Vrouwenpolder in oude ansichten

Vrouwenpolder in oude ansichten

Auteur
:   C. van Winkelen en C.D. de Kuijper
Gemeente
:   Veere
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1366-3
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Vrouwenpolder in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

10. Op onze rondwandeling door het Vrouwenpolder uit grootvaders tijd gaan we eens een kijkje nemen in de hervormde kerk. We zien het interieur voor de restauratie van 1955, naar het oosten gezien, met op de achtergrond de fraaie, eikenhouten kansel met houten lezenaar. Deze preekstoel dateert van 1624. Aan weerszijden van deze kansel zien we de twee psalm- en gezangbordjes, waarop de kerkgangers enkele van de te zingen liederen konden aflezen, namelijk één psalm en één gezang. Tevens stond onderaan de te behandelen zondag uit de Heidelbergse catechismus. In het midden hangt de van de zeventiende eeuw daterende koperen kroon. De aan weerszijden van deze kroon hangende elektrische lampen zijn bij de restauratie vervangen door de huidige, moderne plafondverlichting. Tevens zijn bij deze restauratie de luifels boven de zogenaamde bochten van de kerkvoogdij (links) en van de kerkeraad (rechts) uit het interieur verdwenen en vervangen door de huidige, kleinere bocht jes. Let op de twaalf raampjes in de luifels, die voor enig daglicht moesten zorgen. Voor de kerkeraadsbank zien we de blikken buis van de kolenkachel, waarmee dit kerkje destijds verwarmd werd. In het midden zien we de vroegere vrouwenbanken en tegen de muur de mannenbanken. Ieder had een eigen kussen. Thans zijn er twee rijen banken zonder kussens. Voor de kansel zien we de voormalige voorlezersbocht. De laatste voorlezer was Johannes de Vos, die een vaste plaats had in een bankje voor de kerkeraadsbank. Zijn taak werd destijds door de predikant overgenomen. Voor de kansel bevindt zich thans het liturgisch centrum. De "tuin" werd bij voornoemde restauratie verhoogd, zodat de gemeente een betere kijk heeft op de bediening van de beide sacramenten. De eveneens gerestaureerde Voorlezersbocht heeft een plaats gekregen voor de kerkeraadsbank. Deze wordt momenteel door de predikant gebruikt voor de schriftlezingen.

11. Nog een plaatje van het interieur van de hervormde kerk van Vrouwenpolder, maar nu gezien vanaf de kansel naar het orgel (dus naar het westen). Oorspronkelijk was dit gebouw een rooms-katholieke kerk. De roomse kerken hadden de ingang aan de westzijde, terwijl het altaar aan de oostzijde een plaats had. In het midden zijn hier duidelijk de vrouwenbanken te zien. Hier hangen naast de koperen kroon nog de voormalige elektrische lampen, die bij de restauratie in 1955 uit het interieur verdwenen zijn en vervangen werden door moderne plafondverlichting. Op de achtergrond zien we het orgel. Het front kon worden afgesloten met de twee bekende "luiken". Naar alle waarschijnlijkheid zien we op de rug de toenmalige organist van deze kerk, de heer Piet Wattel uit het naburige Serooskerke. Nadat hij jarenlang het orgel bespeeld had, werd hij opgevolgd door de veertienjarige Jan Hekhuis. Na de restauratie zijn de beide luiken, waarvan we er op dit plaatje één zien, niet meer teruggekeerd. Ook de balustrade op de orgelgalerij verdween uit het interieur. Het houten hek voor de beide pilaren, waarop het orgel rustte, is na de restauratie in 1955 ook niet teruggekeerd in dit interieur, dat niet alleen drastisch is veranderd, maar ook werd verbeterd. In verband met diverse lekkages in het kerkgebouw was de restauratie echt geen overbodige luxe. Het hervormde kerkje van Vrouwenpolder ziet er na de restauratie keurig uit.

'.

12. Deze foto van de hervormde kerk dateert van ongeveer 1910. Het aangebouwde huisje was in gebruik bij de vrijwillige brandweer en werd gebruikt om de ladders in op te slaan. Op de voorgrond zien we de boerderij van Jan Geldof. Zijn vrouw Leintje is op dit moment bezig met water putten.

::

?....

a) v

o o,

a) 3 ;3

9 >-

-
~ -
?.... -
::.-
:::::::
, 13. Deze foto uit 1910 geeft ons een beeld van het dorpsgezicht vanuit de richting Veere. Misschien is het leuk om op deze manier wat inzicht te krijgen in de woontoestanden van het begin van deze eeuw. Rechts op de foto zien we nog een stukje van het huis van Marinus Janse. Het huis daarnaast was de woning van slager Kees de Kam. Het slachthuis was ernaast. Aan de deur staat mevrouw Kee de Vos-de Kam. Verderop woonde schoenmaker Frans Sturm. Hij staat op het moment dat de foto gemaakt werd, voor het huis. Naast hem woonde bakker Willem van den Broeke. Als bijzonderheid kan worden vermeld dat deze bakker een broer was van een oom van een der samenstellers (C. van Winkelen), namelijk van Jan van den Broeke, die getrouwd was met de zuster van Van Winkelens moeder, Catharina de Rijke.

14. De Dorpsdijk omstreeks 1916. Door de ouderdom van de foto was helaas maar één persoon herkenbaar. De vrouw het meest links, met het kind op de arm, is Mina van den Broeke, de vrouw van de bakker. Het was tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) dat ook hier veel Belgische vluchtelingen vertoefden. Ze waren hoofdzakelijk gehuisvest in de kerk en in de openbare school. Het huisje op de hoek van de Dorpsdijk en de "Blinde Lau" (helemaal links) was de werkplaats van smid Jan de Bruin. Op de andere hoek was de bakkerij van Marien van den Broeke en verder naar rechts woonde schoenmaker Frans Sturm. De twee volgende huisjes werden bewoond door Kees de Kam, slager in ruste, en diens schoonzoon Piet Schoe, die destijds machinist was op het pompstation in Oranjezon. De boerderij rechts was die van Willem Janse.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek