Son en Breugel in oude ansichten

Son en Breugel in oude ansichten

Auteur
:   A.A.C. Sterken
Gemeente
:   Son en Breugel
Provincie
:   Noord-Brabant
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1942-9
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Son en Breugel in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Het voor u liggende boekje tracht een indruk te geven van Son en Breuge1 in de periode van omstreeks 1890 tot 1935. Voor vee1 ouderen onder ons zal het de herinnering oproepen aan weleer; voor de jongeren en de "nieuwkomers" is het wellicht een (eerste) kennismaking met het jongere verleden van hun woonp1aats. Son is een tamelijk groot, maar geen [raai dorp, zegt S. v.d. Graaff in zijn beschrijving van omstreeks 1800. Het aantal inwoners van Son was toen 950 en van Breuge1 550. Son had 192 woningen tegen Breugel 111. De bevolking was voornamelijk op de landbouw aangewezen. Breugel moet in vroeger dagen vermaard zijn geweest om zijn 1innenweverijen en blekerijen. In 1843 telde men in de gemeente nog 65 linnenweveriien. Waarschijnlijk zijn het bedrijfjes van zeer bescheiden omvang geweest.

Het aanta1 inwoners is tot 1915 vrijwel constant gebleven. Daarna zien we een stijgende lijn, die zich voortzet tot het einde van de jaren zeventig. De vijfduizendste inwoner werd verwelkomd in 1958, de tienduizendste in 1968.

In 1929 stijgt het zielental met 500. De verklaring hiervoor is dat de N.V. Philips in Son, op de grens met Eindhoven, 36 woningen bouwde om personeel te kunnen aantrekken voor haar bedrijf. De woningen werden toegewezen aan gezinnen (veelal uit Drente) die tien of meer 1eden telden. Een van de voorwaarden om voor zo'n woning in aanmerking te komen was dat het gezin tenminste drie dochters boven de veertien jaar moest tellen.

Vanwege de geringe afstand tot Eindhoven heeft de industrialisatie van de stad duidelijk haar invloed

doen ge1den op de ontwikkeling van Son en Breugel. De gemeente heeft zich ontwikkeld van een agrarische gemeenschap tot een forensenplaats.

De grootste ontwikkeling en de meest ingrijpende wijzigingen hebben zich weliswaar voorgedaan na 1950: de reconstructie van de provincia1e weg door de kom van Son (met daaraan verbonden een bijna tota1e vernieuwing van het centrum van het dorp) en de realisering van de nieuwe woonwijken. Toch is de periode 1890-1935 voor de mensen van toen ook niet ongemerkt voorbijgegaan. Zaken als de komst van de tram, de bouw van nieuwe scholen en van het sanatorium, het graven van het Wilhe1minakanaal, de ontginning van de Sonse heide en de oprichting van de "Destructor" waren zeer ingriipende gebeurtenissen.

Dank zij de ontwikkelingen sinds de jaren vijftig beschikken we over een acceptabel voorzieningenniveau. l,{aken we nu - ter verhoging van de verkeersveiligheid en de leefbaarheid - verlost van de provinciale weg dwars door het dorp, dan mag v.d. Graaff nog eens terugkomen. Hij zal zijn mening zeker herzien. Het is geen toeval dat het verschijnen van dit boekje samenvalt met het afscheid van de heer P.J.D. Steinweg als burgemeester van Son en Breugel. Vee1 van wat er in beschreven staat zal hij bii, zijn ambtsaanvaarding, zesendertig jaar geleden, zo hebben aangetroffen. Als hij van hier uit die periode overziet, zal hij tevreden kunnen zijn.

Tot slot een woord van dank aan allen die door het beschikbaar stellen van foto's of het verstrekken van informatie voor de onderschriften, behu1pzaam zijn geweest. Zonder uw hu1p was het niet gelukt.

1. Son anna 1900, gezien vanuit de riehting Sint-Oedenrode. Het huis links werd bewoond door notaris Panken. Later woonden Fried van de Walle en de familie Bevers hier nog. Het huis moest in de jaren zestig wijken voor de reconstructie van de provineiale weg. In het kleine huisie reehts woonde Piet Seheepers; helemaal reehts staat het huis van "Bert de Smid" (Van Rooij). Reehts op de voorgrond ligt de was op de bleek.

,..

qroel uil Son

2. Verder gaande naar het centrum van het dorp zagen we links het huis van Peer van Riet. Bij de deur zijn vrouw Bertha (Hurkmans) met dochtertje Miet op de arm en de zonen Johan (midden) en Marinus (rechts). Naast de woning van Van Riet staat het cafe "De Roskam" van NoIda van den Hurk.

Son bij Eindhoven.

Kerkzicht. Provincieale weg.

3. Nagenoeg hetzelfde plaatje een jaar of vijftien later (omstreeks 1915). Ret huis links werd bewoond door Van den Heuvel, ook wel "den Bles" genoemd. Zowel de woning van Peer van Riet als het cafe "De Roskam" is intussen verbouwd.

Groet u it Son

4. "De Roskam" met het nog niet verbouwde gemeentehuis. Op deze foto komt de Wilhe1minaboom, gep1ant in 1898, duidelijk tot zijn recht tegen de achtergrond van het raadhuis.

5. Weer het cafe van No1da, toen haar eerste man, A1phons Winters, nog 1eefde. De vergunning stond op naam van haar vader, He1mus van den Hurk, Passerende militairen (1914-1918) poseren voor de fotograaf.

,)~

6. De achterkant van het gemeentehuis. De deur in het midden leidde naar de arrestantencellen. Voorbij het gemeentehuis staat links de boerderij van Grard en Nelleke van de Ven. Grard was kerkmeester en schaapherder. Omdat hij schapekeutels raapte, verwierf hij de bijnaam "De Keutel". Rechts vooraan het huis van burgemeester Van de Ven.

7. Notaris Van de Westelaken had vanuit zijn woning een mooi uitzicht op het tramstation. Hier kiekt hij de bedevaartgangers naar Sint Cornelius, die uit de tram stappen. De eerste tram van de Tramweg Maatschappij "De Meijerij" denderde door Son op 18 augustus 1897. De lijn liep van Veghel via Eindhoven naar de Belgische grens bij Reusel. Aanvankelijk werden zes ritten per dag uitgevoerd, heen en terug, in 1907 opgevoerd tot acht, in 1917 nog maar vier en in 1927 zeven. In oktober 1934 is men met het personenvervoer gestopt; het goederenvervoer ging nog door tot januari 1937.

qroet uil Son

8. Cafe "De Gouden Leeuw" met de eeuwenoude lindeboom. Over de leeftijd van die boom kon men het niet eens worden, tot er op een morgen een bordje aan bevestigd was met het opschrift: "Ik ben geplant in 1510." Wegens gevaar voor het verkeer werd de boom in de jaren vijftig geveld. In het kleine huisje rechts was de bakkerij van Judocus van Stekelenburg, later van Jan Timmermans, gevestigd. Voorbij het cafe woonden Jan Roefs, de koster, en de familie Van de Ven, later Van Zutphen. Willem Persoons uit Sint-Oedenrode, die twee keer per week op Eindhoven voer, is op de terugweg naar huis.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek