Zaandam in oude ansichten deel 4

Zaandam in oude ansichten deel 4

Auteur
:   J. Hottentot
Gemeente
:   Zaanstad
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2992-3
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Zaandam in oude ansichten deel 4'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

INLEIDING

Als de opzet zou moeten zijn: aIleen foto's, eventueel ansichtkaarten in dit boek dat als titel draagt .Zaandam in oude ansichten", dan is die opzet niet geheel geslaagd. Er staan ook foto's in van jonge en oudere personen. Ik meen daarmee te hebben voldaan aan de wens van vele mensen. Zij vinden oude slootjes van toen, antieke, allang verdwenen panden, grasland waarop nu woonwijken staan, erg aardig om te zien, maar het bezien van de schoolklas van toen, van de buurtkinderen van toen, van de clubleden uit een al dan niet ver verleden, achten zij een minstens zo aardige bezigheid. Ik spreek uit een zekere ervaring, omdat ik al enige tijd met het bijltje hak. Ingevolge die ervaring weet ik dat vele mensen het heerlijk vinden zichzelf, maar dan in de staat van verscheidene jaren geleden, te bekijken. Zij bekijken ook graag hun ouders en grootouders, hun andere familieleden.

Toen het verzoek kwam opnieuw een boek te maken met beelden van Zaandam, zoals dat voor de Tweede Wereldoorlog bestond, heb ik (en dat gaat altijd weer in goede harmonie) gesteld dat ik dit weer graag zou doen, doch dat ik vrij mandaat wilde hebben voor wat betreft het aantal foto's dat niet direct met het aanzien van de gemeente Zaandam te maken had. U zult overigens nog genoeg mooie plaatjes zien van die toen nog niet zo grote plaats. Het plaatsen van ook andere foto's heeft, dat is onvermijdelijk, opnieuw een sloot werk veroorzaakt.

Als ik mij strikt zou hebben gehouden aan .Zaandarn in oude ansichten", zou ik de ingredienten ervoor binnen enkele uren hebben verzameld. In mijn kring van kennissen bevinden zich enige grote verzamelaars, die een paar laden open trekken en binnen korte tijd een keuzepakket van zeer grote omvang voor mij neerleggen. Doch het kiezen van foto's met mensen, met kleine en grote groepen, heeft ervoor gezorgd dat er belangrijk meer tijd nodig was. Kijk, als alle mensen hun foto's van namen zouden hebben voorzien, zou er geen vuiltje aan mijn lucht zijn geweest. Doch foto's met namen zijn zo zeldzaam als bloeiende heide in de winter. Ik neem tenminste aan dat er geen heide in de winter bloeit. De eigenaars en de eigenaressen van die foto's zijn veelal voorzien van een te grate dosis optimisme. In hun ijver hun foto in een boek te krijgen, me1den zij veelal: .Jk heb alle namen." Dat is dan bijzonder verheugend, maar achter die tekst komt zo goed als zeker dit: "Nouja ... bijna allemaal..." En dan zitten we met elkaar tegen een onvolledige foto aan te kijken. Het komt voor dat ik na dagenlang zoeken nog enige ontbrekende namen kan toevoegen aan het lijstje. Het komt ook voor dat ik er precies een mis. Die ene heeft ook het recht te worden genoemd. Het verbaast mij, zacht gezegd, dat niemand in de gehele groep van toen zich de naam herinnert van dat meisje of van die jongen. Terecht kunt u zich op dit moment afvragen wat u met al mijn besognes te maken hebt. Als je met zo'n werk begint, moet je zorgen dat het een goed werk wordt en dan moet je niet breedvoerig gaan uitdragen welk een moeite dat wel eens oplevert. Voor ik het vergeet: als ik de namen van personen aanduid, begin ik altijd weer aan de linkerkant. 't Is zo vervelend bij elke foto weer te zeggen: van links

naar rechts. Als een enkele naam (tot mijn spijt) niet kon worden gevonden en dus niet kon worden medegedeeld, dan zal er zonder twijfel iemand opstaan om mij te zeggen: "Waarom ben je niet bij mij gekomen? " Alsof ik kon weten dat hij (of zij) de oplossing van mijn raadsel in huis had. Ret stemt mij droef als ik die opmerkingen beluister.

Mijn dank gaat ook nu weer uit naar allen die mij naar beste weten hebben geholpen, door het verschaffen van namen en foto's. U op uw beurt kunt ook wat do en ingeval u de volledigheid aan een foto kunt geven: een briefje schrijven of even bellen. Het is wel zeker dat van dit boek herdrukken gaan verschijnen, zo is het nog altijd geweest. Wat let ons die veranderingen, die verbeteringen, daarin op te nemen? En als u er deze keer weer niet bij bent, hoewel u al zo lang verdient zichtbaar te zijn in zo'n boek, ik ben in voor alle goede dingen, ook voor aardige foto's van voor 1940, foto's met alle namen. Voor een volgend boek.

1. We beginnen in de Havenbuurt met een foto van ruim zestig jaar oud, een groepje zo maar toevallig bij elkaar gekomen jongens. In die tijd droegen ve1e kinderen nog klompen, dat is ook hier duidelijk.

Staande: Kees de Vries, Peet Dimmers, Gerrit Kuijt, de k1eine jongen is Wim van Ooijen en achter

hem, nauwelijks te zien, Wim Heen. Dan nog Chris Dimmers en Siem van der Walle. .

Zittend: Piet en Henk de Ridder, Nico Beerepoot, Dirk Tel, Evert Beerepoot, Andries Bijkerk, Piet Wijngaarden ('t kan ook Van Wijngaarden of Wijngaard zijn) en Gerrit Gerding.

2. Toen ik deze foto in handen kreeg, een voetbalelftal van de Havenschool, genomen op het ZVV-terrein, wist ik niet waaraan ik begon. 't Zag er allemaal eenvoudig uit: jongens uit zo'n buurtschap waar iedereen iedereen kent. Ik moest (en dat is veelal zo) varen op het meestal goede kompas van een ander. Deze noemde alle namen, ook die van zichzelf, vlot op, doch hij liet het zitten toen de staande jongen, derde van rechts, aan bod kwam. Andere spelers in dit clubje kwamen er ook niet uit. Twee personen die niet op de foto staan, herkenden zich in die knaap. Anderen noemden verkeerde namen. Kortom: er ging erg veel tijd in deze foto zitten. De man die voor mij als eerste zegsman was opgetreden, kreeg plotseling een ingeving, nadat hij duidelijk had gemaakt dat de mij laatst opgegeven naam niet kon kloppen. De bezitter van die naam zou vier jaar geweest moeten zijn toen hij op de foto ging. Er ging een lichtje branden en dat wierp zijn schijnsel op: Josephus Franciscus Kessels, die in de Narvastraat heeft gewoond. Na enige jaren verhuisde hij naar Leiden. Wie het nu t6ch beter weet mag het komen zeggen.

We gaan maar eens kijken wie deel uitmaakte van het groepje voetballers. Staande: Kees Veen, Jan Kuiper, Izaak Groot (in 1951 vertrokken naar Mijdrecht), Jo Stange, Jan Meijns, Berend van der Weide, Josef Kessels, Piet van Bergen en Theo Kousbroek.

Onder: Gerrit Berendse, Henk de Vries en Gerard Boterman.

Achteraan staan: hoofdonderwijzer P.H. Dierdorp en Jo Tel. Links staan twee jongens: Maarten Venbroek en Joh.J. Stange. Rechts staan: Rienus Meijer, in 1938 vertrokken naar Den Haag, en Wim Schaap.

3. Spelevaren in de haven van Zaandam. Je kon die wat groot uitgevallen jollen huren bij Kas, die zijn woon- en werkschip in de hoek van de haven bij de Houthavenkade had.

Voorin zitten Mien Meuleman en Henk Hartog. Aan de riemen Gerrit van der Weide. Accordeonisten: Gerrit Vreeling (vooraan) en Kees Mulder. Met hoed Harmen Oldekamp en achterin Alie van der Weide en .het Oostzaanse meisje Esther Schuitenvoerder, wier vader een winkel aan het Weerpad had.

4. Boven: vijf rneisjes, van wie drie uit de Ravenbuurt, op het strand van Wijk aan Zee en vijf jonge mannen, allen van het Ameland, op een andere dag, zo neem ik aan, op hetzelfde strand. Ret was vroeger kennelijk niet de gewoonte zich op het strand of in een hokje van de kleren te ontdoen voor de sprong in de zilte zee. Ret is mij uit tal van foto's die op het strand zijn gemaakt duidelijk dat zeer weinig personen van het vrouwelijke en van het mannelijke geslacht zich (bijna) bloot gaven. Dat hield op met wat pootje baaien. De rest van de dag werd, na de fietstocht vanuit de Zaanstreek, liggend in het zand doorgebracht.

Eerst de meisjes maar: Corrie van Maasdam, Gep de Lange, Bertha Broekhuizen en Alie van der Weide.

Onder: de jonge Amelanders zaten best in 't pak. Dit zijn de namen: Henk Stompe, Jo Melk, Ab Tates, Barend Taanman en Siem Kaper, die jarenlang houder was van de fietsenstalling bij het station. Om misverstanden te voorkomen: 't waren natuurlijk bewoners van het Zaandamse Ameland.

5. De Jaap Havers1uis, die meer naar het oosten lag, was a1 jaren te klein om de stroom op dekschuiten aangevoerd hout sne1 te verwerken. En daarom heeft men v66r de Tweede Were1doorlog de Gerrit Haremakers1uis gebouwd. Daarvoor moesten nogal wat huizen worden gesloopt, dijkhuizen aan de noordkant en huizen aan de zuidzijde, die benedendijks stonden. De nieuwe sluis heeft heel wat verwerkt, maar toch bij lange na niet zovee1 als die oude, die met de hand moest worden bediend. In 1979 is er een einde gekomen aan de Gerrit Haremakers1uis. Dat alles heeft te maken met de bouw van de Hembrugspoortunnel.

De foto toont de bouw van de sluisbrug.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek