Stevensweert in oude ansichten

Stevensweert in oude ansichten

Auteur
:   H.G.M. Rutten
Gemeente
:   Maasbracht
Provincie
:   Limburg
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3195-7
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Stevensweert in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Stevensweert is met zijn inwoneraantal van ca. 1550 niet zozeer bekend om zijn grootte als weI om zijn boeiende historie. De oorzaak van dit indrukwekken de verleden moet grotendeels gezocht worden in de geografische situatie. Niet voor niets is Stevensweert met de buurgemeente OM en Laak bekend als .Jiet Eiland in de Maas". De vruchtbare rivierklei heeft ongetwijfeld reeds vroeg mensen aangetrokken, De eerste duidelijke sporen van menselijke bewoning dateren van de middeleeuwen. In de dertiende eeuw is reeds sprake van een parochie. Naast de hierbij horende kerk stond er ook een stenen woontoren uit de twaalfde eeuw, die later uitgroeide tot een machtig kasteel.

Een van de heren van Stevensweert, Hendrik graaf Van den Bergh, was tijdens de Tachtigjarige Oorlog een zeer belangrijk veldheer in het Spaanse leger. In 1632 liep hij echter over naar Nederlandse zijde. Ret jaar daarna bezetten de Spanjaarden zijn heerlijkheid

Stevensweert en maakten han dig gebruik van de geografische situatie door het eiland te veranderen in een vrijwel onneembare vesting. Ret belangrijkste verdedigingswerk was een fort met grachten en aarden wallen, aangelegd rondom de kerk en het kasteel van graaf Van den Bergh. Binnen de wallen werden nieuwe straten geprojecteerd, aangepast aan de strenge eisen van een meetkundig patroon. Als gevolg hiervan lopen alle straten vanaf de strategische punten in de omwalling naar het midden van de vesting, waar de hoofdwacht werd gebouwd.

Toen in 1864 de eerste openbare verlichting werd ingevoerd, was dit voor Nederland zeldzame stratenplan aanleiding tot de volgende opmerking in een gemeenteverslag: Door de eigenaardige Zigging der gebouwen en straten, waren drie lantaarnen voldoende om in elke straat eenig licht te spreiden. De lampen worden gevoed door petroleum. In 1888 was het aantal lantaarns reeds gegroeid tot tien, maar de laatste

lantaarnopsteker, Mathieu Quanje1, werkzaam tot 1920, zal zeker niet vermoed hebben dat er anna 1985 zo'n 11 0 antieke lantaarns 's avonds een sfeervollieht verspreiden in de oude kern van het dorp.

De geleidelijke slechting van de vestingwallen en het dempen van de graehten von den plaats na 1874. Het aanzien van Stevensweert werd door deze ontmanteling natuurlijk gewijzigd, met name op de plaats van de wallen en grachten. Gelukkig werd het terrein niet helemaal genivelleerd. Iemand die kennis heeft genomen van de vroegere situatie, za1 ook nu nag aan lichte verhogingen en Iaaggelegen stroken de vroegere vestingwerken herkennen. Het gave stratenplan, de typisehe bebouwing en de vele historische monumenten geven Stevensweert binnen de wallen nog altijd de sfeer van een oud vestingstadje.

In dit boekje is een aantal foto's verzameld uit de periode vanaf de eeuwwisseling tot aan de Tweede Wereldoorlog. Hoewel het stilstaande momentopnamen zijn, tonen ze iets van het lief en leed van de Stevensweertenaren uit die tijd. Naast de vele nostal-

gisehe herinneringen aan "de goede oude tijd" die de afbeeldingen bij velen zullen oproepen, mag niet WOfden vergeten dat het ook een periode was waarin vele gezinnen met weinig financiele rniddelen moesten rondkomen. Onderlinge kameraadsehap en hulpvaardigheid, ook nu nog kenmerkend voor onze kleine gerneenschap, waren gelukkig een grote steun.

Als geboren en getogen Stevensweertenaar waren mij vele afgebeelde situaties en personen bekend. Desondanks was de hulp van een aantal personen onmisbaar. Bijzonder graag wil ik hen danken voor hun spontane medewerking, die het mogelijk maakte op deze speciale manier een stukje historie te laten herleven.

1. Deze luchtfoto uit ca. 1935 geeft een duidelijk beeld van de opbouw van Stevensweert. Nadat in de vorige 'eeuw de wallen waren afgegraven en de grachten gedempt, bleef de zeldzame meetkundige stratenaanleg uit 1633 gaaf bewaard. AIle elf straten lopen naar het middelpunt van de vesting als de spaken in een wiel. Links onder het midden onder een langgerekt dak de in 1949 afgebrande barakken, dit waren kazernes voor het militaire garnizoen uit de zeventiende eeuw.

Groeten uit Stevensweert

Kerk met Stadhuis

2. Ret gerneentehuisvan Stevensweert werd in 1858 gebouwd naar een ontwerp van de beroemde architect P.J.R. Cuypers, de lei den de figuur in de Nederlandse bouwkunst van de vorige eeuw. De rooms-katholieke kerk met een sierlijk torentje en een prachtig interieur werd gebouwd in 1781 door een Stevensweerter bouwmeester: Petrus Rutten. Twee jaar later werd ernaast de pastorie gebouwd.

3. Jaarlijks terugkerende hoge waterstanden van de Maas en de Oude Maas zorgden ervoor dat het Eiland in de Maas 's winters sorns wekenlang geisoleerd was. De veerponten werden dan immers uit de vaart genomen. Met name door de grote inzet van burgemeester Christiaan Houben kwam in 1882 een einde aan deze onhoudbare toestand. Een sierlijke brug met acht bogen vormde een vaste oeververbinding over de Oude Maas. Op de tweede boog met kruisje zien we burgemeester Houben.

4. In 1927 vierden Theodorus Hubertus Seegers, van beroep rijksambtenaar (commies), en Maria Hubertina Huynen hun gouden huwelijksfeest. Bij die gelegenheid poseerden het echtpaar, hun kinderen (zittend), de aangetrouwde familie, kleinkinderen en kennissen voor hun woning in de Mandenmakersstraat (nr. 10). Het bard boven de deur vermeldt:

Hulde aan het 50 jarig echtpaar.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek