Waardenburg en Neerijnen in oude ansichten en foto's deel 2

Waardenburg en Neerijnen in oude ansichten en foto's deel 2

Auteur
:   De heer Kaasjager
Gemeente
:   Neerijnen
Provincie
:   Gelderland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0167-7
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Waardenburg en Neerijnen in oude ansichten en foto's deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  >  |  >>

29.Voor de kerk staande, herinneren we ineens nog een naam van een bijzondere persoon uit ons dorp: voorzanger Henk de Kock. Hij is de laatste der voorzangers van de hervormde gemeente in Waardenburg en Neerijnen geweest en waarschijnlijk ook een van de laatste van Nederland. Hij kende althans geen collega's meer in deze functie op het moment dat hij na 25 jaar op vrijdag 27 oktober 1961 afscheid nam als voorzanger, in een speciale vergadering van kerkenraad en kerkvoogden. Er is geen opvolger gekomen. Kennelijk was men ook hier van mening dat dit niet meer in het tijdsbeeld paste. Zijn voorzanger- en voorlezerschap heeft de heer De Kock "geërfd" van de Neerijnense onderwijzer, de heer Van Doveren die tot zijn dood in 1936 voorzanger en voorlezer is geweest. De vaste benoeming van de heer De Kock was in 1937. Sindsdien heeft de heer De Kock elke zondag - iedere week twee keer, één keer in Waardenburg en één keer in Neerijnentijdens de erediensten onder de preekstoel gezeten. De Kock verzorgde bovendien de schriftlezing, las de wet, en zegde de psalmen op, voordat ze gezongen werden. Wij waren gelukkig met een verfrommeld en vergeeld krantenplaatje om bovenstaande afbeelding van hem in functie, te kunnen reconstrueren.

30. We gaan het schoolplein op en stappen de school binnen en we zien twee schoolklassen samen op de foto gaan met meester Haak. Staand v.l.n.r.: Gert Jan Pellegrom Ez, Hennie [anscn, Jan Visscher, Floor van Acquoij, Meester Haak, Barend Jan Stuivenberg, Pieter v.d. Meijden, Hans Paerels, Alie van Dooijeweert, Zittend per rij v.l.n.r.: Liesje Pellegrom, Alie van Dooijeweert, Jan van Mourik, Jan Vermazen, Gijs Pelle, Gerrit de Jongh Bz, Job van Weelden, Pieter van Hemert, Huibertje van Staveren, Alie van Horsen, Areke van Leerdam, Ottolien van Os, Art je Pellegrom, Cor Blom Hd., Willie van Eck, Mientje de Leeuw, Huib Roeffen, Wim Blom, Dickie Hakkert, Siem van Dooijeweert, Cor Blom JCd., Ina de Kock, Albert de Jongh, Annie van Os, Zusje Blom, Annie van Wijk, Marie van Staveren, Comelia van Bommel, Marietje van Garneren, Rijk de Jongh, Karel Visscher, EefPellegrom Ez., Tus de Jongh Az, Gijbert v.d. Dungen en Leen van Steenis.

31. Een Jaarlijkse reis voor de senioren van Waardenburg en Neerijnen. Deze reizen werden financieel, mede per collecte, gedragen door de bevolking. Traditie was dat bij thuiskomst na de reis de bus bij de ingang van het dorp werd opgewacht door fanfare Juliana die deze begeleidde op de laatste meters naar het dorpshuis. Onderweg daarheen zwaaide de thuisblijvers hen een warm welkom thuis toe en werden de reizigers ontvangen door de burgemeester. Daar werd de laatste koffie gedronken en de reisdag nog even doorgenomen en de bedankjes uitgedeeld. Deze keer was de reis naar de Veluwe geweest en vond plaats in 1957.

Op de foto, v.l.n.r.: mevr. De Jongh (Van Snelleveld) , Marietje Klaassen, De heer De Jongh, Jan van Dooijeweert, Bet van Dooijeweert, Jantje Kardol, Janus de Waal, Aart van Acquoij, Teun van Krieken, Kaat van Acquoij, Hen Blom, Jenneke de Jongh, Jan van Mourik, mevr. Blom, mevr. Worbts, Keeke van Gameren, Marie Dordmond, Sientje van Santen, mevr. Vrouwwerf, Geert van Driel, Mevr. Van Dooijeweert, Bart van Driel, Herman van Dooijeweert, Hannes Kardol, mevr. Van Santen, mevr. Van Wijk, Lamert van Wijk, Arie van der Vliet, mevr. De Waal, Mevr. Van Santen, Arie Blanken, Chris Veldhoven, en de heer Van Dooijeweert. Zittend v.l.n.r.: Chauffeur van Maren, Jennie van Leerdam, zuster van het Hoofd, Willie Pelle, N ees van Oosterum, Hendrik Kaasjager, Arie van Maurik, Gerrit Pelle, Dries van Santen, Gerrit van Oosterum.

32. Waardenburg en Neerijnen kent al heel lang een zangvereniging. Voor de tweede wereldoorlog zong hier al het koor "Hosanna". Na de tweede wereldoorlog is er een nieuw koor opgericht op 6 november 1946. Dat kreeg toen als naam: Christelijk Gemengde Zangvereniging "Euphonia ". Een aantal van de nieuwe leden van "Euphonia" had ook al in het vorige koor gezongen. De eerste jaren van het bestaan repeteerde het nieuwe koor in de consistoriekamer van de kerk. Pauze met koffie was toen nog niet bekend. Mogelijk is dit een van de eerste foto's van deze vereniging. Kaartjes op de revers verraden dat het hier gaat om een foto, mogelijk tijdens een zangers concours genomen. We treffen aan, staande bovenste rij v.l.n.r.: Bart van Driel, Jo van Maurik, Christiaan Pelle, Huibert v.d. Meijden, Bart van Wijk, JA. Stolk, Jan de Fokkert, en Iuul van Zuijdam. Tweede rij van boven: Anton Klip, Jozien van Driel, Truus van Driel, Art van Driel- Kruit, Jantje Breddels, Riek Breddels, Chrisje Kaasjager- Pelle, Riek Kaasjager, Gerrit Blom. Derde rij van boven: Willie Schaay, Fietje van Driel, Nel Blom, Anna van Wijk, Jaantje Pelle, Cor de Jongh en Jaantje van Haaf ten. Zittend: Peter v.d. Wal, dirigent S. Cornet, Riena de Jongh, Anna Ielen, Hendrik Kaasjager.

33. We blijven nog even in de kerkelijke sfeer. De vrouwenvereniging van de Ned. Hervormde Gemeente Waardenburg bestond al heel lang en droeg de naam "Maranatha.". Behalve de regelmatige bijeenkomsten in de consistoriekamer maakten zij ook jaarlijks een uitstapje en bezochten nogal eens beurzen e.d. onder leiding van Freule van Pallandt of de echtgenote van de predikant, waar sommigen nog met vreugde aan terug denken. Deze vereniging is in deze omvang niet meer actief maar wordt voortgezet op huiskamerniveau, naar verluid. Een foto van deze vereniging welke dateert van 1962, is gemaakt onderweg tijdens een bezoek of uitstapje. De volgende personen treft men hierbij aan. Boven v.l.n.r.: predikantsvrouwe mevr. Voorthuizen, Jo van Gameren- Davids, Sienie Kardol en haar moeder Si en Kardol-v.d. Bergh, Kee van Leerdam, Huibertje Kardol, mevr. Van Rijswijk, Huibertje Kaasjager, Jen Stolk, Tonia van Wijk. Zittend v.l.n.r.: Koosje v.d. Wal, Kaat van Staveren, Dirkje Zwanborn, Geert van Driel, Trui v.d. Meijden, Jantje v.d. Bergh, Si ent je Kardol, Art van Driel-Kruit, en Chrisje Kaasjager-Pelle. Zittend, onder v.l.n.r.: chauffeur Van Willegen, Jaantje Pelle en Engel de Kock.

34. Het kerkplein en het gebeuren daaromheen hebben we verlaten en kijken hier de Peperstraat in, vanaf de hoek Kerkstraat -Peperstraat. Wat ons direct opvalt zijn de witte betonnen palen, zowel links als rechts van de weg en het lijkt of de weg een stuk smaller is. Aan de linkerkant van de weg staat als eerste het huis van Henk en Geertje de Kock (de melkboer), die van hieruit zijn zuivelproducten verkocht. Geertje de Kock staat bij het hek. Ernaast is het huis van de fam. Vermeulen, waar ook Antje v.d. Vliet gewoond zou hebben, wat later is afgebroken en waar Hannes en Alie Vermeulen (Bodedienst Vermeulen), een nieuwe garage bouwden met er naast een nieuwe woning waarin zij zijn gaan wonen. Vervolgens komen we bij het huis van Arie (Aaike) v.d. Vliet, broer van Antje. En weer daarnaast zien we nog net een stuk van de daklijst van het huis van Gerrit v.d. Vliet (de kleermaker), broer van Antje en Aaike. Het laatste huis aan de linkerkant, hoek Dorpsstraat, is van de familie van Haaf ten (Gijs de Slager). Hier was één van de twee slachterijen van het dorp gevestigd. Aan de overkant, hoek Peperstraat-Dorpsstraat, was het huis van de politieagent Stellingwerf die daar met zijn familie woonde. Daar op de hoek stond vroeger ook een dorpspomp. Op de voorgrond rechts, is nog net het huis van Hanneke Breddels-Philips te zien. Zij woonde daar met haar twee zonen Piet en Dirk.

35. Vanaf de hoek van de Peperstraat, gaan we de Kerkstraat in, richting de Steenweg en treffen daar twee markante huizen aan. Op de foto links nr. 16 en rechts nr. 14. De huizen zijn gebouwd rond 1854-1856. Het linker huis werd achtereenvolgens bewoond door de familie Buitenwerf, vervolgens door de familie Van Doorn en laatstelijk de familie Van Os. Waarschijnlijk was hierin het eerste "Ontvangstkantoor der Belastingen" van Waardenburg gevestigd. Het andere pand werd bij de nieuwbouw "Villa Felicitas" genoemd welke naam nu nog in vergulde letters op de gevel terug te vinden is. Het huis heeft een groot aantal bewoners gekend. Het is in 1899 voor de eerste keer verkocht voor de prijs van Fl. 8000,00 plus Fl. 10.00 lasten aan "vrouwe Eliza Dorothea Boreel". Verder hebben in de loop van de laatste honderd jaar zeer veel families in dit huis gewoond, o.a. de families Van Eek, Van Horssen, Van Maren, Van Gameren en Siek. Hierna werd het het kantoorpand van 0.J. van Horssen. Thans wordt het bewoond door de familie Van Wijk. Die grote plas water langs de Kerkstraat is er vroeger echt geweest!

36. Terug richting de dijk, waar we bijna aan het einde van de Kerkstraat, grenzend aan de muur van het kerkplein, het statige pand "Schuyl kercke" aantreffen, geheel omringd door een gracht. In de dikke muren waren schietgaten te vinden. Zoals steeds, staan we ook hier weer denkbeeldig bij stil. Aan de zuidoostkant van het huis, was een brugje over de gracht, dat toegang gaf tot de achterzijde van het gebouw. Thans staande bij de kerkhofmuur links die er nog steeds in dezelfde hoedanigheid te vinden is, kunnen we ons een beeld vormen hoe het moet zijn geweest. Ga er ook eens kijken! Van de gracht kunnen we nu nog gedeelten terug vinden, evenals de oprijlaan die ooit tot de Achterweg heeft gelopen samen met het afwateringskanaaltje. Dit kanaaltje voerde niet alleen het grachtwater af maar ook het water van de oostelijk gelegen griend, welk na een kleine wijziging nog steeds in takt en functioneel is en onder de A2 doorgaat tot aan de Achterweg. De laan met hoge bomen ten westen van de A2; daar is niets meer van te vinden. De laatste bewoner van huize "Schuylkercke" was Notaris P.e. Swemer. De nieuw verrezen woning in het begin van de jaren 193 0 heeft gediend als praktijkhuis voor dokter Kylstra en daarna voor dokter Zylker.

37. We vervolgen weer onze weg en gaan de dijk weer op bij de Kerkstraatstoep en gaan links af richting Neerijnen. Als we een eindje op weg zijn ontvouwt zich rechts buitendijks een prachtig panorama van ongekende schoonheid; de uiterwaarden, één groot natuurgebied. Op deze foto zien we daar weinig van helaas. links historische gebouwen achter de dijk, het kasteel, de korenmolen en de molenaarswoning in de verte en midden op de voorgrond met riet gedekte woningen waarvan er een herbouwd is. Daar woonden o.a. de familie Pellegrom en Areke van Acquoij. In het huisje voor de molen woonden o.a. aan de voorkant de familie Van Staveren, en aan de achterkant Jap van Santen en later zijn zoon Dirk. Vlak voor onze voeten is een paadje naar beneden, dat liep naar onder aan de dijk en verder langs de omheining van de tuin van de fam. Baggerman en kwam uit in de Gasthuisstraat waar Baggerman een broodbakkerij en een winkel had. Ongeveer tegenover de aanvang van het stoepje staat nog steeds buitendijks een dijkmagazijn van "De Polder", waar een bushalte was en de bodediensten stopten. Ook hier een publicatiebord voor de laatste mededelingen van de gemeente en de dorpspolder. Het was tevens een ontmoetingspunt (een hangplek voor jong en oud). Hier werd 's avonds na gedane arbeid, "gebuurd". Het eenvoudige paadje waar we het over hadden verschafte uitweg naar dit punt. Het was de kortste weg. Het sociale dorpsleven speelde zich in die tijd voor een groot gedeelte op en langs de dijk af omdat er nu eenmaal ook veel dijkwoningen waren. Het kasteel, de korenmolen, het molenaars huis: drie sterke herkenningspunten voor ons dorp.

38. Bij de molenstoep aan de Waalbandijk staat toch zeker een molen? Ja, de korenmolen, een zogenaamde grondzeil er met een onderbouw van steen. Deze molen is gebouwd in het jaar 1780. Op de oude fundering van de vorige molens. In het riet van de molen is het wapen van Rudolf de Cock uitgesneden dat ook gebruikt werd als gemeentewapen voor de gemeente Waardenburg. Het schildhoofd ontbreekt echter.

De korenmolen heette vroeger ook wel 'dwang- ofbanmolen'. De molen diende om de belasting, die de pachters moesten betalen in natura, in de vorm van graan te malen. In de huidige molen zijn veel onderdelen van de vorige molen hergebruikt. In de molen komen we op verschillende plaatsen nog initialen tegen van vorige molenaars. Het gebouwtje op de voorgrond is het zogenaamde hulpgemaal. Dit is helaas verdwenen. Hierin bevond zich een graanmolen, aangedreven door een verbrandingsmotor die bij windstilte of reparatie het werk van de windmolen overnam. De molen had ook een symboolfunctie: de molentaal. Door de wieken in een bepaalde stand te zetten kon dit duiden op een teken van vreugde, rouw, molen buiten werking, en zo nog enkele andere aanduidingen. De molenwieken vertellen nu dat hij in ruststand staat en ieder ogenblik weer kan gaan draaien zo de molennaar dat wil. Bij de laatste dijkverhoging is de molen ook 1.50 m. hoger gezet voor een betere windvang.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek