, had een bloeiende school, die in 1910 (en later oak nag) Evert Arlman als hoofdonderwijzer had. In dat jaar werd een foto gemaakt van alle leerlingen, die ik oak allemaal nog hun naam heb kunnen geven. Uiterst links staat onderwijzeres mejuffrouw Anna van Paassen. Naast haar, van links naar rechts: Florentina van Kerschaeve, Helena Wieme, Elodie Cauwels, Elisa Boutens, Alice Boutens, Zulma Rabout en meester E. Arlman. Op de rij onder hen: Edm. Cocquyt, Rene de Zutter, Rene Cauwels, Emiel Cauwels, Pius Rabout, Ach. Cauwels, Laurent Cauwels en Octaaf Dhont. Op de zittende rij, ook van links naar rechts: lulma Cauwels, Adrienne Cauwels, Zulrna Boutens, Maria de Jonge, Gilberta de Jonge, Adrienne Vermeesch en Beatrijs Onderdonck. Op de onderste rij ten slotte: Hector de Zutter, Dhont, Th. Kerschaeve, Primus Wieme en Octaaf Onderdonck.

64. Het was even moeilijk uit dit oude plaatje, uit 1916, op te maken waar die Nederlands-Duitse grenspost was in de Eerste Wereldoorlog. Het is de grens tussen Sluis (Heille) en Middelburg ("in Vlaanderen"). Zichtbaar genoeg: de draadversperring met hoogspanning; links zijn de isolatoren te zien. Geheel links ook de ijzeren grenspaal. Rechts daarvan, achter de Duitse soldaat met pinhelm (de stalen helmen kwamen pas in 1917 in gebruik), het houten bord, rood-wit-blauw geverfd. Achter de slagboom staan twee Nederlandse gemobiliseerden.

65. Op vrijwe1 aIle ansichten uit Sluis, St.-Anna ter Muiden, Retranchement of Heille uit de jaren 1914-1918 zijn gemobiliseerde jongens afgebee1d. Ook op deze: een soldaat op de hoek van de nog niet verbouwde herberg "De Zon" ("afspanning") te Retranchement. Nederlanders, maar ook Duitsers en Enge1sen, vreesden een eventue1e invaI (van Duitsers of van Enge1sen) in westelijk ZeeuwschVlaanderen. Die vrees was niet ongegrond! Duits1and had er in Belgie ze1fs een apart "invaIsleger" van drie tot vijf divisies voor gevormd, met als eerste doe1 "Handstreich an Kadzand" (verrassingsoverval), door het "Marinekorps Flandern" dat de Belgische kust bezette. Voor de zijgevel van "De Zan" staan herbergier Jac. de Void ere, zijn vrouw Maria van Haneghem en haar zuster Lies.

66. Soldatenleven in Retranchement, een fo to uit 1916-1917. In de dorpsherberg in de Nieuwstraat waren de gemobiliseerde jongens heel goed thuis bij cafehouder David Porrey en diens echtgenote, Maria Verhage. Ret meisje links is het dochtertje Cathelijntje. En dan was er de vriendenkring van soldaten, tuk op gezelligheid onder elkaar, met een biertje, waarschijnlijk van een der brouwerijen uit de streek. "Ret vat" was vaak hun "trouwe makker", Met dit biervat lieten de jongens aan familie en vrienden weten hoe het was: "Ret Grensleven te Retranchement"!

67. Dat het soldatenleven aan de grens, in 1914-1918, gevaarlijk kon zijn, blijkt uit deze foto van omstreeks 1917. Nederlandse gemobiliseerden staan bij het graf van een wapenbroeder, die met militaire eer wordt begraven, onder andere met een salvo in de grafkuil. Links staat een soldaat gereed om bloemen op de laatste rustplaats te leggen van, zoals men mij zei, "een die aan den draad was blijven hangen": de met hoogspanning gel aden grensversperring van de Duitsers langs heel de BelgischZeeuws-Vlaamse grens. In Sluis werd rond dezelfde tijd een Brabantse soldaat gedood, die om een of andere reden ook met de draad in contact kwam.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek