Sluis in oude ansichten deel 3

Sluis in oude ansichten deel 3

Auteur
:   Emile Buysse
Gemeente
:   Sluis-Aardenburg
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4460-5
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Sluis in oude ansichten deel 3'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

68. Het eigenlijke "fort" dat later de grote versterking Retranchement werd, met prachtige vestingwallen die in en na 1648 werden opgeworpen, moet zijn ontstaan uit twee versterkingen, de forten "Oranje" en "Nassau", een geduchte sterkte aan het Zwin, die in de zeventiende en achttiende eeuw, en ook nog in de Napoleontische tijd, van groot militair belang was. Ten slotte werd het een dorp met een kerkje, dat aanvankelijk wei als garnizoenskerkje dienst zal hebben gedaan. Maar dit is een ansicht uit 1925, waaraan elk militair aspect ontbreekt: Dorpstraat met kerk, een "eenzame auto" (de "Citroen" van dokter Dikkenberg van Zuidzande? ) en op de achtergrond de hervormde pastorie.

69. Retranchement in 1922. De gemeenteschool bloeide er, leverde veel leerlingen af die "verder mochten leren" aan de h.b.s. of de ambachtsschool te Oostburg. Het onderwijzend personeel bestond vijfenvijftig jaar geleden uit, van links naar rechts: Jacob Almekinders (zoon van bakker Almekinders, Hoogstraat, Sluis), die toen nog hulponderwijzer was; het hoofd der school, Jan van Houte, onderwijzer David de Hullu en onderwijzeres mejuffrouw Cornelia Risseeuw.

70. De "bevolking" van de gemeentesehool van Retranehement in 1900 kon gedeeltelijk aehterhaald worden op deze zeldzame foto! De onderwijzer (met snor, links boven) is me ester David de Hullu. Geheel reehts onderwijzer Mol. Op de bovenste rij, van links naar reehts, als nummer 2: Elisabeth Lijbaert, boven haar, reehts: Jan Seheerens. Niet eenvoudig aan namen te geraken van kinderen die in 1900 zes tot elf jaar waren! Wie van de leerlingen van toen nu nog zou leven, moet drieentachtig tot aehtentaehtig jaar oud zijn ...

71. De derde klas van de gemeenteschool te Retranchernent, Deze niet gedateerde foto moet in 1920 zijn gemaakt. Op de voorste rij, van links naar rechts: M. Masclee, S. Masclee en Lies Risseeuw, De vijfde is Jac. de Ridder en de jongen met het leitje is Adriaan Visser. Boven hen, van links naar rechts:

Janna Visser, Griet de Lijser, Jaantje de Ridder en Marie de Smit. De jongen boven het leitje is Piet Risseeuw (Terhofstede) en boven hem staat Izaak Wisse. Links van hem Jan Steur, Abr. de Voldere, Joost de Zeeuw en Marten Robijn. Geheel rechts staat meester De Hultu.

72. Jacobus de Voldere en zijn vrouw Janneke Cambier uit Retranchement, De Voldere voer tal van jaren vanuit de haven van Cadzand op de visvangst, In de Eerste Wereldoorlog heeft hij zijn bedrijvigheid kunnen volhouden. Maar in het laatste oorlogsjaar werd zijn hoogaars beschoten en al bleven de schipper en zijn twee mede-opvarenden ongedeerd, Jacobus de Vold ere wilde nadien niet meer naar zee, De koper van zijn scheepje gaf de hoogaars een ander nummer. En het allerlaatste scheepje heb ik in 't haventje kort voor de Tweede Wereldoorlog gezien. Het lag er te rotten aan de steiger.

73. Louise "Kippes" van Retranchement woonde aan de dijk die de Zwinschorren van het polderland afsluit. Zij was een van de meest bekende typen van de streek. Haar echte naam was Louise de Cubber; haar man was Ko van Grol. De foto is van 1924, maar Louise was jaren voordien al "geportretteerd" met woorden! De journalist Marie-Joseph Brusse, die als oorlogscorrespondent in en na 1914 in Sluis verbleef, met collega's wonend en werkend in "De Korenbeurs", wijdde een serie bijdragen aan Sluis 1914, voor zijn rubriek in de N.R.C.: "Onder de Menschen". Die bijdragen werden in 1921 apart gebundeld in het boekje: "In 't verbouwereerde oude stadje". Een der hoofdstukjes is aan Louise gewijd.

74. Ongeveer een halve eeuw geleden waren er in het Land van Cadzand nog tal van "typen", mensen die men niet vergeet. Een van hen, uit Retranchement, was Dane (Daniel) Lijbaert, die rond 1930 nog regelmatig op de Zwinschorren was te vinden om zeekraal (zouterik) te snijden. Er waren vrouwtjes die met die zouterik leurden, tot in Sluis toe. Men wist de lekkere groente naar waarde te schatten. Soms werd zeekraal zelfs "in 't zout" bewaard voor de winter. Maar, zei Dane mij ruim vijfenveertig jaar geleden, je moe' ze wei snyen voorda'ze 'drd wordt (de stengel wordt vezelig). De beste tied is in sjuni, dan kajje 't zop d'r uutzugen!

75. Twee zeldzame afbeeldingen moeten dit boekje afsluiten. Het zijn opnamen uit de mobilisatiewinter 1939-1940, omdat kort nadien, toen de oorlog kwarn, eigenlijk de historie van het oude Sluis definitief voorbij was. Veel later begon met de wederopbouw een nieuw hoofdstuk in een volgend deel van de histone van onze stad. Maar in december 1939-januari 1940 waren er nog ijswedstrijden en de gewone schaatsenrijders "walsten" op de spiegelgladde vloer op de muziek van een machtig Mortier-draaiorgel, dat op het plankier achter de Kalkboei stond. Voordien was de stoomboot "Jacob van Maerlant", van kappie Th. Stienstra, voor het laatst naar Sluis gekomen. Kort nadien bleef het bootje wekenlang gevangen in het ijs, tussen Hoeke en Sluis. Na half april 1940 kwam er helemaal geen bootje meer en in rnei had dat ook niet meer gekund door het opblazen van "de syphons", nabij Oostkerke-brug, Die syphons zullen niet meer worden hersteld, omdat "de vaart" geen economisch belang meer heeft. Doch de vele souvenirs aan (vele) bootjes zullen de echte, oude Sluzenaars niet vergeten!

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek