Volendam in oude ansichten

Volendam in oude ansichten

Auteur
:   Dick Brinkkemper
Gemeente
:   Edam-Volendam
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5901-2
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Volendam in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

69. De open bare school met onderwijzerswoning van meester Berend Demmer. Deze twee verdiepingen tellende school werd in 1889 gebouwd aan de Edammerweg. De school brandde echter in 1912 tot de grond toe af tijdens een ijzige wind uit het noordoosten die het bluswater deed bevriezen voor het bij het vuur kon komen. De onderwijzerswoning bleef gespaard en staat er nu nog. Dat kan niet gezegd worden van het schoolgebouw dat na de brand op dezelfde plaats werd opgebouwd. In 1977 werd de latere Roorns-Katholieke Jongensschool afgebroken om plaats te maken voor enkele woningen. De onderwijzerswoning deed later eerst dienst als hulpsecretarie en sinds enkele jaren is er nu een reisbureau in gevestigd.

70. Volendam Iigt aan een echte polder. Door de successen van de droogmaking van de Beemster en de Purmer moest ook de Veer-He drooggemalen worden. Dat gebeurde in 1631 op initiatief van het stadsbestuur van Edam. In de polder werd een boerderij gebouwd maar de veengrond was zo poreus dat er steeds water onder de dijken door de polder in stroomde. Er werd daarom een molen gebouwd om de polder droog te houden. Dat kostte de gemeente echter meer geld dan het land opbracht. Vijftig jaar geleden kwam er een elektrisch gemaal en werd de molen in de Meer afgebroken. De boerderij in de VoIendammermeer werd de laatste jaren bewoond door Siem Buijs, ook wel genoemd de Mereboer. Het jongetje links op de ansicht is .Rokende Jan" Buijs; geen familie van de Mereboer, hoewel de achternaam dat wei doet vermoeden.

VOLENDAM.

71. De boerderij in de Volendammermeer met de molen. Al het grasland van deze polder behoorde toe aan de Mereboer. Sinds 1856 werd deze boerderij bewoond door de familie Buijs. De laatste, Siem de Mereboer genaamd, woonde er van 1920 tot 1970. Volendam breidde zich steeds meer uit en dat ging ten koste van het grasland in de polder. Het eerste stuk van de Meer werd volgebouwd, een gedeeJte werd gebruikt als park en op het laatste stuk kwam de ijsbaan te liggen. De boerderij werd afgebroken en op de hooggelegen terp - men noemde het weI het mooiste plekje van Volendam - verrees het gezinsvervangend tehuis "In de Meer". Op de foto is tussen de bomen nog net Volendam te zien. Nu is bijna al het land tussen VoJendam en Edam volgebouwd en dit plekje ligt midden tussen de woonwijken van het nu 18.000 inwoners tellende dorp.

72. Direct langs het Edammerpad lagen de weiJanden van de Mereboer waarop koeien en schapen liepen. Deze landerijen werden afgeschermd door drie klaphekken of schutten. Wanneer men er door wilde, kon men het hek met enige moeite omhoog duwen, waarna het vanzelf weer dicht vie. Volendammer jongetjes trachtten wei eens een centje te verdienen door voor de passanten het hek open te doen, hun hand op te houden en te roepen "Cent voor de poort". Voor de aardigheid gaven de voorbijgangers dan wei eens wat. Daar dit pad indertijd de enige verbindingsweg was van Volendam met de buitenwereld, werden in dit dorp aile nietVolendammers genoemd .mensen van buiten het darde skut".

73. De batter mag in een boekje over Volendam niet ontbreken. Hier zien we de VD66 van Jaap Plat ,.Dibbes" op volle zee met aile zeilen in de wind. Vooraan boven de boeg de kluiver, dan de fok, het grootzeil dat gespannen werd tussen de gaffel aan de bovenkant en de giek aan de onderkant, en achteraan is de driehoekige bezaan gehesen. In het midden heeft de batter aan iedere kant een zwaard dat omlaag gelaten kon worden als het schip al te schuin het water doorkliefde. Het was namelijk een platbodem waarbij aileen de houten bodembalk als kiel fungeerde. Het visnet, de kwakkuil gcnaamd, kon vanachter de botter met behulp van twee lange boomstokken door het water worden getrokken. Was het visnet naast de batter bevestigd dan viste men met de dwarskuil. Hier vaart men echter met de wonderkuil: het net is dan tussen twee botters in bevestigd. De foto is vanaf de andere botter genomen.

.' ,

Cacao ei ]ensdorp CQ.O~G) Amsterdam

( Ho ll e nde )

74. Volendam werd hoe langer hoe meer bekend als het typisch Hollandse dorp met klederdracht, klompen en molens. Het valt dan te begrijpen dat afbeeldingen van Volendam en zijn klederdracht werden gebruikt als blikvanger om aile mogelijke produkten aan te prijzen. Hier een reclamekaart van de Chocoladefabriek Bensdorp uit Amsterdam. De Volendammers stoorden zich er wei eens aan dat de afbeeldingen dikwijls niet klopten met de werkelijkheid. Hier draagt de man bijvoorbeeld een Marker broek. De Volendammers droegen een wijde lange broek tot op de klompen.

75. Ook voor wenskaarten en felicitatiekaarten werden Volendammer afbeeldingen gebruikt. Zoals bijvoorbeeld deze Nieuwjaarskaart, waarop te lezen staatx.Onze beste wenschen voor 't nieuwe jaar." Hoewel hier originele Volendammer kleding werd gebruikt, zijn de personen erop geen Volendammer kinderen. Kunstenaars en fotografen kochten wei eens in Volendam originele kleding en typisch Volendammer attributen zoals klompen, haardstellcn, pannen en diverse snuisterijen om hiermee thuis in hun ateliers schilderijen of toto's te maken. De schetsen die de kunstschilder in Volendam had gemaakt kon hij dan in zijn atelier verder uitwerken.

I/olendam

Oflze beste wenschen veer 't nieuwe Jaar,

76. Tot slot van deze serie een toepasselijke foto zoals ze door toeristen vanuit Volendam verstuurd werden, vooral naar het buitenland. Door dit soort afbeeldingen kregen de mensen daar de indruk dat aile Hollanders in klederdracht en op klompen liepen. De kinderen staan hier op de be un van het Havendijkje voor het postkantoor. De meisjes zijn verschillend gekleed, bij de jongens dragen er twee een pet en twee een does op het hoofd. Wat opvalt datzijn de gloednieuwe klompen die aile kinderen aan de voeten hebben. Na de kiek zullen ze hun eigen atgesleten, gebroken of gerepareerde houten "osters" wei weer aangetrokken hebben.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek