Vlissingen in oude ansichten deel 2

Vlissingen in oude ansichten deel 2

Auteur
:   J.L. van Leeuwen
Gemeente
:   Vlissingen
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1704-3
Pagina's
:   144
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Vlissingen in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

INLEIDING

Uitgangspunt voor het samensteilen van een boekje met 140 herkenbare en herinneringen oproepende afbeeldingen van Vlissingen was: zo mogelijk van e1ke straat een foto te brengen. Er waren rond 1920 ongeveer honderd vijfentwintig straatnamen, zodat het een betrekkelijk eenvoudige opgave leek te zijn. Maar dat is anders uitgekomen. Van de nieuwere straten in Tuindorp en Tuinstad, maar ook van het zogenaamde Rode Dorp, bleek weinig materiaal te bestaan. Anderzijds bleek het beschikbare van de oude stad z6 interessant, dat daaraan eigenlijk overwegend de voorkeur moest worden gegeven. De binnenstad is immers 't meest ais roman tisch stadsdeel blijven hangen in de herinnering, want daar kwam iedereen op z'n tijd, in zijn jeugd. Daar is ook 't meeste verdwenen door oorIogsschade, overstromingen, onachtzaamheid en onvo1doende onderhoud. De tussen 1920 en 1940 ontstane, nieuwe woonwijken aan de buitenkant van de stad hebben bovendien veel gezinnen uit de binnen-

stad doen vertrekken. De woningbouwverenigingen hebben de woningtoestanden in aanzienlijke mate verbeterd. Maar de sterke herinnering aan het woonhuis van afkomst, aan de vroegere straat in de oude stad, is wel blijven bestaan. Bij aile verandering moet worden vastgeste1d dat de volkshuisvesting in de oude stad aanleiding is geworden tot het verval van de binnenstad. De woontoestanden in de oude herenhuizen, met meerdere gezinnen in een groot huis, met een gang en een trap, waren soms erbarmelijk. Het woonklimaat was onhoudbaar geworden, al betreuren ve1en de architectonische neergang van de binnenstad. Er is tegenwoordig een vo1strekte ommekeer te bespeuren. De oude woonhuizen worden gerestaureerd en daarna bewoond door een gezin. Van overbewoning eertijds, eeuwen1ang, naar eengezinshuis, hoe groot ook. Voorheen de laagste huishuren of koopsommen, tegenwoordig de hoogste.

Geprobeerd wordt het oude stadsbeeld, voor zover

nag bestaand, te reconstrueren. Diepe, destijds bewust gedane ingrepen als bij de Oude Markt, de Vrouwestraat, de Scherminkelstraat, de Kolvenierstraat, de Noordstraat en meer, zijn niet meer te hersteilen, hoe graag men het nu zou wensen. Gaten, gevailen in de straatgevelwanden als in de Nieuwstraat, de hoek Beilamypark-Groenewoud, en dergelijke zuilen weI erg moeilijk zijn te herbouwen. Dat vreet nu de binnenstad opnieuw aan, want een hoek als het genoemde Beilamypark-Groenewoud, waaraan nauwelijks of niet wordt gewerkt, komt waarschijnlijk nooit meer goed. Hoekpanden zijn van de allergrootste betekenis voor het handhaven van straten en pleinen, avera!. Ret zijn de fundamenten voor het behoud van oude stadsdelen. Oak ons fraaie Bellamypark verdient veel meer aandacht dan het tot 1978 heeft ontvangen. Ret is het mooiste plein van onze stad, vinden wij. Alleen, het moet dringend een gehele restauratie ondergaan, v66r het oak hier te laat is. En

men spreekt er nauwelijks over in bevoegde kringen.

Enkel het zoeken in particuliere coilecties heeft al een veelvoud van het benodigde aantal afbeeldingen opgeleverd. Zo'n aantal komt niet zo maar naar iemand toe: men moet speuren en vragen, beilen en schrijven, niet aileen in Vlissingen. En het resultaat zou nag beter kunnen worden als de materiaal- en transportkosten konden worden gedekt. Want er is nag heel veel slapend over Vlissingen in Nederland.

De medewerking die de samensteiler heeft ontvangen van bijkans een ieder die hij aansprak, is formidabel geweest. Namen te noemen kan vervelend zijn voor diegenen die dan worden verge ten, maar 66k belernmerend voor het rustige bezit van eigen verzame!ingen! Daarom worden allen bedankt voor de fijne hulp die werd verleend.

1. Onze eertijds prachtige Oude Markt, het vroegste midde1punt van de oude binnenstad, opent deze reeks afbee1dingen van Vlissingen uit de periode van circa 1900 tot circa 1950. Wat zou Vlissingen een werkelijk fraai plein hebben behouden, als deze natuur1ijke geve1s in stand waren geb1even! Ingediende bezwaren hebben echter geen effect gehad.

2. De oude toren van de St.-Jacobskerk, voor de brand van 1911. Op de oostzijde van de Koopmanshaven, later Bellarnykade en thans Bellarnypark, staan nog bornen. "Hotel Goes" was nog een woonhuis. Het hokje op de kant van de haven was het huisje voor de visafs1ag, dat op de hoek van de Haringkade of Haringp1aats, later het De Ruijterp1ein, heeft gestaan. De brug is de Beursbrugge. De Koopmanshaven werd in 1909 afgedamd.

-=- ~ ~~

,7 :::

.-

3. Een mooi getekende afbee1ding van een der mooiste punten van het oude Vlissingen, gemaakt voor 1894. Ret oude beursgebouw uit 1540 is het pand met de pilaren, dan vo1gen de Beursbrugge en de fraaie Nieuwendijk met grate herenhuizen. Ook het grate hotel "Du Commerce" is er nog duidelijk op te zien.

4. Nu een echt Vlissings straatbeeld uit de jaren dertig op de Kaai, met de Vissershaven en het Arsenaal (artillerie magazijn) uit de Napoleontische periode. Een garnalenvisser met het bekende oude spriettuig komt als eerste scheepje bij laag water al binnen met de dagvangst. De handelaren en oude Vlissingers staan op de binnenkomst van de garnalenvissers te wachten.

5. Storm en regen op de Kaai. De garnalenvissersvloot is vroeg binnengelopen. De visvrouwen laten hun viskarretjes in de steek; ze vluchten naar de portieken van de winkels op de Nieuwendijk.

6. "Eerlijk zuilen we ailes delen", wordt hier door de visvrouwen in praktijk gebracht. Zij kochten gezamenlijk de vis van een schipper. Op dit plaatje is nag geen enkele auto te zien.

7. De visverkoop langs de Vissershaven heeft altijd grote aandacht getrokken van de Vlissingers en de vreemdelingen. De kustvis van de schuitjes was erg in trek. De vrouwen van de garnalenvissers, in Arnemuidse dracht, gaven met de visvrouwen fleur en kleur aan de Kaai.

8. In 1928 waren er nog volop ijscoventers in de stad. Hier zien we de bekende Jan van Ochten met een wagen van A.W. van Hoeydonck en ijswafels in prijsjes van twee, drie en vijf cent, met als duurste een heel dikke wafel van tien cent!

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek