Sluiskil in oude ansichten

Sluiskil in oude ansichten

Auteur
:   W.E.P. Schelstraete en P.J. Baert
Gemeente
:   Terneuzen
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3253-4
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Sluiskil in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

29. De mondharmonikavereniging "Inter nos" werd op 21 januari 1935 opgericht. De leden hadden hun repetitielokaal bij de gezusters Jacobs. In de meidagen van 1940 werden de instrumenten, die in het lokaal werden bewaard, gestolen. Door de oorIog viel de vereniging uit elkaar en ze werd later met heropgericht. Op de foto, die tijdens een concours te Goes werd gemaakt, zien wij, van links naar rechts, gehurkt: A. Sijs, II. Bos, A. Snoeck, J. Zegers, een onbekende, L. Snap, J. van Kerkvoord en C. Michielsen. Staand: Th. van Kouteren, A. Gijsel, J. Dierickx, Snoeijs, L. van Doeselaar, G. de Klerk, L. Scheele, H. Willems, een onbekende, Soetaert, T. Schooff, L. Heijdens en C. de Ridder.

Sluiskil, Statiestraat

30. Wat op bovenstaande foto staat afgebeeld kunnen wij eigenlijk wei het hart van Sluiskil noemen, want wie Sluiskil heeft gekend zoals het er tot de kanaalverbreding uitzag weet, dat alles dat van enig belang was zieh op deze plaats afspeelde. Wij den ken daarbij in het bijzonder aan de reizen van de ouden van dagen van Sluiski1. Hier kwamen de bussen na de reis aan, onder leiding van de heer Colsen. Veel oudjes gingen er dan samen nog eentje pakken en het gebeurde dan wei eens dat enkele groepjes heel wat langer bleven plakken dan goed voor hen was! Ook de kermis speelde zieh hier af, want dit was het "vermaakscentrum" van Sluiskii. De naam Statiestraat, die op de kaart is vermeld, is uiteraard onjuist. Vermoedelijk heeft men die fout gemaakt doordat het station dieht bij de hier afgebeelde plaats stond.

Sluiskif Siarionsplein

31. Dit is een mooi zichtje, dat vrijwel iedere oudere die Sluiskil wel eens bezocht, zich kan herinneren. Op de achtergrond zijn de huizen aan de Bovenweg zichtbaar (Duivens en Voerman) en links daarvan het in 1907 in gebruik genomen station. Daarnaast zien wij, aan het pleintje, het cafe en de rijwielzaak van A.J. Faas. Diens vader had daar voorheen een metselaarsbedrijf en een cafe. In 1926 nam W.A Faas deze zaken van zijn vader over. De handboogschutterij "De Brug" had later haar onderkomen in de overdekte schietbaan achter het cafe. Ook het cafe van M. Stockman bestaat hier reeds. Links ziet men het landbouwbedrijfvan de heer Cortvriend. De heer Meert liet later het door de gezusters Jacobs in 1927 gestichte cafe slopen om er een modern bedrijf te vestigen.

32. Ook te Sluiskil begon men al vroeg met het organiseren van reisjes voor ouden van dagen. H. Colsen was de initiatiefnerner en hij kreeg veel bijval. Financiele steun werd door de Sluiskillenaars verleend en partieulieren stelden hun auto's ter beschikking, Op de foto poseert een aantal bejaarden dat voldaan een restaurant verlaat. Wij zien, van links naar rechts: Sander de Ridder, Adriaan Liebers, mevrouw Van Hoorn-de Fouw, mevrouw Van de Lavoir, Kaatje Hofman, mevrouw Vanhijfte-Pielaet, een onbekende, de weduwe Van Doeselaar (Antje Bakker), mevrouw Adriaansen, mevrouw Kaas, nog een onbekende, mevrouw Van Heeke, mevrouw Van Maele-de Ruijter en mevrouw Van de Velde. De mogelijkheid bestaat, dat een enkele naam niet juist is vermeld, doeh het is sems erg moeilijk om iemand te herkennen uit een zo ver verleden.

Groete uit Sluiskil

Station en R. K. Kerk

UUr. A. v. Overbeeke, Terneuzen,

33. Gezicht op de Kanaalweg, kort na 1900, met uiterst links de rooms-katholieke kerk aan de Nieuwe Kerkstraat. Rechts zien wij de in 1866-1868 gebouwde spoorbrug, met aan de spoorlijn, bij de Kanaalweg, het eerste station van Sluiskil. Dit was het kleine huis waarin brugdraaier Desire Spietael met zijn vrouw woonde. Dit huisje bestond uit slechts een woonvertrek en een slaapgelegenheid. In de woonkamer verkocht vrouw Spietael de treinkaartjes, maar over een wachtkamer voor de reizigers beschikte men niet. Aan de spoorbaan stond wei een houten keet, die aan een kant geheel open was en waarin de reizigers enige beschutting tegen de regen konden vinden.

34. Op zaterdag 12 oktober 1907 werd feestgevierd in verband met de openstelling van de nieuwe verkeersbrug, die op 1 oktober in gebruik was genomen. Op de foto zien wij de feestvierenden op de brug en op de westelijke kanaaldijk. Het initiatief tot deze feestviering was uitgegaan van het brugcomite van 1898 en voor de uitvoering van de feestelijkheden had men een flink programma ontworpen. De brug was mooi versierd met sparretjes, die met elkaar waren verbonden door guirlandes waaraan lampions waren opgehangen. In de poort, aan de zijde van Sluiskil, was het opschrift aangebracht: "Hulde aan de Brugcomrnissie van 1898". Op de brug las men het volgende opschrift: "De brug van Sluiskil, legt men niet waar men wil. Maar hier gezegd, en hier gezwegen, ze had bijna aan Driekwart gelegen."

35. De ereboog met verschillende functionarissen en het brugcomite tijdens de opening van de bruggen op zaterdag 12 oktober 1907. De opening van de bruggen was zeker aanleiding tot het feestvieren, temeer daar het actiecomite had bewerkstelligd dat de bruggen in het hart van Sluiskil werden aangelegd. Als opschriften bij de versiering zag men "Minister Lelybrug" en "Hulde de heren Medaets en De Crecq". Ter gelegenheid van het feest werden de schoolkinderen onthaald op krentenbrood en chocolademelk en ze ontvingen ook een prentbriefkaart van de nieuwe bruggen. 's Middags trokken de kinderen met de feestcommissie, het muziekgezelschap "Geduld Overwint", de wielerclub "Excelsior" en de praalwagen van de duivenmaatschappij "Kroonster" in optocht door de straten. Later vonden volksspelen plaats en's avonds werd een lichtstoet geformeerd.

36. Station Sluiskil-Brug, zoals het er uitzag in de laatste jaren van zijn bestaan. Bij de bouw van de nieuwe spoorbrug moest de spoorlijn worden verlegd en daarmee verviel het oude stationnetje. Het nieuwe station werd in 1907 in gebruik genomen en het was zeker geen onbelangrijk station voor deze streek. Op het emplacement werden goederen aan- en atgevoerd en de reizigers vonden er een goed onderkomen. Vooral op zondag passeerden er de zogenaamde "krabbentreinen". Dit waren de treinen die veel Belgen naar Terneuzen vervoerden om daar op krabben te gaan vissen. Men vertelde in die tijd weI de mop dat de krabben te Terneuzen er vandoor gingen als de trein op "Koeischorre" floot. De laatste jaren was het gebouw niet meer in gebruik, omdat er geen personentreinen meer passeerden. Het begon te vervallen en stond eigenlijk op zijn einde te wachten.

37. Op 4 september 1944 stopte op de spoordijk voor het ziekenhuis een munitietrein, die uit Calais was gekomen. Deze kon de brug niet passeren, omdat deze op scherp was gesteld, waardoor passage springen tot gevolg kon hebben. De Duitsers begonnen deze trein in brand te steken en er werden geregeld zware ontploffingen gehoord. De volgende dag waren de Sluiskillenaars bij de trein aanwezig, want er was heel wat aanwezig dat men in jaren had moeten ontberen. Ze vonden er varkens, fietsbanden, wijn, potten en pannen en veel andere schaarse artikelen. Diezelfde dag kwamen er nog twee treinen, waarvan een met grote stukken langeafstandsgeschut. Op 11 september werd de trein tot ontploffing gebracht, waardoor grote schade werd toegebracht aan de huizen in de omgeving.

Op de bovenste foto zien wij het onbruikbaar geworden geschut en op de onderste foto inspecteren vier Sluiskilse schon en een totaal vernielde locomotief.

c

? f

Uitgave van lui kil.

Sluiskil - Station.

/

(~

38. Bij de wet van 10 juni 1868 werd eoneessie verleend tot de aanleg van de spoorlijn uit de riehting Meehelen vanaf de grens over Sluiskil naar Terneuzen. Het was een Belgisehe eombinatie die de lijn aanlegde. Bij deze aanleg diende rekening te worden gehouden met een aansluiting te Sluiskil op een spoorlijn naar Gent, waartoe het spoor van Terneuzen tot Sluiskil eveneens moest dienen. Op 25 juni 1868 werd een aanvang met het werk gemaakt en op 26 augustus 1871 werd de lijn geopend. Beide lijnen sloten op elkaar aan bij het station "Coegors" of "Koesehorre", zoals het algemeen werd genoemd. E.E.E. Lammens werd tot stationsehef te Sluiskil benoemd en op 2 april 1894 werd ter gelegenheid van zijn zilveren ambtsjubileum feestgevierd.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek