Wijchen in oude ansichten

Wijchen in oude ansichten

Auteur
:   W.H.P. Vonk
Gemeente
:   Wijchen
Provincie
:   Gelderland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0460-9
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Wijchen in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Een rondgang door het Wijchen van het begin van onze eeuw is een ontmoeting met een wereld die we nauwelijks meer kennen; een in zichzelf besloten wereld waarin ieder iedereen kent, waarin men goede en slechte bijzonderheden over elkaar vertelt en waarin men elkaar niet missen kan; men helpt elkaar bij feesten, bij zorg en bij verdriet. Het is een eenvoudige wereld waar men hard moet werken om aan de kost te komen en waar niet voor iedereen werk is, zodat men noodgedwongen naar elders moet gaan. Men leeft van ambacht, van het veld en van het bos; van de wei, van het water en de dieren. Men probeert van alles om wat te verkopen, wat te verbouwen, wat te maken en wat te vissen; op de markt wordt het vee verhandeld en het gaat vaak uren om een paar centen.

De pastoor, de burgemeester, de dokter en de onderwijzer proberen ieder op hun gebied, en dikwijls ook daarbuiten, leiding te geven in dit wereldje waarin eeuwen van harde ervaringen de dorpsgenoten strenge gedragsregels hebben opgelegd, want ieder weet zijn plaats en datgene waaraan hij zich te houden heeft. Alles is ook zo menselijk, zo van dichtbij. De buurt helpt bij geboorte, huwelijk en begrafenis en als het kermis is voor allemaal, komt de hele familie op bezoek. Daarnaast weten harmonie, zangkoor en toneelclub nog wat afwisseling te brengen in het harde bestaan. De bedevaart naar Kevelaar is behalve bedetocht ook uitgaansdag. De kleinen verheugen zich er al lang van tevoren op dat ze eens met moeder "naar stad" mogen. Het is een kleine wereld van mensen die elkaar eigenlijk alleen maar in hun dialect goed verstaan, die zelden ver buiten hun dorp komen en die het vreemde argwanend bekijken. In deze wereld komt u terecht als u dit boekje doorbladert.

De samensteller wenst u een prettige ommegang.

1. Aan de Wijchense Meer dankt Wijchen zijn ontstaan. De Meer is een oude Maasarm die naar het zuiden bescherming bood aan de nederzetting op de hoge rechteroever, waaruit het dorp Wijchen is gegroeid. In het begin van deze eeuw was "De Meer" het eigendom van de familie Van der Aa, die dus de visrechten en de rechten op de veergelden had. Oude Wijchenaren weten zich te herinneren hoe wekelijks bij deze familie vis gekocht werd.

2. Drina van der Aa heeft hier de fotograaf naar de overkant gebracht. De overtocht over de Meer bood voetgangers en de weinige fietsers de kortste weg naar de buurtschap Woord. Ook de schoolkinderen uit Woord moesten dagelijks met de vlet overgezet worden. Rechts op de achtergrond het huis van de familie Van der Aa; links de gebouwen van het Liefdegesticht en daarachter de dorpskerk. Deze foto is van 1910.

3. Op deze prent zien we het klooster "Tienakker" vanaf de zuidelijke oever van de Meer. Het gebouw rechts is de oude meisjesschool. In de vlet de gebroeders Van der Aa met Piet Vonk die de fotograaf ontboden had omdat zijn voorraad prentbriefkaarten aangevuld moest worden; Piet Vonk (tweede van links) verkocht deze in zijn sigarenmagazijn op de Markt.

4. De voorgevel van klooster "Tienakker" van de zusters franciscanessen van Bennebroek. Dit gebouw kwam in de plaats van het huis van notaris Van Roggen; het werd in 1855 door de zusters betrokken.

5. De zusters van Bennebroek hadden de leiding van een bewaarschool en een meisjesschool. Deze groepsfoto is van 1915.

6. Leerlingen van de openbare lagere school aan de Schoolstraat in 1910. Van links naar rechts, zittend op de eerste rij: schoolhoofd Wassenberg, Derk Teunissen, Rinus Hendriks, Antoon en Rinus Laurant, Jan Geurts, Jan en Frans Laurant, twee meisjes Bootsma en juffrouw Vergeest. Tweede rij: Derkje en Teuntje Teunissen, Jo Zwitserloot, Marie Geurts, ? van Koldenhof, Thé de Kleijn, Janus Soetekouw, Jan Renkens en Harrie Wessels, Derde rij: Harrie Clerkx, Hend, Frans en Wim Stuart, Jan en Cor Wessels, Rinus Dang, ? Zwitserloot, Gerrit Hendriks en Henk Zwitserloot. Bovenste rij: Albert Jansen (van 't Hoogbroek), Jan Stuart, Jan Hendriks (Jan van Keesen), Jan, Toon en Thé Tijsseklasen en Doms Dang.

7. Om van de oude dorpskerk naar het klooster "Tien akker" te komen, moest men door het nu nog steeds bestaande Laantje, dat bij alle Wijchenaren bekend was omdat het 's avonds aan vrijende paartjes bescherming bood tegen al te nieuwsgierige dorpsgenoten, want lief zijn voor elkaar in het openbaar was toen zeker geen deugd.

8. Hoewel het een algemene gewoonte was dat bejaarden bij hun kinderen bleven wonen, waren er toch steeds noodgevallen en daarin werd door de zusters van het Liefdegesticht voorzien. De bejaarde bewoners hielpen mee in de huishouding, op het land en bij de verzorging van het vee, maar de zusters gingen zelf uit melken. Het "gesticht" werd in de tweede helft van de vorige eeuw gebouwd door pastoor Van Lieshout, die er in 1880 ook de "Katholieke Boekerij" in vestigde, waar de parochianen zondags na de mis boeken konden lenen.

9. Midden op de markt zien we de oude dorpspomp die tevens als richtingwijzer diende en bovendien nog een petrolielamp droeg. Pauke Florissen, de lantaarnopsteker, ging elke avond met zijn laddertje en een tuitje petrolie rond. Hij hoefde de lampen niet te doven want hij deed er zoveel olie in dat de lampen ongeveer om elf uur vanzelf uitgingen en dat was een uur na de sluitingstijd van de cafés.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek