Waardenburg en Neerijnen in oude ansichten en foto's deel 2

Waardenburg en Neerijnen in oude ansichten en foto's deel 2

Auteur
:   De heer Kaasjager
Gemeente
:   Neerijnen
Provincie
:   Gelderland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0167-7
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Waardenburg en Neerijnen in oude ansichten en foto's deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  >  |  >>

9. Onder het spoor doorgelopen zijn we aangekomen bij de winkel van Piet Sannen, waar we later nog op terug zullen komen. Als we omkijken is er aan de rechterkant het huis te zien van Aart de Ridder (later mevrouw Rebecca de Jongh). In het eerste boekje komen we deze huizen ook tegen. Het verschil met deze foto is echter dat de huizen vroeger waren voorzien van een rieten dak, terwijl nu bij het eerste huis het riet is vervangen door dakpannen. Het volgende huis is ook van een familie De Jongh. Op de foto is het niet heel duidelijk te zien, maar Opa de Jongh staat voor het huis. Vervolgens kijken we naar het huis waar de familie Blijdesteijn woonde en er een winkel dreef. Er was te koop: boerengerief, galanterieën en ijzerwaren. Vader was overdag 'den boer op' en verkocht onderweg kleding en kledingstoffen. Thans woont er Arie van der Vliet die er bouwbedrijfheeft (de derde generatie Van der Vliet). Op de hoek Steenweg-Kerkstraat is nog het oude brandspuithuisje te zien. Links verraden de elektriciteitspalen dat in de tijd van deze foto het elektriciteitsnet nog bovengronds was. Aan de witte strepen op de weg valt ook af te leiden dat het gemotoriseerde verkeer al van zich laat spreken maar dat de paardentractie het nog niet heeft opgegeven.

10. Op de vorige foto is het huis van de familie Van Blijdesteijn te zien. Twee van hun kinderen, broer en zus, Saar en Mozes van Blijdesteijn staan hier afgebeeld. We kunnen deze kinderen ook terugvinden op foto nr. 65 van de eerste uitgave Waardenburg en Neerijnen, samen met hun broer en zus, namelijk Leen en Thilda. Een andere dochter van de familie, Esther, trouwt op 27 -jarige leeftijd met haar achterneef Elias van Blijdesteijn uit Ophemert. Deze familie Van Blijdesteijn relateert aan de familie te Tiel. Tijdens de mobilisatieperiode van de eerste wereldoorlog koopt Elias van Blijdesteijn in 1915 aan de Voorstad in Tiel een groot herenhuis van waaruit de thans bekende "Blijdesteijn mode Tiel" is ontstaan. Saar van Blijdesteijn heeft de narigheid tijdens de jaren 1940-1945 overleefd en kwam tot voor enige jaren terug nog wel eens in Waardenburg en bezocht daar mensen waar zij nog steeds kennis aan had. Mozes, haar broer, heeft echter de moeilijke jaren niet overleefd. Hij heeft in het laatst van de oorlog nog geprobeerd een Waardenburg se familie, die op dat moment in Rhenen woonde, te bereiken om daar een schuilplaats te zoeken. Helaas is het hem niet gelukt deze familie te bereiken.

11. We blijven nog even op hetzelfde stukje Rijksstraatweg en zien hier een foto van mevrouw Geertruida de Jongh, overleden op 4 juni 1939 in de ouderdom van bijna 71 jaar. Zij was getrouwd met Hildebrand de Jongh (schilder) en woonde in het 2' huis van foto nr. 9. Over mevrouw De Jongh is verder weinig bekend, maar we wilden deze foto toch plaatsen vanwege de prachtige klederdracht van deze mevrouw. Van meerdere dames in deze gemeente is bekend dat deze in klederdracht liepen, doch er was verschil in hoofdtooi. De foto van Mevrouw De Jongh is waarschijnlijk genomen in de tuin achter haar woning en was ze op haar 'zondags' gekleed. Getuige ook de typerende houding van haar handen, deze waren "in rust".

12. Deze foto is van Anton Sannen, de grondlegger van de "winkel van Sannen", zoals hij nu door de oudere inwoners van Waardenburg nog steeds in herinnering is en nog wel zo wordt genoemd, ondanks dat er na de familie Sannen nog verschillende andere namen c.q. bedrijven in waren gevestigd. Thans is er de supermarkt "De Coöp." in gevestigd. Maar dan wel achter tegen het oude pand aangebouwd. Anton Sannen was geboren IS september 1871 in Lochem. Zijn vader werkte bij de spoorwegen in Lochem, maar werd overgeplaatst naar Waardenburg. Anton vestigde een winkel in levensmiddelen op hoek Steenweg Dorpsstraat, welke later werd overgenomen door zijn schoonzoon Chris Gremmee, afkomstig van Rossum, die getrouwd was met zijn dochter Gonda Sannen. Chris Gremmee ging echter in de volksmond Chris Sannen heten. Een zoon van Anton Sannen, Gerard Sannen, begon in 1930 een winkeltje in huishoudelijke artikelen, tuingereedschappen, e.d., een paar huizen verderop, waar daarvoor de familie Blijdesteijn woonde, zie foto nr. 1 O. Echter in november 1940 stopte deze hiermee omdat hij in zijn hart meer timmerman dan handelsman was en vertrok naar Rosmalen.

13. Van de winkel van Sannen steken we de Steenweg over en wandelen nu "De Koeldert" op. Wie treffen we daar bij "De Pomp" midden op het pleintje? Roelof Kardol, de eigenaar van "café Spoorzicht" die met een grote kuip op zijn kruiwagen aan de dorpspomp water gaat halen. De pomp, er waren er meerdere, b.v. onderlangs de dijk nabij de Achterweg en in de Dorpsstraathoek Peperstraat. Ook in het Pomppad was er een, de naam zegt het nog. Vroeger dé centrale punt( en) voor de drinkwatervoorziening en zeker 'n plek waar mensen elkaar ontmoetten om het eerste dorpsnieuws uit te wisselen en voor de nodige discussies. De drinkwaterpomp, hier midden op De Koeldert, is weggehaald bij de aanleg van de riolering begin jaren' 60 van de vorige eeuw. Het was een vierkant opgemetselde romp, met een zinken kap, een koperen kraan. De slinger had een peervormige bol. De eigenlijke pompcilinder, meestal in koper uitgevoerd, bevond zich binnen in het metselwerk. Op de achtergrond zien we nog een stukje van het huis van Barend Blom.

14. Bij de pomp wandelen we rechtdoor naar wat nu de Meerwijk is maar vroeger "Den Hoek" werd genoemd. Het was een doodlopende uitweg tot aan het water van de Mèr. We komen dan onderandere langs de boerderij van Willem en Gijsje Kardol. Voor de begrippen van toen een grote boerderij, met stallen en schuren. We zien op deze foto Gijsje Kardol die naar de straat komt lopen om het hek weer recht te zetten dat omgevallen was. Het hek moest voorkomen dat de kinderen vrijelijk op straat konden komen. Mevr. Kardol is hier ongeveer 40 jaar. We zien bovendien haar twee kinderen; voor op het erf Marietje en verder naar achter Bert. Achter op het erf staat een "stortkar", waarmee de mest naar het land werd gereden. Het huis is door de vader van Willem, die toen "in de kersenboomgaard van Jan Ousen" woonde en daar weg moest, gekocht voor 600 gulden. Willem is in dit huis geboren en heeft er 84 jaar gewoond. Daarna nog 11 jaar aan de Achterweg. Het huisje ernaast was van Floor van Acquoij, bijgenaamd "de rouwe Floor". Zijn zoon Marcus heeft er het laatst in gewoond met zijn Fie. Het is begin jarenSü van de vorige eeuw door Willem Kardol gekocht en later afgebroken. Het huis van Willem en Gijsje Kardol is in 1976 verkocht aan de gemeente Waardenburg. Deze heeft het begeleid af laten branden en opgeruimd met de bestemming van de grond voor nieuwbouw.

15. Tegenover het huis van Gijsje en Willem Kardol was het huis van Peter van Driel, een zwager van Willem. Het adres van Peter was destijds, Meerwijk 1 1 en stond aan het einde van de weg. Erachter stroomde de Mèr, die er nu nog steeds is en lang de grens van de dorpsbebouwing heeft bepaald. Er kwam een doorbraak, er werd een tijdelijke brug over het watertje gelegd en tevens een tijdelijke weg doorgetrokken tot de Zandweg, nodig voor het bouwrijp maken van een terrein, bestemd voor de nieuwbouw. Het eerste bouwwerk dat verrees was de Eben Haëzer-school en een woning voor het hoofd der school. De tijdelijke weg is later de Notaris van Aelstweg geworden. Achter het huis van Peter was een hooiberg en schuren, waarachter vroeger nog wel eens een verliefd stelletje te vinden was. In de oorlogsjaren ventte Peter met een bakfiets melk in Zaltbommel. Hij ging deze melk halen bij de melkfabriek in Buren en fietste zo met regelmaat van Waardenburg naar Buren en dan van Buren naar Zaltbommel. Peter is altijd vrijgezel gebleven en is in 1976 overleden op 62-jarige leeftijd. Het huis op de foto is ooit over het oude bestaande huis heen gebouwd, zodat er gedurende de bouw, in gewoond kon worden. Peter bezat in het veld nog een schapenschuur. Later heeft in dit huis nog de familie Lenard Nijhoff gewoond, voorheen wonende aan de Zandweg.

16. Van het huis van Peter van Driel, wandelen we weer "Den Hoek" uit en gaan dan terug over De Koeldert langs de pomp richting Steenweg, waar we de achter- en zijkant zien van" café Spoorzicht" . Zoals we al vertelden bij foto nr. 13, zwaaide Roelof Kardol hier de scepter. Roelof was een beminnelijk mens, vriendelijk en altijd in voor een grap. Het was in deze tijd echter niet zo, dat een kastelein zijn kost kon verdienen met het café alleen. Daarom deed Roelof er nog van alles bij. Hij had een boerenbedrijfje met wat vee en een aantal schapen. Daarnaast presenteerde hij de kwitanties van het streekblad "De Gecombineerde" bij de lezers aan de deur, een veel gelezen krant in die tijd, die drie keer per week uitkwam. Hij verkocht huisbrandolie en was ook nog postbesteller. De heer Kardol was getrouwd met Aaltje van Mourik. Zij overleed op jonge leeftijd. We gaan op de volgende foto een kijkje nemen in het café.

17. We stappen "café Spoorzicht" binnen, en verbazen ons over de ruimte. Het is een groot café, met rechts achterin "de tapkast", waar Roelof Kardol al klaar staat om ons wat in te schenken. Midden in het café zien we een potkachel met een lange kachelpijp, hierdoor wordt meer warmte verkregen en bovendien staat er ook nog een prachtig biljart in het café. Voor de bar staan twee houten stoelen, waar de vaste stamgasten kunnen gaan zitten om hun borreltje, oude of jonge klare of een citroentje met suiker, weg te werken. Prompt om 12 uur 's middags staat er een rijtje borreltjes klaar die wachten op de vaste klanten die onderweg naar de warme pot even bij Roelof aanwippen. Ook staan er nog een aantal tafeltjes met wat wankele houten stoelen op de blauwgrijze tegelvloer. Tijdens ons bezoek komt een mevrouw het café binnen en vraagt om een fles sherry. Roelof: "Wat zegt U dame?, een fles sherry dame? Nee, dame daar houden wij ons hier niet mee op". Betreurenswaardig was het dat Roelof in maart 1976 op 79 jarige leeftijd door een aanrijding met een vrachtwagen om het leven kwam. Na het café bekeken te hebben, vertrekken we weer en steken de Rijksstraatweg over. We laten de winkel van Sannen links liggen en gaan de Dorpsstraat in.

18. De Dorpsstraat inlopend komen we aan bij de Kerk der Gereformeerde Gemeente. Zoals we op één van de twee ingemetselde stenen in de voorgevel kunnen lezen is de eerste steen van deze Kerk gelegd door Ds. Adrianus van Stuijvenberg op 10 juni 1947. Op de andere steen staat Eben-Haëzer 1 Samuël 7:12. We citeren de tekst Samuël nu nam een steen, en stelde dien tussen Mizpa en tussen Sen, en hij noemde diens naam Eben-Haëzer; en hij zeide: tot hiertoe heeft ons de HEERE geholpen'. De kerk is destijds door Henk van der Zalm uit Rossum gebouwd. Rond 197 S is de kerk vergroot. Waar de bloeiende fruitbomen op de foto zijn te zien, is in 19 SI de pastorie gebouwd. Ds. 1. Kieboom was de eerste predikant van de gemeente (19 S 1-19 S4). Later werd de pastorie bewoond door de familie JA. Don. Vanaf 27 september 1973 tot heden wordt de pastorie bewoond door Ds. M. Mondria met zijn gezin. Als u het gebouw nu bekijkt zal het u opvallen dat er sinds deze foto gemaakt is, de nodige aanpassingen en uitbreidingen hebben plaatsgevonden.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek