Zaandam in oude ansichten deel 7

Zaandam in oude ansichten deel 7

Auteur
:   J. Hottentot
Gemeente
:   Zaanstad
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2469-0
Pagina's
:   144
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Zaandam in oude ansichten deel 7'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

INLEIDING

Een wat ongebruikelijk voorwoordje, omdat het direct gevolgd wordt door een reeks kindernamen, leerlingen van de derde klas van de Sint Jozef-frobelschool. De rij namen is mij wat te groot om die onder een foto op een pagina te plaatsen, Je kunt je dan afvragen: waarom foto's van grote en kleine mensen in een boek dat tot titel heeft "Zaandam in oude ansichten"? Hierom: als u al een poosje meeloopt in het Zaandam van voorheen, dan weet u uit ervaring dat ik de boel een beetje doorelkaar hussel. Even kijken of "husser' goed Nederlands is... Volgens Kramer niet. Maar u snapt wel wat ik bedoel: een beetje van alles wat, Zaandam zoals het was en de Zaandamsen en Zaandammers zoals zij waren.

Ik heb in vorige werkstukjes van mijn hand al eens gezegd dat u Zaandam, oud-Zaandam, dat nagenoeg verdwenen is, graag beziet, doch dat u pagina's waarop mensen met name worden genoemd (voor zover mij dat dan mogelijk is, dat noemen, bedoel ik) niet in grote haast omslaat. Ben kennis van mij, die liever plekjes van toen ziet, noemt dat "poppetjes kalke". Hij is er niet zo gek op, maar het overgrote deel vindt die poppetjes best aardig. Vandaar!

Vraag mij niet of er ooit een einde komt aan de stroom van foto's waarvan ik er elke keer weer een deel in hand en krijg. Dank zij de medewerking van altiid weer aardige mensen (dank u, dank ul ) lukt dat nog altijd best. Er is genoeg, omdat tal van dames en heren, die in de meeste gevallen niet behoren tot het korps van fervente verzamelaars, graag hun trommels, doosjes, albums en portefeuilles openen om mij een keus te laten doen. Je komt zo nog heel wat tegen, soms zes-bii-negentjes, u weet wel, waarmee wij voor de oorlog al begonnen: kleine dingetjes, die soms verrassende beelden opleveren. U zult er in dit boek wel enige zien.

Zo, ben ik nu zover dat deze pagina vol is? Het zal niet veel schelen, want ik heb het liefst de namen van de kleuters op de volgende bladzijde. Anders moet u steeds kijken op de ene en kijken op de andere, voorzover u dan wilt weten wie die kleintjes van toen waren. Als dat zo ongeveer het geval is, dat gevuld zijn van de beginpagina, dan moge ik de technicus in Zaltbommel verzoeken met de namen verder te gaan op het andere blad.

We beginnen in dit geval met de bank reehts en met het kind dat links in de bank zit. Op andere pagina's begin ik altijd links.

1. Mien de Haas, Coba Hagmeijer, Willy van Ditshuyzen, Gre Muller, Gre Gras, Miep Smit, Lies Sombroek, een nauwelijks herkenbaar meisje en dan nog Gre van Ditshuizen en Jet Kamphuys. Tweede rij: Silia Siliacus, Neelie Koning, Mien Palmboom, Fie van Dalsem, An der der Huysen, Lies van Houts, Miep van Ditshuizen, Nel van Halderen, Jetty van der Kleij en Gre van Doorn. Derde rij:

Mien de Saegher, Annie van der Ven, Clara DUe, Monica Riem en dan achter hen bijeen: Bets de Lange, Suze Happe, Cor van Heeswijk, Jo Fleur en Annie Spil. Van de links staande vier meisjes zijn er drie bekend: Gretty van der Kleij, Co Hagmeijer en nog een meisje Van der Kleij.

2. We gaan nu naar het Noordzeekanaal, Die doorvaart van de eerste Hembrug was veel geringer, die was 19,50 meter. Op 15 mei 1878 konden over deze brug tussen Amsterdam en Zaandam treinen rijden. Het Centraal Station was er niet, de trein ging niet verder dan de Haarlemmerpoort bij de Spaarndammerbuurt. Wie de heer op de kleine brug is, is mij niet bekend; het zou de ontwerper kunnen zijn.

3. Op 27 mei 1983 reed voor het laatst een trein over de Hernbrug, daarna gingen de treinen onder het Noordzeekanaal door. De foto toont de Hembrug in aanbouw, in ieder geval de pijlers waarop het draaibaar gevaarte zou rusten. Met de bouw werd in 1904 begonnen en drie jaar later kon de eerste stoomtrein eroverheen. Gelet op de norm en van die tijd (men was het zo groot en geweldig niet gewend), heeft de Hembrug voor wat betreft de doorvaartwijdte (54) een ook voor deze tijd geldende constructie gehad ...

4. Voor zover mij bekend was er, toen deze jongens op een remming in de balkenhaven zaten, ter hoogte van de loodsen van expeditiebedrijf Voigt en Geber (P. Ghijsenlaan), van een Bruynzeelvestiging niets of nauwelijks iets te zien. Een deel van de loodsen is links te zien. De jonge zwemmers zijn, staande: Henk Koomen, Cor Prins, Evert Douwma, Dries Husslage, Piet Baas en Gerrit de Jong. Geknield: Kees Bakker, Henk Dil en Dirk Bakker. Zittend: Herman Veen, Niek Zwart, Piet Douwma, Freek Baas, Ber Prins en Henk van Zaane.

5. Deze groep leerlingen van de Havenschool is bezien door vijf leerlingen van toen, maar (vreemd eigenlijk) niemand was in staat aile namen te noemen. Samen leverden zij het rijtje op dat ik hier publiceer. Die vijf noemden ook allen vrijwel dezelfde namen. Zelfs met het noemen van de naarn van de onderwijzeres was er enige moeite. Als het goed is, is het mejuffrouw De Goede. De leerlingen, niet in volgorde genoemd, zijn: Aris Kuyt, Aart Kuiper, Jannie Betlem, Lien Nieuwenhuijs, Chris Scholts, Gerard van den Berg, Bous (?) Heiligers, Alie Arends, Jan Kat, Kees Bakker, Henk van Delft, Jan Korringa, Kees Blaauw, Jan Schoonenberg, Jan Olof, Annie van Amerongen, Gerard Veen, Eibert aan 't Goor, Herman Eijzinga, Geertje Weij, Geertje Stouthandel, Chris Hofman en Bep de Vries.

6. De Houthavenkade van nu was ten westen van de hefbrug bekend als het zwarte pad. Op de voorgrond is daar iets van te zien. Er was verderop langs de haven nauwelijks van enige bebouwing sprake. Hout kwam met stoomschepen aan (rijst trouwens ook) en werd afgevoerd op dekschuiten en in zeilschepen die, voorzover ze er nog zijn, nu behoren tot het mooie antiek uit overgrootvaders tijd. De vooraan liggende boot draagt de naam Longships.

7. Met handkracht en een winch: zo werden indertijd de met hout geladen schepen gelost. In het ruim stapelden mannen het hout op, de man aan de winch tilde de zaak buiten boord en op de dekschuiten, of in het binnenschip, stonden de collega's die het hout neerlegden, uitvloerden, of zo men wil: vlakten. Dat is allemaal anders geworden, de vorkheftruc heeft het werk grotendeels overgenomen, het hout komt in pakken aan en gaat gepakt op de trailers, of op stapels op de werf. De mannen ter weerszijden van de winch zijn Klaas Blaauw en Kees de Koning.

8. Familie-uitje naar de Veluwe met twee taxi's. Mensen van hoofdzakelijk de Havenbuurt. Hier staan en zitten: J. Ploeger, mevrouw M. Ploeger-Meijer, Kees Blaauw en Ria Prins, een mij niet bekende chauffeur, Sjaan Prins-Blaauw, Klaas Blaauw en mevrouw M.P. Blaauw-Ploeger, die dertig jaar waren getrouwd (vandaar die tit), chauffeur C. van der Wind, C. Blaauw en mevrouw A.P. van AmeideBlaauw. Links op de bumper Klaas Prins en Klaas Blaauw, op de grond Gre Venbroek en Maartje Blaauw.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek