Wolphaartsdijk in oude ansichten deel 2

Wolphaartsdijk in oude ansichten deel 2

Auteur
:   A.J. Barth en A. Katsman
Gemeente
:   Goes
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5753-7
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Wolphaartsdijk in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

48. In de jaren twintig telde Wolphaartsdijk vier schoenmakers. Een van hen was Kees Nagelkerke, die in 1924zijn hamer neerlegde. Jacobus Katsman nam het bedrijfvanzijn oom over. Hij vestigde zich als schoen-, gareel- en zadelmaker in een pand achter de hervormde kerk, nu de woning van de familie Doelman. In de kleine werkplaats achter de winkel heeft hij duizenden schoenen gerepareerd. Wanneer in de herfst het landwerk was gedaan, brachten de boeren het kapotte paardetuig, dat gerepareerd moest worden. Soms had de werkplaats weI iets van een bejaardensoos, wanneer veel oude mannetjes van Zorgvliet uit verveling "even" kwamen binnenlopen, van koffie werden voorzien en vele gekruide, oude verhalen opdisten. Op de foto Ko Katsman aan de machine, terwijl zoon Kees ook in de schoenmakerij werkzaam is. Kleinzoon Ko (Januszn.) kijkt belangstellend toe. In 1961 verhuisde het bedrijf naar de Lepelstraat en daar bestaat het nu nog.

49. De boerderij Hoofdstraat 3 achter de hervormde kerk, ongeveer rond 1920. De hoeve is gebouwd in 1858. Vanaf 1913 bewoonde de familie Van Waarde het complex, dat thans ingrijpend is gewijzigd. De varkensschuur, midden op de foto, is verdwenen en de woning is drastisch verbouwd. Janus van Waarde (1886-1961) was een markant figuur in Wolphaartsdijk. Hij was niet aileen landbouwer en melkveehouder, maar ook vrachtrijder. In het bedrijf had elk gezinslid zijn ofhaar eigen taak. Zo was Mina van Waarde behulpzaam bij het melken van de koeien en alles wat daar verder bij hoort. Zij woont nu, augustus 1993, nog steeds bij de boerderij.

50. De hoek van de Lepe!straat met de Noorddijk, omstreeks 1920. Voor de woning de familie Van StrienBoonman. Rechts van de deur was in die tijd een winkel, waarin men stoffen, boeregoed en boerinnekleren verkocht. Boven de deur hangt een uithangbord, waarvan de tekst helaas met leesbaar is. Rechts op de foto ziet u een kousendroogrek. Het op de foto afgebeelde pand is in 1993 geheel opgeknapt. Thans is er een bloemenzaak in gevestigd.

51. In de jaren twintig was nog maar nauwelijks sprake van bebouwing aan de Achterweg, thans de Oostkerkestraat. Vanaf de plaats waarop zich thans het dorpshuis "De Griffioen", het voormalige gemeentehuis, bevindt, had men destijds een onbelemmerd uitzicht op de hervormde kerk en de pastorie. Vanaf de jaren dertig ging dat beeld veranderen. Aan de Achterweg zouden steeds meer huizen worden gebouwd. Ook voor het verkeer, met name naar het Wolphaartsdijkse veer, via de Papeweg en de Veerweg, werd de Achterweg steeds belangrijker. De Hoofdstraat verloor met het drukker worden haar functie als hoofdverkeersweg door het dorp. Links achter de bomen staat een vrij forse woning met grote kamers, die in de negentiende eeuw geruime tijd dienst moest doen als "ziekenhuis", voor het geval er op het dorp besmettelijke ziekten, zoals cholera, heersten. In de praktijk deed het dienst als doorgangshuis voor mensen die, om welke reden dan ook, geen woning hadden.

52. Van 1937 tot 1956, met een onderbreking in 1943 en 1944, toen hij op last van de Duitse bezetter zijn werkzaamheden moest staken, was S.A.N. van Oeveren, die in de Zuidvlietpolder woonde, burgemeester van Wolphaartsdijk. Zijn laatste officiele daad was de opening van het wijkgebouw voor het Groene Kruis aan het Wolfertsplein op 28 januari 1956. Op de foto bieden Rie en Attie Katsman de burgemeester de sleutel aan. Daarachter de heer en mevrouw Katsman-Hamelink. Janus Katsman was tal van jaren penningmeester van de Groene-Kruisvereniging, afdeling Wolphaartsdijk. Het gebouw kwam tot stand door een grote gift van Zwitserland in verb and met de watersnoodramp van 1953. De bouwgrond was een geschenk van de gemeente Wolphaartsdijk.

53. Gemeentebode en dorpsomroeper David Kloosterman (1905-1992). Hij was eerst in de tuinbouw en fruitteelt werkzaam. Van 1953 tot 1985 was hij dorpsomroeper. Hij had een heel duidelijke stem, waarmee hij bazars, toneeluitvoeringen, concerten en verkopingen bekend maakte. "Zegt het voort ... " Van 1955 tot 1970 was hij ook gemeentebode en werkzaam in het achter hem gelegen gemeentehuis, dat in 1930 in gebruik was genomen. Dat gebouw, thans "De Griffioen" geheten, doet dienst als dorpshuis.

54. Vanaf de jaren vijftig vond er in Wolphaartsdijk planmatige uitbreiding van het dorp plaats. Een van de straten die werd aangelegd, is de Van der Baanstraat, genoemd naar de negentiende-eeuwse onderwijzer J. van der Baan. Deze man leerde de Wolphaartsdijkse kinderen niet aileen schrijven en rekenen, maar was oak een bekend amateur-historieus. In 1866 sehreef hij een boek over de gesehiedenis van zijn dorp, dat tot op de dag van vandaag zeer lezenswaard is. Hij bekleedde verder tal van kerkelijke en gemeenteiijke funeties. Zo is hij onder meer jarenlang seeretarislpenningmeester van het Burgerlijk Armbestuur geweest. De woningen zijn omstreeks 1954 gebouwd door de aannemer Wisse Bossehaart uit Oud-Sabbinge, onder arehiteetuur van de heer Valk te Goes.

55. De op deze foto afgebeelde wagen, die veel van een oude lijkkoets weg heeft, werd in 1910 in gebruik genomen voor vervoer van ernstig zieken naar het ziekenhuis in Middelburg. In Goes was in die tijd nog geen ziekenhuis. Men had de wagen in combinatie met de gemeente Heinkenszand. Voor het gebruik moest betaald worden. Het paard was gratis. Het eerste jaar zijn er vier patienten in vervoerd. In 1926 werd de wagen vervangen door een ziekenauto.

56. Wijkverpleegster zuster N. de Bel (1893-1966). Zij was van 1924 tot 1942 werkzaam als wijkverpleegster, in dienst van het Groene Kruis te Wolphaartsdijk. Met vee! tact en toewijding vervulde zij haar taak, zeven dagen per week. Dag-en-nacht stond zij klaar om te helpen waar dat nodig was. Weekenddiensten waren in die tijd onbekend. In 1942 trouwde zij met de gereformeerde predikant dominee G. van Heiningen, wiens eerste vrouw in 1938 was overleden,

57. Dina Schipper-Arrebout (1900-1986) was van 1933 tot 1968 baakster in Wolphaartsdijk en ook wei daarbuiten. Zij werd veel gevraagd. In goede samenwerking met huisarts Vos heeft zij in honderden gezinnen kraamhulp verleend. Dina bediende zich van een geheel eigen taalgebruik. Ais een kraamvrouw wat verhoging had, kwam dat van de "redactie" en schreef de huisarts "speceline" voor. Minstens tien dagen, van's morgens vroeg tot's avonds laat, was zij in de gezinnen in de weer. De vergoeding die daarvoor gevraagd werd, was vijf gulden per dag!

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek