Wateringen in oude ansichten deel 2

Wateringen in oude ansichten deel 2

Auteur
:   J.N.M. van Leeuwen
Gemeente
:   Wateringen
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4322-6
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Wateringen in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Tussenhet verschijnen van het eerste boekje "Wateringen in oude ansichten" en dit tweede deeltje ligt een tijdsbestek van nog geen tien jaar. Maar in die korte tijd is er zoveel waardevol materiaal bijeengebracht dat het ons zinvol leek een nieuw deeltje eraan toe te voegen. Ook is er in die jaren nogal wat veranderd in het dorp Wateringen.

In 1971 yond er een belangrijke wisseling plaats op bestuursniveau. Burgemeester dr. M.P.A. Meissen ging na een ambtsperiode van meer dan een kwart eeuw Wateringen verlaten, om van een we1verdiende rust te gaan genie ten. Op 1 april 1946 werd hij benoemd tot eerste burger van Wateringen en 29 oktober 1971 werd tijdens een open bare raadsvergadering afscheid genomen van de man die zo'n groot aandeel heeft gehad in de ontwikkeling van "zijn" gemeente in de laatste vijfentwintig jaar. Dr. Meissen is van 1932 tot 1936 ook nog eens chef ter secretarie in Wateringen geweest.

Als zijn opvolger werd op 4 april 1972 benoemd drs. F.K. Langemeyer, die daarvoor burgemeester in Warmond geweest is. Nauwelijks enige weken in Wateringen, had hij het genoegen om op 1 mei 1972 aanwezig te kunnen zijn bij de feestelijke "opening" van de korenmo1en "Wind1ust", die na een algehele restauratie weer gehee1 in maa1vaardige staat was gebracht. De mo1en werd in gebruik geste1d door drs. R. Hotke van Culture1e Zaken.

Zonder iemand te kort te willen doen, mogen we hier

de naam van gemeentesecretaris J.I. Schijven niet vergeten, die als de grote promotor van de restauratie de geschiedenis van Wateringen za1 ingaan en met de stichting "Vrienden van de Wateringse Molen" zeer veel heeft gedaan om Wateringen na een periode van meer dan twintig jaar, weer een in oude glorie herstelde mo1en terug te geven. De gemeente kan weer pronken met zo'n fraai monument.

In 1971 is het bejaardencentrum "Huize Sint Jan" ontruimd en korte tijd later met de grond gelijk gemaakt. De Wateringse en Kwintsheulse bejaarden vinden nu een gerieflijk onderkomen in het hypermoderne bejaardencentrum "De Ark" aan de Herenstraat.

Op het moment van het samenstellen van dit deeltje is men druk bezig met het dempen van de vaart langs het Oosteinde, ten einde ook daar, in navolging van de Herenstraat waar de vaart ruim twintig jaar geleden verdween, een doelmatiger weg te kunnen realiseren en tevens vanuit het centrum van het dorp een betere verbinding te krijgen met de gemeente Rijswijk.

Van de oudere geschiedenis van Wateringen denken we natuurlijk aan de eeuwenoude "Burcht", die bewoond werd door het geslacht Van der Wateringe, dat op het eind van de veertiende eeuw uitstierf. Later werd dit een klooster van de cistercienzers, dat in 1573 werd verwoest. Op de ruine van dit klooster werd aan het eind van de zeventiende of het begin van de achttiende eeuw een riante buitenplaats gemaakt

voor het bekende regeringsgeslacht Gael. Ruim honderd jaar later werd dit buiten grotendeels gesloopt en wat er overbleef is de tegenwoordige hofboerderij. Deze hofboerderij is enkele generaties lang bewoond geweest door de familie Van Eendenburg, die tot februari 1970 de fraaie boerderij als woonhuis had. In 1951 is het hele landgoed door de gemeente gekocht voor uitbreiding van de dorpskern en voor recreatieve doeleinden. Aan de andere kant van de Heulweg, tegenover de hofboerderij, was het buiten Suydervelt gelegen, dat later eveneens een boerderij is geworden. In het begin van de achttiende eeuw werd dit buiten bewoond door het adellijke geslacht Van der Dussen (inmiddels uitgestorven). Na nog enkele malen van eigenaar te zijn veranderd werd het omstreeks 1880 eigendom van Henricus Johannes Hoek (1839-1919). Hij behoorde tot een van de meest bekende families die Wateringen in die jaren had. Deze familie Hoek bezat veel land in de gemeente. Henricus (Harry) Hoek was oprichter en eerste voorzitter van de vereniging "Westland", de latere Bond Westland. Hij heeft na de oprichting van deze vereniging in 1889 bijzonder veel voor de tuinbouw in het algemeen gedaan en voor het veilingwezen in het bijzonder. Hij overleed op 6 april 1919 in Wateringen, waar later ook een straat naar hem genoemd werd. Suydervelt wordt nu bewoond door de familie Van der WeI.

Hadden de meeste Westlandse dorpen rond de eeuwwisseling een verbinding met de Westlandse Stoom-

tram, de gemeente Wateringen is hiervan altijd verstoken gebleven. In 1897 zou er een verzoekschrift van Wateringen geweest ziin om aansluiting op het tramnet, maar het is nooit zover gekomen. WeI heeft men in die jaren een omnibusdienst gekregen. Deze omnibus was bespannen met twee paarden en werd verzorgd door de heer Janknegt, die enige keren per dag de route Kwintsheul-Wateringen-Rijswijk (station) maakte. Later heeft het zo bekende VIOSbedrijf onder de energieke leiding van Piet Lipman de lijndiensten onderhouden. In dit boekje, waarin wederom een periode van de jaren 1880-1940 voor het voetlicht wordt gebracht, is getracht Wateringen in al zijn verscheidenheid te laten zien, waarin zowel de tuinbouw - Wateringen heeft aIle aanvaIlen van buiten af tot nu toe kunnen weerstaan -, het verenigingsleven, scholen en natuurliik het dorp zelf weer voor een aangenaam kijk- en leesplezier moeten zorgen. Vele, vooral oudere inwoners zuIlen weI eens zeggen: "Jammer dat somrnige dingen verdwenen zijn of veranderd."

Maar laten we niet treuren om hetgeen er verdwenen is, we moeten blij zijn met de dingen die behouden bleven.

Een bijzonder woord van dank is hier wel op zijn plaats aan iedereen die behulpzaam is geweest bij het opsporen van de namen op verschillende foto's en tevens aan hen die foto's afstonden ter completering van dit boekwerkje.

1. Deze fraaie vehikels vormen het eerste wagenpark van het later zo bekend geworden bedrijf van Piet Lipman. Op de foto zien we van links naar rechts: Pieta van Brakel (heette eigenlijk Piet, maar om elke vergissing met zijn baas uit te sluiten noemde iedereen hem Pieta), Huibrecht van Velden, die hulpfietsenmaker was bij Lipman, de smid Jan Lipman en ten slotte Piet Lipman, oprichter en directeur van het VIOS-bedrijf. Links de oude stalhouderij van Jan de Boer. Dit gebouw is al sedert jaren uit het dorpsbeeld verdwenen.

Wateringen Plein

?? '~-'.I'- ? - ?. .. ?... , ..

ยป :

2. Het oude Wateringse Plein aan het begin van deze eeuw geeft ons een indruk hoe rustig alles nog in zijn werk ging. Het verkeer bestond in hoofdzaak uit voetgangers, fietsers en wagens, die, bespannen met paarden, zorgden voor vervoer van allerhande artikelen. Links op het hoekje was de kruidenierswinkel van Zuiderwijk, daarnaast de bakkerij van Roodenrijs, met in de deuropening de bakker. Aan de overkant van het water woonden uiterst links de weduwe Van Velden, vervolgens de ontvanger Rotgans en dan de familie Van Ruyven.

Wateringen Plein

.'

-

3. De andere kant van het Plein in dezelfde periode. Van links naar rechts het hotel van Jan de Boer, dan het eerste Wateringse raadhuis, met achter de ronde poort de Waag. In deze waag werd altijd het vee gewogen, de deur ernaast gaf toe gang tot het gemeentehuis. Vervolgens zien we de woonhuizen van Maarten Meyburg, Harry Hoek, die daarvoor op Suydervelt gewoond had, en van Willem van der Berg. Rechts achter de smederij van Lipman was de zadelmakerij van Jan Peters gevestigd.

W ATERIKGE '.

Korenmo!en,

Uitg. C. J. v. d. Horst.

4. De prachtige, van 1869 daterende korenmolen "Windlust" aan de Heulweg. Voor een dorp is dit een uitzonderlijk hoge molen. Met zijn ruim dertig meter is het de hoogste molen van het Westland. Na ongeveer.twintig jaar ontluisterd in het dorp te hebben gestaan - alleen een romp met kap waren nog over - kon op 1 mei 1972 de geheel gerestaureerde molen weer in gebruik worden genomen. De molen is, voordat de familie Born deze in beheer kreeg, jarenlang in gebruik geweest bij de familie Hoek. David Hoek woonde met zijn huishoudster Betsie Edixhoven in het huisje naast de molen.

5. De Dorpsstraat, de tegenwoordige Herenstraat, in 1920. Rechts had men onder andere de sigarenwinkeI van de familie SolleveId, de toen aI zeventig jaar oude bakkerij van Harry de Groot, (daarvoor van Arie (Aai) de Groot). Verder nog de manufacturenwinkeI van Marie Kroon. Zij werd door oude Wateringers weI Marie Kletskous genoemd. Was men eenmaa1 in haar winkeItje dan kwam men er niet gemakkelijk meer uit. Eveneens aan de rechterkant had men het aannemersbedrijf van de firma Hagen. Links staat een to en nog veel voorkomende druivenmuur.

Wateringen Oorpsstraat

6. De typische Dorpsstraat van Wateringen met op de voorgrond melkboer Maarten van Zwet, die met zijn handkar langs zijn klan ten ging. Rechts over het eerste bruggetje ging men naar het cafe van A.A. Sprinkhuijzen, dat de naam "De Ster" droeg, De heer Sprinkhuijzen was tevens vrachtrijder op Den Haag. In het huis met het lantaarntje was een mandenmakerij gevestigd. Links woonde onder anderen Lock, die een klornpen- en kruidenierswinkel had, en Kees Scholtes de slager. Rechts vooraan ziet men het wasgoed op de bleek liggen, een vroeger veel voorkomend verschijnsel. Het wasgoed werd eerst "gebleekt" door de zan, daarna weer gespoeld en dan pas te drogen gehangen.

y!~. C. J. v. d. Horst.

7. Aan het meisie te zien op deze kaart, die omstreeks 1905 in de handel werd gebracht, is het een stralende dag in de Wateringse Herenstraat. Dat het dorpsleven zich voor een groot gedeelte in deze straat afspeelde laat ons dit hele boekje duidelijk zien. De Herenstraat is van aile kanten vele keren "genom en" . Maar in feite had men met deze straat, aangevuld met Kerklaan en Plein, het meeste van de dorpskern in het begin van de twintigste eeuw wel gehad.

8. Toen de Kerklaan zo'n halve eeuw geleden "verrijkt" moest worden met huizenbouw er verrees een hele rij woningen - moesten er veel stenen aangevoerd worden. Deze werden door de gebroeders Willemse in Delft gehaald en per motorschuit naar Wateringen vervoerd. Maar omdat de vaart veel te ondiep geworden was kon men niet tot de Kerklaan doorvaren. Vandaar dat aile stenen overgeladen moesten worden, dit gebeurde toen met paard en wagen. Bij de wagens zien we links Aad de Kok en rechts Willem Verbraeken, die voor het verdere vervoer zorg moesten dragen, Op de motorschuit zien we schipper en personeel van de gebroeders Willemse, tevens enige jeugdige Wateringertjes die het wel aardig von den op zo'n grote schuit.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek