's-Hertogenbosch in oude ansichten deel 3

's-Hertogenbosch in oude ansichten deel 3

Auteur
:   G.J.J.F.M. Dorenbosch en J.A.M. Roelands
Gemeente
:   's-Hertogenbosch
Provincie
:   Noord-Brabant
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2229-0
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek ''s-Hertogenbosch in oude ansichten deel 3'

<<  |  <  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  >  |  >>

59. Wie van de oudere stadgenoten heeft kapelaan H. Koopmans, priester en offeraar, niet gekend? Hij leed om het leed van anderen en offerde zich op voor velen. Zijn hulp aan onderduikers werd hem kort voor de bevrijding noodlottig. Op zijn vlucht om aan arrestatie te ontkomen, werd hij voor zijn pastorie van de St.-Antoniuskerk doodgeschoten. Op het Duhamelplein, thans Kapelaan Koopmansplein, werd in 1956 te zijner nagedachtenis een madonnamonument opgericht, van de hand van Peter Roovers, met op de sokkel de woorden: Hier viel Kapelaan Koopmans 9 augustus 1944.

Dringende oproep aan de bevolking.

Op bevel van de Duitscbe Weermacbt moeten aile mannelijke inwoners van 's Hertogenboscb van den leeftijd van 18 tot 45 jaar, met uitzondering van de dokters en apotbekers met bouweel en sc1iop op Zondag 10 September 1944, om 7 uur voormiddags op bet Stationsplein verscbijnen.

Hij, die aan dezen oproep geen geboor geeft, moet met de meest strenlle strafmaatregelen rekentng houden.

De Burgemell8ter van's HertOIenboscb

THOMASSEN

In bet belang van de mannelijke bevolkinll van 'sHertOlenboscb acbt it bet drinllend noodzakelijk, dat aan bovenstaande oproep llevolll gegeven wordt.

De burgemeester van's Hertollenboseb

THOMASSEN

60. De oproep van de toen fungerende burgemeester aan aile mannelijke inwoners van achttien tot vijfenveertig jaar om met schop en houweel op zondag 10 september 1944 te verschijnen, werd een fiasco. AIleen wat oudere mannen zag men die dag in de straten en kerken. Een klein groepje dat zich heeft gemeld kwam niet ver, want de trein naar Zaltbornmel, waar loopgraven moesten worden aangelegd, werd even buiten de stad beschoten en ieder vluchtte huiswaarts.

61. Een "onderschepte" tekening uit 1944. Ook de leerlingen van de uloschool aan de St.-Jozefstraat waren geobsedeerd door "bijltjesdag", zoals blijkt uit het ongebmikelijke motiefvan deze en dergelijke tekeningen die in de klas circuleerden. Gelukkig heeft men "bijltjesdag" kunnen voorkomen, daar dit ook vele onschuldige slachtoffers zou eisen. In deze sfeer breekt "Dolle Dinsdag" aan (5 september 1944). De geallieerde legers bereiken onze zuidergrens en houden daar halt. De Duitsers verlaten in paniek ook onze stad, maar keren na enkele dagen terug. Intussen waren vele Duitse bureaus door de bevolking leeggehaald.

62. De bevrijding van Den Bosch begon in de morgen van 22 oktober 1944. De verovering van de stad, die vanuit het oosten zou plaatsvinden, werd door de geallieerden opgedragen aan de 53e (Welsh) Division, onder commando van major-general R.K. Ross. Op 23 oktober trokken enkele eenheden reeds op tot Rosmalen en Hintham. Op 24 oktober, omstreeks half vijf 's morgens, bereikten twee bataljons de noordoostelijke stadswijk, het Hinth am erp ark. Een van deze bataljons stootte door naar de wijk rondom de Aartshertogenlaan, de Vliert. Het andere bataljon bezette de Muntelwijk. Dat het Hinthamerpark het zwaar te verduren kreeg, toont u de bovenstaande foto van de Goudenregenstraat, hoek Boterweg. In het huis links woonde de familie H.C.M. Teutings, in het midden een uit Tholen geevacueerde familie en rechts op de hoek de familie Sterk-Savelkouls.

63. De huizen aan de Graafseweg werden bij de verovering door onze Engelse bevrijders op 24 oktober evenmin gespaard. Ret huis links, waarvan men het dak reeds aan het repareren is, werd toen bewoond door de farnilie Van den Akker. Ret huis rechts zou bewoond zijn geweest door de familie Van den Rout.

64. Nadat een bataljon van de 53e (Welsh) Division het stadsdeel de Muntel op 24 oktober had veroverd, gaf de Pelssingel deze aanblik te zien.

65. De bevrijding van de stad eiste haar tol. Gedurende de strijd om de Muntel vielen verschillende doden en gewonden. De slachtoffers werden naar een hulppost gebracht, ingericht in de school voor Kunst, Techniek en Ambacht. Op deze foto zien we de voorlopige graven van een twintigtal doden op het Duhamelplein (thans Kapelaan Koopmansplein).

66. Tijdens de bevrijdingsdagen in 1944 was in het pand Hinthamerstraat 100 een noodziekenhuis van het Roode Kruis ingericht. "Daar werd wat groots verricht", schreef de Vrije Pers op 22 november 1944. Veel nuttig en mooi werk is daar gedaan, aanvankelijk onder leiding van zuster Mettrop, na haar onder de liefdevolle leiding van zuster M. Kolfschoten, die zich ook zeer verdienstelijk maakte bij het verplegen van gewonde Franse soldaten in het Groot Ziekengasthuis in 1940. Aanvankelijk werden de zieken en gewonden in de kamers van het genoemde pand verpleegd, maar op 22 oktober nam men een kloek besluit en bracht men de mannen en vrouwen met daarbij nog de baby's, ongeveer dertig in getal, naar de kelders. Op deze foto staat zuster M. Kolfschoten met links van haar zuster Wittenbems. Rechts op een noodbed ligt een zieke man, met zijn vrouw naast hem gezeten, Een treffend detail is nog dat een jonge kerel, de Zeeuw P. Sturm, een M.T.S.-er, slachtoffer werd van een vrijwillig op zich genom en taak. Hij had bergen werk verzet, onder andere als lid van de estafetteploeg. Door een voltreffer sloeg een gedeelte van het pand uiteen en een scherf trof hem in het dijbeen, waardoor hij voor zijn leven invalide bleef. Hij die alles voor anderen over had, bracht hier een offer.

67. Op deze afbeeiding ziet u in de keiders van het noodziekenhuis van het Roode Kruis de babyafdeling, met rechts zuster M. Deenen, die tot heden nag actief werkzaam is in het Groot Ziekengasthuis, en naast haar zuster Wittenberns. Rechts op de grond staat een olielamp, wat de enige verlichting was. Gas, elektriciteit en water waren er niet. Dag en nacht werd er gewerkt, zowel door dokters, verpleegsters en huishoudelijke hulpen als door de jongens van de estafetteploeg, die zich hadden belast met het vervoer van zieken. En dat alles ... pro deo. Het noodziekenhuis is, na twee-en-eenhalve maand voortreffelijk werk te hebben verricht, op I december 1944 opgeheven. Thans is in het genoemde gebouw het Wit-Gele Kruis gevestigd.

68. Een gewonde Nederlandse soldaat wordt naar het noodziekenhuis, Hinthamerstraat 100, gebracht. Langs de stoep, met helm en witte band om de arm, loopt dr. Jacobs uit Someren. Dr. Jacobs en dr. Aubel uit Sittard (die in onze stad waren ondergedoken) hadden zich beschikbaar gesteld voor medische bijstand in het noodziekenhuis. Na de bevrijding zijn de beide doktoren, na hun menslievende arbeid, naar hun woonplaatsen teruggekeerd en nam dr. P.e. Otjens hun taak over.

<<  |  <  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek