Wassenaar in oude ansichten deel 1

Wassenaar in oude ansichten deel 1

Auteur
:   L.G. Oosterling
Gemeente
:   Wassenaar
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2284-9
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Wassenaar in oude ansichten deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

door L.G. Oosteling

ZALTBOMMEL

W~OEN

OEKJE

ISBN1 0: 90 288 22844 ISBNI3: 978 90 288 22849

© 1968 Europese Bibliotheek - Zaltbommel

© 2009 Reproductie van de vijfde druk uit 1995

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/ of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze ook, zander voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Europese Bibliotheek Postbus 49

5300 AA Zaltbommel telefoon: 0418 513144 fax: 0418 515515

e-mail: publisher@eurobib.nl

INLEIDING

Wanneer u in deze tijd een wandeling maakt, of met een auto rijdt door de prachtige lanen, parken en buitenplaatsen van Wassenaar, dan krijgt u de indruk dat deze plaats een vrij recente historie heeft en aileen bewoond wordt door zeer rijke lieden. Niets is minder waar dan deze veronderstelling.

Wassenaar is een plaats met een zeer oude historie.

In de stad- en dorpsbeschrijving van het laatst van de 18de eeuw lezen wij: ,,0 landgenoot, dit dorp dat ieders oog moet strelen / wierdt door een lange reeks van eeuwen reeds bekroond / 't is vruchtbaar ligt aan zee door zijne hooge duinen / 't wierdt door't Romeinse yolk in vroeger Hjd bewoond". Slechts enkele monumenten uit het grijs verleden zijn nog overgebleven. De oude dorpskerk uit 1150 is weI het voornaamste. Maar om deze kerk te zien, moet men ook de prachtige lanen en parken verlaten en een wandeling maken door de oude dorpskern. Op het oude dorpsplein wordt men getroffen door de serene rust die daar heerst.

De eeuwenoude bomen die zowel het dorpsplein alsook de dorpskerk omlijsten, geven aan het geheel een schilderachtig en landelijk karakter. Dit is het dorp waar iedereen elkaar kende zo'n 60 jaar geleden, al was het dan ook meestal met de bijnaam. Erkend moet worden dat de Wassenaarders meesters waren in het geven van bijnamen die lang niet altijd estetisch verantwoord waren.

Wassenaar was een plaats van een overwegend agrarisch karakter dat zich in het laatst van de vorige eeuw uitstrekte vanaf de tol Haagsche Schouw tot aan de Raamweg die nu in Den Haag ligt. Naast de agrarische bedrijven waren er een aantal grote landgoederen die aan verschillende ade11ijke families toebehoarden. Een groot aantal behoorde aan de erven van prins Frederik der Nederlanden die de navolgende landgoederen in Wassenaar bezat: Raaphorst, Terhorst, Eikenhorst, De Paauw, waar zijn zomerpaleis stond en wat nu het Raadhuis van Wassenaar is, het landgoed Backershagen, Groot Haesebroek en Wiltrust. Toen prins Frederik in 1881 op zijn zomerpaleis De Paauw stierf, kwamen al deze landgoederen met

inbegrip van de vele boerderijen die er toe behoorden, aan zijn jongste dochter, prinses Marie, die gehuwd was met de Vorst van Wied.

Zij, die op het huis De Paauw geboren was en wier kinderen grondwettelijk troonopvolging bezaten toen koningin Wilhelmina nog niet geboren was, woonde het grootste gedeelte van het jaar op het vorstelijk verblijf in Neuwied langs de Rijn in Duitsland. Een enkele keer kwam zij terug naar Wassenaar waar zij geboren was. Eind vorige eeuw verkocht zij het landgoed Groot Haesebroek dat met Wiltrust een groot buitengoed geworden was. In 1903 verkocht zij aan haar nicht koningin Wilhelmina de buitenplaatsen Raaphorst, Terhorst en Eikenhorst. De Paauw hield zij nog in bezit. Toen zij in 1910 stierf hebben haar erven ook deze buitenplaatsen verkocht en het is in dieperiode van 1900 tot 1910, dat Wassenaar als woongemeente bij uitnemendheid werd ontdekt. Grote grond- en bouwmaatschappijen kochten buitenplaatsen en gingen er toe over om deze te verkavelen. Gelukkig bleven de kernen van deze buitenplaatsen gespaard, ware dit niet geschied dan was Wassenaar nu

niet meer zoals het is. Dat een en ander veel afbreuk heeft gedaan aan het rijke natuurschoon is begrijpelijk. Veel bleef echter nog bewaard en is de reden dat Wassenaar ook nu nog is gebleven een woongemeente bij uitnemendheid; prachtig gelegen als een oase in de randstad waar het heerlijk is te mogen wonen.

Aangezien het Wassenaar van voor de eeuwwisseling een vrij onaanzienlijke afgelegen plaats was, kwamen er ook weinig fotografen om ansichten te maken. WeI waren er enige bewoners die het fotograferen machtig waren; zij maakten foto's en plakten deze op een gewone briefkaart. Het is daarom dat ik voor de situatie van voor de eeuwwisseling slechts enkele van deze fotokaarten heb kunnen achterhalen. De meeste echte ansichten zijn in het begin van deze eeuw gemaakt. Ik meende deze korte historische inleiding schuldig te zijn aan de kopers van dit boek, Evenwel geven zowel de foto's als de kaarten een goed overzicht hoe Wassenaar er uitzag. Dat ik mij moest beperken tot 1930 is eigenlijk jammer, maar het zij zoo

Wassenaar, januari 1969

De eerste ansicht zou ook kunnen dienen voor een beschrijving van Den Haag. Het geeft namelijk de situatie weer, to en de grens van Wassenaar nog liep langs de tegenwoordige Raamweg in Den Haag. Op deze kaart ziet men nog het uiterste punt van Wassenaar in de nabijheid van de Javabrug. De grenspaal waarop de naam van Den Haag stond staat vlak voor de oude Wassenaarse weg, waarlangs een brede vaarsloot lag die liep naar de buitenplaatsen Oostduin, Arendsdorp, en St.-Annalands Clingendaal. Aan deze weg stonden vele boerderijen en tuindersbedrijven.

7

8

Langs de Raamweg reed indertijd een stoomtram die de verbinding onderhield tussen het station Staatsspoor, vroeger ook weI Rijnspoor genoemd, en Scheveningen. Aan de rechterzijde van de weg lag een grote oppervlakte weideland, toebehorende aan de familie Van Bylant die op de buitenplaats Oostduin woonde. Verderop lag de buitenplaats Groenhove, in het begin dezer eeuw afgebroken. Daarna kwamen achtereenvolgens de bewaarplaats van een battterij vestingsgeschut, het St.-Hubertusduin en het artillerie-park waar het geschut stond van het garnizoen Den Haag, waarvan wij op de ansicht een regiment zien optrekken naar de Parade op het Malieveld.

; r rr

- ....?.. ;.

. ~. - .

? -ol:.-. -;

..;.;. .

~ .... " '.' 1'

"

's·GRAVENHAGE

eO$C~l':eO(

De grens van Wassenaar liep nogal grillig; zo liep deze langs de Wittenbrug via de Badhuisweg naar het Noordzeestrand alwaar het badhuis, thans Kurhaus, nog net op Wassenaars gebied stond. Ook aan de andere zijde van deze grenslijn was dit het geval. Het koninklijk paleis in het bos, de buitenplaatsen Oosterbeek en Marlot, benevens de uitspanningen Overbos en het Roomhuis Boshek behoorden tot het Wassenaarse territoir. Het is van meruit, Boshek, datik u uitnodig met mij een lange wandeling te maken over de oude Leidseweg die Wassenaar in de lengte geheel doorsneed. De weg was niet breder dan vijf meter met inbegrip van het wandel- en fietspad.

9

10

Als eerste komen wij het landgoed Reigersbergen tegen. Op deze kaart ziet u het fraaie landhuis, sedert het begin van de vorige eeuw eigendom van de familie Jochems. De historie van dit huis is indrukwekkend. Oorspronkelijk was het een boerenhoeve, eigendom van de Heren van Assendelft. Toen de familie Jochems er besiag op Iegde, werd het omgebouwd tot een prachtig Iandhuis. In de Iaatste wereldoorlog werd het door de bezettende macht afgebroken. Alleen de fundamenten bevinden zich nog in de grond.

Vervoigens komen wij Iangs het Iandgoed waar de familie Herzeele woonde en waaraan een prachtig bos verbonden was. Ret oude Iandhuis is nog wel aanwezig, doch doet thans dienst ais kleuterschool. Ret mooie bos is opengesteld voor het publiek.

11

12

o

H..,I 1 "Dl.I .,d,~'

We

0) 0

Aan de overzijde van de straatweg tussen Reigersbergen en Marlot ligt de zeer bekende buitenplaats Duindigt, ook eigendorn van de farnilie Jocherns, die in het begin van deze eeuw de gelijknarnige Renbaan op zijn landgoed liet aanleggen. Het prachtige oude huis werd afgebroken en daarvoor kwarn in de plaats een landhuis waaraan de stijl van het paleis van Versailles niet vreernd was. Dit huis is echter in de Tweede Wereldoorlog door bornbardernenten geheel verwoest.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek