Zandvoort in oude ansichten deel 1

Zandvoort in oude ansichten deel 1

Auteur
:   P. Brune
Gemeente
:   Zandvoort
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4184-0
Pagina's
:   88
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Zandvoort in oude ansichten deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

9. Nog een plaatje van de Hogeweg uit de beginjaren van deze eeuw. Op het voorterrein werden jaar op jaar de koninginnefeesten gevierd. In 1911 zou hier de Oranjestraat haar aansluiting ver krijgen, als verbindingsweg tussen het groeiend dorpscentrurn en de Hogeweg.

Hoogeweg

Zandvoort

10. De Hogeweg in de jaren dertig. De situatie is hier en daar in de loop der jaren wei veel veranderd. De voortuinen, rechts, zijn grotendeels of soms geheel verdwenen, zulks ten gerieve van de wegverbreding in verband met de moderne eisen van het verkeer. Ook zijn verschillende gebouwen afgebroken en in een nieuwere stijl opgetrokken. Zoals de spelende schooljeugd bewijst, is het gebouw links - toen een muloschool - nog volop in gebruik. Na de oorlog kreeg het schoolgebouw dus de bestemming van politiebureau.

I'

II. In het voorjaar van 1898 werd op de zeereep ten zuiden van hotel "Groot Badhuis" vanwege het Koninklijk Nederlands MeteoroIogisch Instituut (K.N.M.I.) een seinpost ingericht, die scheepvaart en visserij voor zover nodig informatie zou verschaffen om trent de weersverwachting. Ballen en kegels maakten duidelijk of er storm viel te verwachten en ook uit welke windhoek. De vlaggen vertelden onder andere naar welke richting de stormwind zou draaien. Des nachts werden deze seinen vervangen door lichten. Het hoofd van de kustwacht was in die dagen Piet van der Mije (Piet van de burgemeester), die de werkzaamheden aan de seinpaal had opgedragen aan de heer Jan Terrnes, Tot de opheffing van de seininstallatie, in 1918, heeft de heer Termes deze functie waargenomen.

12. De Zandvoortse vuurtoren heeft vele jaren mede het vertrouwde beeld van de zeekant gevormd. Zij verving de "vuurboet", die voordien zuidelijker op een hoog duin werd "gestookt", ter hoogte van het zogenaamde Ezelenpad, een afgang naar het strand. In haar mijmering in een stuk proza over "Oud Zandvoort" noernt wijlen mejuffrouw Elisabeth Bakels de toren onder meer "un baeken voor onze schoite op zee ... ". Ais "baeken" was deze vuurtoren bedoeld, toen zij in de eerste helft van de vorige eeuw op koste n van de gezamenlijke Zandvoortse re ders even ten noorden van de Strandweg werd gebouwd, De toren had e en ietwat zonderlinge vorrn met twee etages aan de landzijde en een aan de zeekant. Toen de visser ij een aflopende z aak begon te worden, verloor het gebouw zijn betekenis en werd het in 1907 afgebroken. Aan Willem van der Werff, grootvader van de thans tweeenzevent igjarige bakker Willem van der Werff, is het te danken dat het vuurtorenlicht uit de puinhopen kon worden gered en nu nog altijd deel kan uitmaken van de inventaris van de kamer van burgerneester en wethouders in het raadhuis,

13. Twee "vislopers" uit de tijd toen Zandvoort nog een vissersvloot had. De door de mannen gevangen vis werd door de vrouwen uitgevent in Haarlem en Bloemendaal, waarvoor zij, zoals ook elders wordt verteld, te voet langs het Vispad trokken. Na de komst van een trein- en tramverbinding verschenen zij met hun waar ook wei in Amsterdam. Op de rug droeg men een "bot" met ongeveer veertig kilo schol, tarbot, tong of schar. Daar bovenop ging een dwars geplaatste mand, een z ogenaarnde "zeiger", terwijl men aan de arm ook nog een draagmand had, beide gevuld met garnalen. De prijs van de garnalen bedroeg meestal een cent per kopje , Op de rug, tussen kleding en manden, droeg men verder een leren "schap" om het doordringen van sijpelend viswater in de kleding te voorkomen. Voor de zon werd een "vislopershoedje" gedragen. Op deze foto's uit 1890 twee vrouwen die jarenlang dit zware werk hebben gedaan. Het zijn Sijtje Draijer-van der Schinkel (links) en J obje Witkop-Kerkman (recuts).

14. Op het eind van de vorige eeuw werd dit vrolijk tafereeltje door een strandfotograaf op de gevoelige plaat vastgelegd en later als ansichtkaart in de handel gebracht. Men leze de op de kaart geschreven tekst. ..

1 S. De Kerkstraat behoort tot de oudste verbindingen met he t strand. In 1600 werd z ij reeds in oude stukken genoemd. Zij vormde in vroeger jaren tevens de scheiding tussen de meer "armere" Noordbuurt en de iets "deftiger" Zuidbuurt. Deze straat heeft in de loop der jaren als een der oudste winkelstraten in Zandvoort geschie deuis gemaakt. "Meester Kees" (Corne lis van der Werff) was een van haar bewoners, maar ook de niet minder bekende barbier Gerrit Kraaijenoord, bijgenaamd "Gerrit Vintje" of oak wei "Gerrit Soda". Van hem deze kleine anekdote: 's zaterdagsavonds laat mochten de "geschoren" klanten bij het verlaten van de scheerwin kel als "beloning" voor de hem gegunde klandizie altijd nog een fikse pruim grijpen uit de grate tabakspot op de toonbank, waarna sornmigen echter niet meer of slechts met m oeite hun "goeienaevend" konden uitbrengen ... Hier zien we het woonhuis van "meester Kees", thans wijnhandel Lefferts. Even verderop, rechts, bakkerij en woonhuis van de heer 1. van der Werff Wzn., destijds wethouder en substituut-strandvonder.

ZandvooI't.

16. Het eerste huis rechts is een speelgoedwinkel, nu parfumerie Hildering. Het tweede huis is de barbierswinkel van "Gerrit Vin tje'", later vishandel Schut (Balle dux).

17. Onderaan de Kerkstraat, omstreeks 1880. In het grote witte huis, links, woonden achtereenvolgens dr. C. Smit, dr. C.A. Gerke, 1. Trompetter (pension "Zendijk") en D. Vader, bloemenhandeJaar. In pension "Zendijk" logeerde onder anderen Louis Bouwmeester! Rechts op de hoek is de ouderlijke woning van "meester Kees", wiens vader, Cornelis van der Werff sr., zeilmaker was. Later kwam op deze plaats "De Sierkan".

-

~rn

. IT I .

II

18. Het "Groot Badhuis" en Badhuisplein in de jaren dertig. Het autoverkeer is duidelijk in opkomst. Daar tussendoor zien we nog een paar schelpenkarren ...

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek