Valkenburg in oude ansichten

Valkenburg in oude ansichten

Auteur
:   J.M.E. Ubaghs-Cobbenhaegen
Gemeente
:   Valkenburg aan de Geul
Provincie
:   Limburg
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4010-2
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Valkenburg in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

IN LEIDING

Valkenburg in oude ansichten. Een romantisch plaatsje in romantische plaatjes, die bij vele Valkenburgers en tal van jaarlijks terugkerende gasten nostalgische herinneringen zullen oproepen.

Het beeldverhaal van Valkenburg begint met het stationsgebouw. Niet de oorsprong van het stadje, maar wei de oorprong van de toeristische ontwikkeling van het sfeervolle Geulstadje.

Dat Valkenburg als vakantieoord bekendheid, ja, nationale faam he eft verworven, is in belangrijke mate te danken aan de omstreeks de helft van de vorige eeuw tot stand gekomen aansluiting op het spoorwegnet. Valkenburg kan prat gaan op het bezit van het oudste stationsgebouw van Nederland, maar ook op het feit dat in het Geulstadje de eerste V.V.V. van het land werd opgericht.

Valkenburg is altijd een apart plaatsje geweest. Het eigenlijke verhaal van Valkenburg begint dan ook in de grijze oudheid, lang voordat scheppingen van natuur of mens op de lichtgevoelige plaat konden worden vastgelegd. Toen de krijtzeeen, die een deel van het land bedekten, droog vie len en mergel werden. Toen de van koorts broeiende aarde bergen en heuvels (Eifel en Ardennen met uitlopers) baarde. Toen waterstromen

(de Maas-in-oude-bedding en de Geul) diepe dalen schuurden,

Zo is het arcadisch landschap ontstaan dat de eeuwige coulissen vormt voor het menselijk optreden in het Geuldal.

Na weinig sporen achterlatende voor-historische stamrnen, na Romeinen (een gigantische koepelzaal in een van de grotten, door het uithouwen van mergelblokken ontstaan, getuigt nog van hun verblijf), na Germanen en Franken, stapt heer Thibald de geschiedenis binnen. Hij bouwt een woning (Genhoes: het huis) in wat thans Oud-Valkenburg heet. Zijn opvolgers wensen meer te zijn dan voogd over het kleine domein in het Geuldal waarover zij zijn aangesteld. Zij willen heersen over een groter gebied, weI beseffend dat dit weerstanden zal opwekken. Zij bouwen een burcht op het meest strategische punt in de omgeving, een hoge rotswand (de Heunsberg). Aan de voet van de burcht vestigen zich handwerkslieden, pachters, landarbeiders en krijgslieden. Ais er ter be scherming van de gemeenschap een ringwal wordt opgetrokken, lijkt het dorp reeds een stadje.

Gosewijns en Dirken, Walram, Reinoud en Jan van Valkenburg volgen elkaar op. Zij regeren met straffe

hand het Land van Valkenburg, dat zich uitstrekt van Sittard tot Monschau, een gebied dat eeuwenlang twistappel blijft.

Zo komt het stadje Valkenburg achtereenvolgens en beurtelings onder Brabantse, Hollandse, Spaanse, Oostenrijkse, Franse en Belgische macht of invloedssfeer. Tenslotte is Valkenburg - overigens pas tegen het midden van de vorige eeuw - Nederlands geworden.

Voorname heren hebben in die voor de hi storie van het stadje kenmerkende perioden fraaie kastelen en landhuizen gebouwd. Een snoer van juwelen waarmee Valkenburg zich nog steeds ijdel tooit en waarvan de glans, zelfs van de geschonden parel, de indrukwekkende ruine van het machtige bergslot, nog altijd op haar afstraalt.

Uit die smeltkroes van culturen is Valkenburg ontstaan, zoals zij zich tot op de huidige dag in werkelijkheid aan inwoners en tijdelijke bewoners en bezoekers openbaart. Zoals het zich tot voor enige decennia presenteerde ziet en leest u in dit boekje, dat dankzij organisatorische en stimulerende inbreng van de V.V.V. "Het Geuldal" tot stand kwam.

Ik ben zeer erkentelijk voor de medewerking van de

Europese Bibliotheek te Zaltbommel en spreek een woord van dank uit aan het adres van mevrouw Ubaghs-Cobbenhaegen, die de teksten verzorgde en samen met de heren A. Kreusch en A. Sandfort oude ansichten verzamelde. Hierbij mochten zij grote bereidwilligheid ondervinden van vel en.

Tenslotte nog dit: natuurlijk heeft het Geulstadje zich in de loop der jaren aangepast aan de behoeften en eisen des tijds, ten dienste van de eigen bevolking en van de honderdduizenden vakantiegangers en toeristen die jaarlijks in Valkenburg toeven. Maar de belangrijkste monumenten en vele kleine relieken uit een groots en interessant verleden zijn bewaard gebleven. Gelukkig, want zij zijn bepalend voor de bijzondere schoonheid van het Geulstadje, dat in het golvend Zuidlirnburgse landschap ligt ingebed als een kostbaar kleinood in een even kostbaar juwelenkistje.

Dat ieder medewerke - naar eigen mogelijkheid - om het "eigene" te respecteren, opdat de schoonheid, de aantrekkelijkheid en de sfeer van Valkenburg voor het verre nageslacht bewaard mogen blijven.

E. G. W. Schoonbrood president V.V.V. "Het Geuldal"

1 Station Valkenburg, gebouwd in 1853, bij de aanleg van de spoorweg Maastricht-Valkenburg-Aken. Het is gebouwd in dezelfde trant als het buitenverblijf van koning Willem I I te Tilburg. Deze foto is van veer 1920. Het is het oudste thans nog bestaande stationsgebouw van Nederland.

2 In 1885 werd in Valkenburg de Vereniging voor Vreemdelingenverkeer "Het Geuldal" opgericht, de eerste V.V.V. in Nederland. Op deze foto, gemaakt ter gelegenheid van het veertigjarig bestaan in 1925, het bestuur: (zittend) J. Maesen; jhr. L. v. d. Maesen de Sombreff, vice-president; Th. Darren, president; P. Ubaghs, penningmeester; J. Crolla, eerste secretaris; (staand) J. Stevens; A. Jennekens, P. Roebroeck; J. Drissen en H. Ubaghs.

3 De Nieuweweg rond de eeuwwisseling, met onderaan links hotel Vossen, later grand hotel U baghs- Vossen, tegenwoordig hotel Trianon.

4 Zoals hotel Schaepkens van St. Fyt aan de Nieuweweg er rand 1900 uitzag. Het gedeelte links kwam gereed in 1885, het jaar dat de V.V.V. werd opgericht; het grate gebouw rechts werd in 1892 in gebruik genomen.

5 Hotel Bellevue in 1921. Nu, vijftig jaar later, is het hotel geheel gerenoveerd en de winkel Au Bon Marche, die er rechts naast ligt, erbij getrokken. De winkel behoorde aan de farnilie Srneets-Hoen,

Groeten uit Valkenburg (L.)

/6 C~/'12.I,~~ ~ <hz.v. V ~~ ( i.-L

6 De Lindenlaan, ansicht van omstreeks 1925. Nog steeds een vriendelijke, schaduwrijke doorgang naar het centrum.

Valkenburg Lindenlaan

7 De Lindenlaan van de andere kant gezien, in 1915. Links het woonhuis van de familie Caselli. Rechts pension Janssen-Savelberg, nu hotel Kusters-.Ianssen. Daarnaast de Grand Bazar van Gerard Meussen, nu bazar E. Crolla.

8 Onder aan de Lindenlaan Jigt rechts de eeuwenoude Franse Molen, zo genoemd naar de Franse eigenaar Loisel, die in 1799 de moJen in eigendom kreeg. In 1899 werd de molen aangekocht door de familie Caselli. Ze is nog steeds in het bezit van een lid van deze familie, volledig intact maar niet meer in gebruik. Nu is het een interessante bezienswaardigheid. Deze foto is gemaakt voor 1900.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek