Urk in oude ansichten deel 2

Urk in oude ansichten deel 2

Auteur
:   T. de Vries
Gemeente
:   Urk
Provincie
:   Flevoland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0851-5
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Urk in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

URK. /-{drin<;lellen.

9. In 1925 was de visserij kleinschaliger dan nu. Nog was de hele vloot niet gemotoriseerd. Veel werk werd nog met de blote handen verzet. Zegenaars die met hun zegennet op Top haring hadden weten te vangen, brachten die met een kar naar de afslag. Daar werd de vis geteld: vier stuks een worp, tweehonderd stuks een tal, vijftig tal een last. Aan oude, secure vissers was het tellen toevertrouwd. Dat ging hardop: "Iene, twieë, drieë, viere." Bij elke vijf riep de teller: "Vaampien vol." De afslag werd gesticht in 1905.

10. Schippers die grote botters hadden visten op de Noordzee, de kleinere schepen bleven op het binnenwater, de Zuiderzee. Toch kon het ook dáár geducht spoken en er staan op het monument eveneens namen van verdronken binnenvissers. De vismethoden wisselden met de seizoenen. Een rijk ansjovisjaar gaf aan vele handen werk en inkomsten. Op de foto zien we ansjovis koppen voor de hang van Willem Lichtendahl, de Harlinger haringroker.

11. Haring kaken en ansjovis koppen gebeurde in hangen of in de openlucht aan de haven. Garnalen pellen behoorde tot de huisvlijt. Je trok er je beste spullen niet voor aan en ruilde, als dat even kon, de bedompte lucht in het schuurtje graag voor de frisse wind buiten. Er werd (en wordt nog) op Urk heel wat afgepeld, hetzij om het huishoudelijk budget te verbeteren, hetzij om geld bijeen te brengen voor een goed doel. Op de foto zien we Albert Hakvoort temidden van de vrouwen en meisjes die voor hem pellen.

Vischh ndcl - S.· ) ~_ k. - .,

12. Middenstanders deden aan cumulatie van functies. Ze grepen alles aan om wat te verdienen. Was er een rijke visaanvoer, dan gingen ze in de vishandel. Liet de ansjovis zich in jaren niet zien, dan moest weer naar andere werkzaamheden worden uitgekeken. Een kleine veehouder kon tegelijk melkboer, bakker en winkelier zijn. Vishandelaar Snoek was tevens directeur van de stoombootmaatschappij en had in zijn huis een depot van koffie en thee. Toch hield hij nog tijd over voor de muziekvereniging "Adrianus Valerius". Op de foto staan Gerrit, Jacob en Pieter Snoek, benevens Rinke Oost.

13. De Staverse hoogte met de werf van Hakvoort in de jaren twintig. Geert van Inte is met enige anderen druk aan het azen: de beug moet weer in zee gebracht. Maar één heeft er op de foto het "knappe" pak aan. Die loopt met de hand in een doek: hij zal wel een steek van een pieterman gehad hebben en er fijt aan hebben overgehouden. Hij kon het van pijn en sjagrijn in huis niet langer uithouden en is er maar eens uitgelopen. En waar moet je dan naar toe? Naar de haven vanzelf. Daar is altijd wel wat te beleven.

14. De westhelling, met links de boet waarin heel wat houten botters zijn getimmerd. Op het motorhok staat Jan Molenaar, die graag met belangstellende bezoekers een praatje maakte over het boeiende verleden. Buiten de dam is het strandje te zien dat Urk nog rijk is en dat in de zomer zo druk kan zijn als het strand van Zandvoort. Konden vroeger de meeste vissers niet zwemmen, tegenwoordig is dat wel anders. Het Urker zwembad heet ,,'t Bun".

15. Bij de herberg aan de haven is het rustig, er zijn maar weinig schepen binnen. Jelle van Kobus van de kopbotter maakt een praatje met Marretjen en Geert jen van Jan Brouwer van oud-Zeezicht. Zijn er nog berichten van de buitenvissers? Het is te hopen dat "de gemene man" dezer dagen wat verdient, dan kunnen de oude schulden betaald worden en kan er turf en proviand voor de winter worden ingeslagen. Je moet al vroeg de bloemen in de ruiten ontwaren. Nu, zo te zien zijn de berichten niet slecht.

16. Een mooie opname van de westhaven. De vloot is binnen om biddag te houden (de tweede woensdag in februari). De mannen geven het schip een goede beurt in die week, doen zaken en houden vergaderingen. De vrouwen zorgen voor een extra schoon huis en een frisse was. Aan de havenkant zijn lijnen gespannen voor het wasgoed. Wasknijpers komen er niet aan te pas, maar handigheid is wel vereist. Klerenstokken maken verkeer onmogelijk. Ach, dat was er op Urk vóór de drooglegging ook niet zo veel.

17. Een foto uit 1934. Demonstratie tegen inpoldering. De visserij kende moeilijke tijden en de vissers hadden te maken met vele en velerlei wetten en bepalingen. Soms werd de inmenging van bovenaf de meest goedhartige visserman te bar en kwamen er protesten. Crisis en inpolderingen maakten de strijd om het bestaan wel heel zwaar en acties bleven niet uit. Hier een foto van de kopstukken uit die dagen. Onder hen waren er die konden praten als advocaten en die hun inspanningen vaak met succes bekroond zagen. Hoewel, de inpolderingen gingen door èn ... gaven Urk nieuwe mogelijkheden.

18. Tussen de beide wereldoorlogen in werd er veel aan de schepen verbeterd. Het stuurwiel werd toegepast. Al gauw werd er een stuurhut boven gebouwd. Toen kreeg het roer een andere vorm en werd van ijzer gemaakt. Daardoor kon het achterstuk van het schip rond afgebouwd worden. Dat alles werd op gang gebracht door de motorisering, die al in 1914 begonnen was. Oude zeilschepen werden snel afgedankt. Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog zijn er heel wat tot zinken gebracht, een feit dat nu nog door de mensen van Botterbehoud wordt betreurd.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek