Vorden in oude ansichten

Vorden in oude ansichten

Auteur
:   J. van den Broek
Gemeente
:   Vorden
Provincie
:   Gelderland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4481-0
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Vorden in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

49. De brandbestrijding in Vorden had vroeger ook al de volle aandacht. Hier ziet u hoe in 1922 een nieuwe brandspuit wordt gedemonstreerd door ingenieur Grimmer uit Zandvoort, vertegenwoordiger van de Ehrhardt und Sehmer A.G. te Saarbriicken. De hoge heren, onder anderen burgemeester Arriens, baron Van der Borch en wethouder Barendsen, bevinden zich op de bok. Veldwachter Kamphuis, helemaallinks, houdt een oogje in het zeil. Het verkeer in de Dorpsstraat zal in die tijd nog weI minimaal geweest zijn; de demonstratie kon midden op de weg gehouden worden en niemand kon er meer door! Zoals uit de foto blijkt kon zelfs met twee stralen worden gespoten. Het water werd ergens bij de brandpomp vandaan gehaald. Hoe dat technisch in elkaar zat blijkt niet zo duidelijk en is wellicht ook minder belangrijk dan de toestand aan het andere eind, namelijk hoeveel water er verspoten kon worden. En dat lijkt, althans voor die tijd, heel wat,

50. Hier ziet u de vroede vaderen in vergadering bijeen in het Vordense gemeentehuis. De foto is waarschijnlijk genomen in 1919 ter gelegenheid van het afscheid van raads1eden aan het eind van een zittingsperiode. De zittende personen zijn van links naar rechts: baron Van der Borch, J. Brumme1man, H.A. Albers, burgemeester Arriens, gemeentesecretaris Beekhuis, B.F.W. baron van Westerholt, A.E.C.C. baron van der Heijden, H.J. Tjoonk, G. Meulenbrugge, W. Norde, A. Koning en W.J. Thate. Aehter hen staan, van links naar rechts: gemeentearchiteet Mellink, gemeenteveldwachter Nipius, rijksveldwachter Bos en gemeenteambtenaar Tijhuis. In die tijd was het gemeentehuis, het aantal raadsleden en (vooral ook) het aantal ambtenaren kieiner. Hopelijk waren toen ook de problemen kIeiner. Alles zal weI in verhouding zijn geweest en de bestuurders zullen zich ook toen naar beste weten en kunnen voor de Vordense gemeenschap hebben ingezet.

Delden gem. Varden. Bij het Langkamp

51. Hier een afbeeiding van de boerderij Langkamp in Delden. Vroeger woonde daar de familie Hissink, twee broers en een zuster. Vooral de Iaatste was een bekende figuur in de wijde omgeving. Ze werd Gene van 't Langkamp genoemd en was niet voor de poes. Later werd de boerderij door de familie Reerink bewoond en nu door de familie Eggink. De boerderij en de schuur zijn voor een groot deel met riet gedekt. De voorwand van de schuur bestaat op de foto nog uit vakwerk met daartussen geviochten rijshout, waarover dan soms Ieem werd gestreken. Dit werd een getuinde gevel genoemd. Tussen de bomen rechts ziet u nog de achterdeuren van de boerderij; het daarnaast doorstekende gedeelte van het achterhuis werd dan veelal gebruikt voor het opsIaan en drogen van op de heide gestoken turven, ook weI schadden genoemd. Die gedeelten van de boerderij werden daarom aangeduid met de naam "schaddenhok".

52. Deze fraaie opname is ook in de buurtschap Delden genomen. Op de boerderij Boerle woonde de familie Groot Enzerink. Hier staat zij omstreeks 1925 met haar attributen opgesteld. Links zit Johan Groot Enzerink met een bouwzicht, een vertrouwd maaigereedschap uit vroeger tijd. Naast hem staat Gert Groot Enzerink. Hij heeft een bijltje in de hand, hetgeen moet duiden op de huisslachtingen, die door de familie regelmatig werden uitgevoerd. Ook motorisch waren zij niet rnis: Berend Groot Enzerink staat met een snelheidsmonster. Bij de tweewielers heeft hij het gehouden. Hij heeft namelijk de fietsenzaak "Bervo" aan de Zutphenseweg op poten gezet. Later heeft zijn zoon de zaak overgenomen en die voortgezet totdat het pand enkele jaren geleden is afgebroken. Ten slotte Betje Groot Enzerink; zij moest de melkbussen schuren, hetgeen vroeger een heel karwei was.

Uitr ?..??. G. J. Hl"lbrink, Vord.n. No. 2539

Uuize Uackfort - Verden.

53. Vorden is bekend om zijn kastelen en grote oude landhuizen, die in een wijde cirkel om het dorp liggen. Een van de bekendste is weI kasteel Hackfort. Oorspronkelijk was dit een bezit van de Bronkhorsten. In 1369 kwam het in handen van Gerrit van Baecke van Hackforde die het kasteel zijn naam gaf. Bijna twee eeuwen bleef het goed in bezit van het geslacht Hackfort. Een van de bekendste van hen was Berend van Hackfort. Over hem gaat het verhaal van de blinde speelman die hij ontmoette toen hij van huis was weggelopen en als schoenmaker de kost verdiende. Volgens de overlevering liet hij voor zijn vriend, de blinde speelman, een huis zonder ramen bouwen. In 1586, tijdens de tachtigjarige oorlog brandde het kasteel af. Borchard van Westerholt, die door vererving en huwelijk met het goed was beleend, herbouwde het in 1598. Nu woont er nog een van de laatsten van het roemruchte geslacht, namelijk freule I.A.F.e. van Westerholt van Hackfort.

54. In 1714 stond er al een waterrnolen bij kasteel Hackfort. Dat bJeek nameJijk uit een conflict dat was ontstaan tussen Hendrik Willem van Westerholt van Hackfort en Willem Hendrik Carel Ripperda van kasteel Vorden. Laatstgenoemde had een watermolen laten bouwen bij zijn kasteel doch de waterrechten werden hem betwist. De strijd eindigde onbeslist: beide molens zijn blijven staan. WeI kwam naar voren dat bij beide kastelen vroeger al een andere watermolen had behoord en ook dat bij de korenmolen van Hackfort zonder vergunning een oJiemolen was aangebouwd. Foei toch! De oJiemolen is in de vorige eeuw verdwenen maar de korenmolen staat er nog steeds en heeft vooral tijdens de laatste wereldoorJog goede diensten bewezen, waarbij ook wel niet alJes met vergunning zal zijn gemalen. Het gebouw ziet er ogenschijnJijk nog redeJijk uit, maar het waterrad en de stuwen zijn dringend aan verbetering toe. Het is te hopen dat de mogeJijkheid en de geldmiddelen gevonden kunnen worden voor een algehele restauratie van de watermolen, opdat deze voor het nageslacht kan worden bewaard.

55. Wuestenenks vonder was een voor vele Vordenaren bekend voetbrugje over de Hackfortsebeek; waar deze samenstroomde met de Hissinkbeek, De vonder was te bereiken door een pad in te slaan vanaf de Baaksche weg net voorbij "Wuestenenk van de draai". Als men doorliep over het brugje kwam men uit op de Eldersmaat. Vanuit Vorden was het een mooi rondje voor een zondagse wandeling en er werd veel gebruik van gemaakt. Toen Vorden nog geen zwembad rijk was,en oak nog weI daarna, was het voor de Vordense jeugd een geliefkoosde plek om in de beek te zwemmen. De vonder is in de laatste wereldoorlog op last van de Duitsers naast de beek gelegd en na 1945 geheel verdwenen. Naderhand is de situatie geheel veranderd door de aanleg van de nieuwe Veengoot in het kader van de ruilverkaveling Warnsveld. Over deze nieuwe beek zijn wel enkele eenvoudige overgangen gemaakt maar de wandelroute en de plaats van de vroegere vonder zijn niet meer herkenbaar.

56. Van Rackfort naar Den Bramel is binnendoor niet ver, Ret huis dankt zijn naam aan de familie Van Brameren die hier van de dertiende tot de zestiende eeuw woonde. Ret goed ging daarna vele malen in andere handen over en kwam in de negentiende eeuw in bezit van het geslacht Storm van 's-Gravesande, Toen werd het huis verbouwd en kreeg het een nieuwe ingangspartij, terwijl het pannendak door een leibedekking werd vervangen. De foto toont het gebouw voordat die veranderingen zijn aangebracht. In 1897 kwam het landgoed in bezit van de familie Thate; thans wordt het nog bewoond door nakomelingen van de koper. In een van de eerste V.V.V.-folders staat vermeld hoe vooruitstrevend op Den Bramel werd gewerkt. Er was zelfs al elektrisch licht. De V.V.V.-folder zegt hierover: "via geleidedraden hoog boven zich beweegt zich onophoudelijk de stroom die dag en nacht in een naburig gebouw de machines drijft, waarmede het koren wordt gedorst en bomen tot planken gezaagd",

't· . .L~ 7)lf.~.~, - L~.ndgced hat ::.7nzarinck.

57. Ook Het Enzerinck is eigendom geweest van de familie Storm van 's-Gravesande, Het huis wordt al in 1326 genoemd en kwam in 1378 aan de familie Kreinck uit Zutphen. De laatste particuliere bewoner was jonkheer W.F. van Lennep, die Nederlands gezant in Kopenhagen is geweest. Hij overleed in 1950. Hij was een achterkleinzoon van de bekende schrijver Jacob van Lennep die onder andere de bekende boeken Ferdinand Huick, Klaasje Zevenster en De Roos van Decama schreef. Mevrouw Van Lennep woont nu nog in het naastgelegen verbouwde koetshuis. Het grote huis is in gebruik genomen als verpleeginrichting voor langdurige zieken, die in deze prachtige omgeving worden verzorgd. De leiding berust bij de familie Ottens. Voor hen was dat de familie Roghair. De foto dateert van 1930. Let u nog op de mooie duiventil die het voorterrein sierde; de duiven zijn erin te zien.

58. Van Het Enzerinck gaan we met een wijde boog noordelijk om Vorden heen en belanden dan op het mooic plekje dat u hier ziet. Herkent u het? De foto toont de Ruurloseweg, gezien in de richting Ruurlo, bij de afslag naar Lochem. Het bermtoerisme was toen nog een aantrekkelijke bezigheid waarvan in aIle rust kon worden genoten. De dames rechts nemen er hun gemak van, al bekruipt je de lust om de juffrouw links te waarschuwen dat ze een gevaarlijke plaats heeft uitgezocht, zo dicht bij de rijweg. Ze zou wei gelachen hebben en gezegd dat ze de karren en fietsen toch van ver kon zien aankomen! De klinkertjes van de verharding zijn als wegdek nog te onderscheiden; het was een echte rijksstraatweg.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek