Vriezenveen in oude ansichten deel 6

Vriezenveen in oude ansichten deel 6

Auteur
:   J. Hosmar
Gemeente
:   Vriezenveen
Provincie
:   Overijssel
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3715-7
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Vriezenveen in oude ansichten deel 6'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

59. Westerhaar-Vriezenveensewijk. Het bestaan van de veenarbeider met zijn gezin was een armoedig en hard leven, Van de vroege ochtend tot de late avond werd er gezwoegd en gezweet door man en vrouw, ja zelfs de kinderen moesten meehelpen. Het turfgraven op zich was al een zwaar werk, maar met de stikker de gegraven turven op lengte en dikte te steken was wel het zwaarst. Op deze foto ziet u enige veenarbeiders bezig met het steken van de baggertur£

60. Westerhaar- Vriezenveensewijk. In de wintermaanden werd er gebonkt. Dit houdt in dat de bovenste laag veen ongeveer 40 tot 60 centimeter hoog, die zich onderscheidt door zijn lichtere samenstelling van het veen dat eronder ligt (zwartveen), de zogenaamde bolster teruggebonkt moest worden in de in het voorgaande [aar gegraven veenput. Deze bolster was uitermate geschikt voor de landbouw en leverde, vermengd met zand, de zo vruchtbare dalgronden op. Deze dalgronden lenen zich uitstekend voor de aardappelteelt. De veenarbeider is niet meer. Zijn 'rnensonterende arbeid' tegen een karig loon is gelukkig voorbij. Op deze foto is de veenarbeider bezig met het afbonken.

61. Westerhaar- Vriezenveensewijk. Het vervenen gebeurde, zeker in het begin, met simpele gereedschappen. De drie belangrijkste daarvan waren de stikker, de oplegger en een speciaal soort kruiwagen. Met de stikker en de oplegger werd de turf uit het nag natte veen gestoken en zo op de kruiwagen gelegd voor het vervoer van de nag natte turf naar het zetveld. Hier werden de turven op rijen gelegd en na enige uren van drogen door de zan en wind werden de turven omgelegd am nag later in 'ringen' gezet te worden am na te drogen. In een monotoon ritme van steken, opleggen, 'krooieri' (vervoer per kruiwagen) en drogen vormden zich turfbulten die later per schip werden afgevoerd. Op de foto ziet u een veenarbeider met het steken van turfbezig.

62. Hier ziet men een veld met 'handgegraven' turf, hetgeen lang een veel gevraagde brandstof is geweest. Thans zijn de afgegraven 'dalgronden' hers chapen in goede landbouw- en weidegebieden.

63. Evenals in het dorp Vriezenveen werd na de bevrijding ook in de buurtschap Westerhaar- Vriezenveensewijk een oorlogsgedenkteken opgericht ter nagedachtenis van een drietal in de Tweede Wereldoorlog omgekomen ingezetenen van deze buurtschap, Op het monument komen de namen voor van Derk Webbink, Jan van Putten en Hendrik Jan Schipper. Laatstgenoemde werd op 6 april 1945 doodgeschoten te Marlenbcrg ( Ommen), terwijl de twee eerstgenoemden op 25 juli 1944 werden gefusilleerd in Ommen.

64. Op de achtergrond ziet men wat geboomte, het 'voorportaal' van een mooi landschap. Jammer van dat puin op de voorgrond, zou men zeggen. Maar dat puin vormt weI de resten van een zeer beroemd klooster, dat ooit het begin vormde van de plaats Sibculo, dicht bij de grens van de buurtschap Westerhaar- Vriezenveensewijk. Of, zoals het toen heette, Zybbekeloe. Het klooster, gesticht door Johan Clemme in 1406, is lang bewoond door cistercienzer monniken en speelde een rol in de ontwikkeling van noordoost-Overijssel. Hoewel er al heel lang plannen zijn om iets van de oude glorie te herstellen is er nog steeds niet vee! meer dan een opgemetse!de put, die volgens kenners bovendien op de verkeerde plek staat, Maar een ding is zeker: de wortels van de bewoners van het veengebied liggen daar in Sibculo, verborgen tussen de stenen, diep onder de grond. Een aardigheidje. Als men vroeger de bewoners van de buurtschap Westerhaar- Vriezenveensewijk vroeg 'Woar kom ie vandan', dan kreeg men subiet te horen 'Wie komt van 't klooster'.

65. De handel op Rusland in de achttiende, negentiende en twintigste eeuw, waartoe vele Vriezenveners zich aangetrokken voelden, is een unieke en zeer interessante geschiedenis op zich. De tochten die de zogenaamde Rusluie meestal over land maakten met hun huifkarren vollinnen en andere goederen waren lang niet allemaal even fortuinlijk. Dit wordt ons onder andere medegedeeld in een reisverslag uit 1855. Er zijn verhalen bekend dat men zelfs door wolven is aangevallen en struikrovers overvielen ook menigmaal de Vriezenveense kooplieden. Dit laatste wordt ons ook duidelijk door een schilderij van de in 1846 in Siut-Petersburg geboren Wilhelm Velten, waarvan we hier een reproductie laten zien. Wie er meer over willezen kan het boek 'Literatuur over - de - I]ssel' ter hand nemen.

66. Een van de bekendste 'Rusluie-reizeu' is de zogenaamde Kruystoeht, die in 1826 werd gemaakt door enigeVriezenveense kooplieden onder leiding van ].Z.u. Kruys vanuitVriezenveen naar Sint-Petersburg en die op 15 [uli 1966 werd 'gekopieerd' door vijf Utreehtse studenten onder leiding van Tony Ladan. Sehrijver dezes moeht deze tocht organiseren. Aangezien we in Vriezenveen geen huifkar meer konden bemaehtigen werd die uit Markelo gehaald, vandaar dat de reis in laatstgenoemde gemeente van start ging. Het werd een sueeesvolle tocht, die voor Vriezenveen veel goodwill heeft' gekweekt'. Op deze fota ziet u de vijf studenten met schrijver dezes in het midden.

67. Nadat de Vriezenveense kooplieden in het midden van de negentiende eeuw zich permanent in SintPetersburg hadden gevestigd lieten zij het linnen en andere goederen per boot vanuit Nederland overkomen. Hun pakhuizen en factorijen kon men vinden aan de rivier de Newa, zoals deze foto laat zien. Vandaaruit werden de goederen gebracht naar hun winkels aan de boulevard Newski Prospekt.

68. Aan de boulevard Newski Prospekt waren vee! winkels te vinden, waarin Vriezenveners te werk waren gesteld. Op deze foto zien we de kapperszaak van Adolphe. In de fraaie etalage zien we pruiken en haaraccessoires (haarbenodigdheden). Het pand he eft een gescheiden ingang naar de dames- en herenzaak. In deze zaak werden dikwij!s Vriezenveense kooplieden geknipt en geschoren door meisjes, die afkomstig waren uit het dorp aan Twentes noordgrens.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek