Zandvoort in oude ansichten deel 2

Zandvoort in oude ansichten deel 2

Auteur
:   P. Brune
Gemeente
:   Zandvoort
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4185-7
Pagina's
:   88
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Zandvoort in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

19. De eerste Zandvoortse melkhandelaar, J. Koning, die hier aan de Duinweg omstreeks 1897 een zaak had. Zijn vrouw - bij de Zandvoorters beter bekend als "Job van Thijs" - bediende de klanten in de winkel. Haar man ventte met zijn kar de melk uit bij de hotels en pensions. De melk werd betrokken van boeren in Vogelenzang. In de vroege morgenuren moest de heer Koning zelf de melk bij deze boeren afhalen.

20. Hier de strandtent van Cornelis Schuiten, alias "Kees Rabbel", omstreeks 1925. Zeildoek, houten geraamte van de tent, de ijzeren klapstoeltjes en de teil waarin de "kogelf1esjes" met water koel werden gehouden, werden iedere avond opgeborgen in een schuurtje tegen de duinreep. Zo ging Oat nog in die dagen! Op de achtergrond een wagen waarvan ieder hoopte dat zij zo weinig mogelijk dienst behoefde te doen. En toch gebeurde het in de zomer nog weI eens als men de kranten uit die tijd leest. Het was namelijk de gemeentelijke "lijkwagen" voor verdronken baders. De badstoelen Jinks zijn van de badinrichting van Jan Hollenberg (Blauw-Wit).

21. De Strandweg en omgeving in de jaren negentig van de vorige eeuw. Links het hotel "Groot Badhuis", nog niet verbouwd en vergroot. Daarnaast, verderop aan de nog schaars bebouwde boulevard Paulus Loot, onder andere het pension "Oude Seinpost", eigenaar-exploitant de heer M. Teekman, huize "Zeelust" en het Badhuis voor Minvermogenden. Op de plaats van genoemd pension zou in 1920 door de heer W.H. Lriehuizen het moderne hotel "Seinpost" worden gebouwd. In 1923 werd dit hotel gekocht door een combinatie; directeur werd de heer F. Joustra. Op het strand ziet men de eerste twee badinrichtingen met koetscn, namelijk die van hotel Driehuizen en van hotel "Groot Badhuis".

22. Een aardig tafereeltje op het Zandvoortse strand na een visafslag. De badgasten - te herkennen aan hun sorns fraaie kostuums - mengen zich onder de viskopers. De laatsten zijn bezig de gekochte vis in manden te verzamelen voor vervoer naar huis, waarna de vis in Haarlem en omgeving door de "vislopers" werd verkocht. De "stokman" met de mijnstok heeft zijn werk gedaan en is daarom al naar het dorp teruggekeerd. Gewoonte is dat de stu urman van de betrokken schuit nog even een praatje houdt met de "afslager" over de besomming! Voor 1900 - aldus een krantebericht uit die tijd - was een visafslag bijna een dagelijks gebeuren, maar daarna moest de Zandvoortse vissersvloot het (tengevolge van de concurrentie van loggers en stoomtrawlers, die, "nu de kuststreek dood gevischt is", verder dan de bomschuiten konden gaan om de vis op te sporen) steeds meer laten afweten! Ook een visafslag op het strand werd daardoor gaandeweg een zeldzaam evenement.

23. Een beeld uit de tijd van de barre winter van 1890, toen zich op het Zandvoortse strand een hoge ijsdijk had gevormd; een verschijnsel dat zich zelden voordoet. Ret laatst was dit het geval in de winter van 1963, to en ook een deel van de zee voor de kust met ijs was bedekt. Van heinde en ver kwam men naar dit schouwspel kijken, om getuige te zijn van het feit dat inderdaad voor een tijd .Jict lied van de zee" was verstomd.

<traudgeztcht.

24. Een tafereeltje aan de Strandweg uit de tijd to en Zandvoort heel schuchter "badplaats-allures" begon te krijgen. Badkoetsjes aan de vloedlijn; nog geen vaste consumptietenten op het strand. Kinderen worden per ezelwagen naar het strand gebracht. Aan de kleding van de wandelaars links is te zien hoe stijfjes en vormelijk de badgasten nog waren. De gemeentepomp werd gaarne gebruikt voor het spoelen van de badpakken.

25.

Ze gaan naar de wurf,

't is de zee die hen trekt, die in hen steeds weer die bewogenheid wekt van hun vroeger bestaan. ..

z6 dichtte eens een dichteres uit een van onze naburige zeedorpen. En bij het zien van nevenstaand plaatje met enkele oude vissers van Zandvoort, op een zonnige dag voor de oorlog uitkijkend vanaf het lage muurtje van restaurant "Muluru" aan de vroegere Strandweg, over "hun" zee, zijn wij geneigd te zeggen, dat de aangehaalde dichtregels ook hen zouden kunnen gelden! En voor zover zij te zien zijn, zijn ook hun namen ons nog bekend. Van rechts naar links zijn het: Jan Paap (Jan Triel), Maarten Zwemmer (Kimman), de vroegere schipper "Ep" (Engel Paap), die later nog 103 jaar zou worden en ten slotte Jaap Koper (Holleblok). "Ep" dankte zijn bijnaam aan het feit dat hij reeds als jongen de aanvangsletters van zijn naam met een gloeiende pook in z'n .Jtolleblokke" (klompen) brandde.

26. Een beeld van omstreeks 1900, toen het lanceren van de reddingboot nog met paardentractie geschiedde, een gebeuren dat ook in die tijd ouderen en de jeugd op de been wist te brengen. Hier gevolgd door een groep belangstellenden en vermoedelijk terugkomend van een oefentocht op zee, is men langs de Strandweg op weg naar het zich daar nog bevindende boothuis, De voorste paarden zijn dit onderkomen reeds genaderd. Kort daarop werd de reddingboot ondergebracht in een gebouw aan de Zeestraat. Na de Tweede Wereldoorlog kreeg de boot een geheel naar de eisen van de tijd ingericht onderkomen aan de Thorbeckestraat.

Z::ndvco'

27. Het hotel Driehuizen, in 1826 aan de kop van een van de oudste straten van Zandvoort, de Kerkstraat, gesticht, had voor de Tweede Wereldoorlog tot over de grenzen een goede naam. Vanaf het later aangebouwde terras hadden bezoekers 's zomers een schitterend uitzicht over zee en over het gezellige verkeer op de Strandweg. M. Kemp van het "Schulpeplein" was een van de zakenlieden die zich hier met zijn fruithandel misschien weI dagelijks installeerde ... Links van het hotel de dienstverblijven van het interne personeel. Aan de Baanzijde - op de foto niet te zien - beyond zich onder deze verblijven de enorme keuken, waarvan de ramen aan de straatkant meestal openstonden. Op lange tafels voor deze ramen waren soms talloze gebakken biefstukjes en pasteitjes keurig uitgestald, klaar voor overbrengen naar het restaurant. Het verhaal wil dat de Zandvoortse jeugd, aangelokt door de heerlijke geuren, dikwijls op de loer stond om iets van deze gerechten weg te grissen en ... maar al te vaak met succes! Op een goed ogenblik werd dit zo erg, dat de directie ter beteugeling van dit "kwaad" haastig besloot de ramen van een dik soort gaas te voorzien!

28. Deze unieke foto doet allereerst den ken aan een win ters tafereel op het vroegere strand van Zandvoort. Toch brengt zij een geheel andere werkelijkheid in beeld, want het betrcft hier geen "ingesneeuwd" vissersscheepje, doch een geheel met zeeschuim overdekte Zandvoortse bomschuit in de zomer van het jaar 1925! De badkoetsjes en de andere scheepjes op het strand waren er eveneens half door bedolven. De stormwind voerde telkens nieuwe hoeveelheden aan, zodat de schuimlaag op het strand op somrnige plaatsen weI een hoogte van een meter bereikte! Het verschijnsel, waaraan de kranten uitvoerig aandacht schonken, vertoonde zich voor het eerst op donderdag, 18 juni. De afgebeelde vissersschuit is de Zandvoort 4, die een tijdlang een bezienswaardigheid heeft gevormd in het zogenaamde Kostveriorenpark alhier, doch die bij de toen heersende brandstoffenschaarste in de hongerwinter van 1944-1945 door de achtergebleven bevolking is gesloopt. Hieraan kan nog worden toegevoegd dat de oudste Zandvoortse vissers zich niet konden herinneren ooit een verschijnsel op het strand, ais hiervoor omschreven, te hebben meegemaakt.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2022 Uitgeverij Europese Bibliotheek